Prace dyplomowe · Pisanie pracy

Psychologia, pielęgniarstwo, fizjoterapia – jedna praca, trzy podejścia

Jeden temat – ból dolnego odcinka kręgosłupa u personelu pielęgniarskiego – napisany trzy razy: jako praca z psychologii, pielęgniarstwa i fizjoterapii. Porównujesz wstęp, problem, ramy, hipotezy, metodę, wyniki, dyskusję i wnioski na gotowych, fikcyjnych fragmentach i widzisz, co naprawdę zmienia się między kierunkami.

Strona główna / Blog / Jedna praca, trzy podejścia
W skrócie: Ten sam temat daje trzy różne prace, bo kierunki zwykle zadają inne główne pytanie: psychologia „dlaczego”, pielęgniarstwo „jak często i co się z tym wiąże”, fizjoterapia „co się zmieniło”. Psychologia opiera się na teorii, hipotezach kierunkowych i właściwościach skal. Pielęgniarstwo wychodzi od problemu z praktyki, opisuje populację i odsetek odpowiedzi, a we wnioskach mówi o organizacji pracy. Fizjoterapia wymaga dokładnego opisu programu i oddziela istotność statystyczną od znaczenia klinicznego. Poniżej znajdziesz wszystkie etapy pracy w trzech wersjach na fikcyjnych danych.

Jeden temat, trzy kierunki: co naprawdę się zmienia

Studentka psychologii, student pielęgniarstwa i studentka fizjoterapii wybierają ten sam temat: ból dolnego odcinka kręgosłupa u personelu pielęgniarskiego. Różnica między ich pracami nie polega na tym, że któraś ma „więcej statystyki”. W tym przykładzie każdy kierunek zadaje inne główne pytanie. Psychologia pyta, dlaczego ból ogranicza jedne osoby bardziej niż inne. Pielęgniarstwo pyta, jak często problem występuje na oddziale i co się z nim wiąże. Fizjoterapia pyta, co się zmienia u osoby po określonym programie. Od tego pytania zależy, który rozdział będzie najdłuższy, co musisz opisać w metodzie i jakie zdanie wolno Ci postawić we wnioskach.

Ogólne zasady znajdziesz w poradnikach o wstępie i celu pracy, rozdziale metodologicznym i dyskusji wyników. Tutaj dostajesz coś innego: jeden temat rozpisany trzy razy, etap po etapie, z fragmentami tekstu do porównania.

Ważne zastrzeżenie. Wszystkie trzy projekty, wszystkie dane i liczby są fikcyjne (zasymulowane w R, spójne wewnętrznie). Nie opisują prawdziwych osób ani placówek i nie są zaleceniem klinicznym. Różnice między kierunkami to konwencje, a nie prawa: spotkasz je w wielu pracach, ale wymagania Twojej uczelni i promotora mają pierwszeństwo.

Trzy projekty o tym samym bólu

Porównanie trzech fikcyjnych projektów pracy dyplomowej o bólu dolnego odcinka kręgosłupa u personelu pielęgniarskiego
ElementPsychologiaPielęgniarstwoFizjoterapia
Tytuł roboczyOdczuwany stres, katastrofizowanie bólu a niepełnosprawność u personelu pielęgniarskiegoBól dolnego odcinka kręgosłupa, warunki pracy i wiedza o ergonomii w personelu oddziałów zachowawczychBól i funkcja po ośmiotygodniowym programie ćwiczeń u personelu pielęgniarskiego
Schematprzekrojowy, jeden pomiarprzekrojowy, opisowyprzed i po, jedna grupa
PróbaN = 214, rekrutacja onlineN = 186 z 274 zaproszonych, trzy oddziały jednego szpitala36 włączonych, n = 32 ukończyło
Główne zmiennestres (PSS-10), katastrofizowanie (PCS), niepełnosprawność (ODI)ból w ostatnich 12 miesiącach, ręczne przemieszczanie, sprzęt, staż, wiedzaból (NRS), funkcja (ODI)
Główna analizamediacja z bootstrapemodsetek z przedziałem ufności, regresja logistycznatest t dla prób zależnych, odsetek osób z poprawą
Główna liczba w pracyefekt pośredniodsetek osób z bólemzmiana i odsetek osób z poprawą
Trzy schematy obok siebie. Psychologia: odczuwany stres prowadzi do niepełnosprawności przez katastrofizowanie bólu, a linia przerywana oznacza efekt bezpośredni; jeden pomiar, N = 214. Pielęgniarstwo: ręczne przemieszczanie, dostępność sprzętu, staż i wiedza powiązane z bólem w ostatnich 12 miesiącach; jeden pomiar, N = 186. Fizjoterapia: pomiar NRS i ODI przed, program ćwiczeń przez 8 tygodni, pomiar po; brak grupy porównawczej, n = 32
Rysunek 1. Trzy fikcyjne projekty o tym samym problemie: inne zmienne, inny schemat i inna logika badania.

Mapa różnic

Tabela-mapa: osiem etapów pracy w trzech kolumnach. Psychologia ma największy ciężar w ramach teoretycznych, hipotezach i dyskusji. Pielęgniarstwo we wstępie, problemie i wnioskach dotyczących organizacji pracy. Fizjoterapia w metodzie z opisem programu, w wynikach zmiany i w dyskusji znaczenia klinicznego
Rysunek 2. Na którym etapie praca z danego kierunku zwykle ma największy ciężar. Natężenie koloru to ocena poglądowa, nie wynik pomiaru.

Czytaj mapę po kolumnach. W psychologii ciemne pola skupiają się w ramach, hipotezach i dyskusji, bo praca ma coś wnieść do wyjaśnienia zjawiska. W pielęgniarstwie ciężar leży na początku i na końcu: skąd wziął się problem i co z wyniku wynika dla praktyki. W fizjoterapii najwięcej pracy wymaga środek: dokładny opis programu, pomiar i interpretacja zmiany.

Etap po etapie: te same rozdziały w trzech wersjach

Wstęp

Fragmenty wstępu tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
Psychologia„Ból dolnego odcinka kręgosłupa u personelu pielęgniarskiego bywa opisywany głównie jako skutek obciążeń fizycznych. Mniej wiadomo o tym, dlaczego przy podobnych obciążeniach jedne osoby funkcjonują znacznie gorzej niż inne. Praca koncentruje się na sposobie myślenia o bólu jako możliwym ogniwie tego związku.”
Pielęgniarstwo„Ręczne przemieszczanie pacjentów należy do codziennych czynności personelu oddziałów zachowawczych. Przegląd badań wiąże czynności pielęgniarskie z większym ryzykiem zaburzeń pleców, a najwyższe ryzyko przypisuje przemieszczaniu pacjentów (Yassi i Lockhart, 2013). W badanych oddziałach nie ma danych o częstości bólu ani o dostępności sprzętu w codziennej pracy.”
Fizjoterapia„Ból dolnego odcinka kręgosłupa ogranicza wykonywanie codziennych i zawodowych czynności. W pracy opisano ośmiotygodniowy program ćwiczeń dla personelu pielęgniarskiego i sprawdzono, czy po jego zakończeniu natężenie bólu i ograniczenie funkcji były inne niż przed rozpoczęciem.”

Zwróć uwagę na pierwszy argument: u psychologa to luka w wyjaśnieniu, u pielęgniarki konkretna sytuacja na oddziale, u fizjoterapeuty ograniczenie funkcji.

Problem badawczy

Sformułowanie problemu badawczego tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
Psychologia„Czy katastrofizowanie bólu pośredniczy w związku między odczuwanym stresem a niepełnosprawnością związaną z bólem dolnego odcinka kręgosłupa?”
Pielęgniarstwo„Jak często personel trzech oddziałów zachowawczych zgłasza ból dolnego odcinka kręgosłupa i jakie czynniki związane z pracą oraz wiedza o ergonomii wiążą się z jego występowaniem?”
Fizjoterapia„Czy po ośmiotygodniowym programie ćwiczeń natężenie bólu i ograniczenie funkcji są mniejsze niż przed programem i jaka część uczestników osiąga zmianę uznawaną za minimalnie istotną?”

Pytania w pielęgniarstwie i fizjoterapii często wychodzą od schematu PICO, bo dobrze zbudowane pytanie kliniczne jest punktem wyjścia decyzji opartych na dowodach (Richardson i in., 1995). W projekcie fizjoterapeutycznym od razu widać brak litery C: nie ma grupy porównawczej. Lepiej nazwać to już tutaj niż dopiero w ograniczeniach.

Ramy teoretyczne albo przegląd

Fragmenty ram teoretycznych tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
Psychologia„Model lęku i unikania przypisuje centralną rolę lękowi związanemu z bólem: konfrontacja prowadzi do jego redukcji, a unikanie go podtrzymuje (Vlaeyen i Linton, 2000). Osoby z wysokim wynikiem w skali katastrofizowania zgłaszają więcej negatywnych myśli o bólu i większy dystres (Sullivan i in., 1995). Jeśli stres sprzyja takim myślom, katastrofizowanie może łączyć stres z gorszym funkcjonowaniem.”
Pielęgniarstwo„Czynniki związane z pracą podzielono na czynności opiekuńcze, wyposażenie stanowiska i wiedzę personelu. W przeglądzie 89 badań różne czynności pielęgniarskie wiązały się z zaburzeniami pleców, a nie ustalono poziomu ekspozycji, poniżej którego ryzyko nie jest podwyższone (Yassi i Lockhart, 2013).”
Fizjoterapia„Jako wyniki przyjęto natężenie bólu i ograniczenie funkcji, ponieważ dla obu miar zaproponowano w bólu krzyża wartości minimalnej istotnej zmiany (Ostelo i in., 2008). Wybór elementów programu uzasadniono badaniami nad ćwiczeniami [uzupełnij autorów i rok].”

W psychologii ten rozdział ma się kończyć przewidywaniem, a nie przeglądem pojęć (zobacz, jak wyprowadzić hipotezę z teorii). W pielęgniarstwie częściej porządkuje on dotychczasowe badania według tego, co można zmienić w pracy. Model pielęgnowania dodaj wtedy, gdy oczekuje tego promotor. W fizjoterapii zwykle tłumaczy, dlaczego właśnie te ćwiczenia i te miary.

Pytania i hipotezy

Pytania badawcze i hipotezy tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
PsychologiaH1: Wyższy odczuwany stres wiąże się z wyższym katastrofizowaniem bólu. H2: Wyższe katastrofizowanie wiąże się z większą niepełnosprawnością po uwzględnieniu stresu. H3: Katastrofizowanie pośredniczy w związku stresu z niepełnosprawnością.
PielęgniarstwoP1: Jaki odsetek personelu zgłasza ból w ostatnich 12 miesiącach? P2: Jaki jest poziom wiedzy o zasadach ergonomii? P3: Które czynniki związane z pracą wiążą się z występowaniem bólu?
FizjoterapiaH1: Po programie średnie natężenie bólu w skali NRS będzie niższe niż przed programem. H2: Po programie ograniczenie funkcji w ODI będzie mniejsze. P1: Jaki odsetek uczestników osiągnie poprawę o co najmniej 2 punkty NRS i 10 punktów ODI?

Badanie czysto opisowe nie potrzebuje hipotez, wystarczą pytania badawcze. Hipotezy w pracy psychologicznej zwykle są kierunkowe i dają się narysować jako model ze strzałkami.

Metoda

Tu najlepiej widać, co każdy kierunek uważa za najważniejsze: w psychologii właściwości narzędzi, w pielęgniarstwie populację i odsetek odpowiedzi, w fizjoterapii to, co dokładnie zrobiono z uczestnikami.

Psychologia

Badanie miało charakter przekrojowy. Wzięło w nim udział 214 pielęgniarek i pielęgniarzy, którzy w ciągu ostatnich trzech miesięcy doświadczyli bólu dolnego odcinka kręgosłupa, rekrutowanych przez internet. Odczuwany stres mierzono skalą PSS-10 (α = .88), katastrofizowanie bólu skalą PCS (α = .92; Sullivan i in., 1995), a niepełnosprawność kwestionariuszem Oswestry (ODI; α = .89). Efekt pośredni oszacowano w modelu regresji, a przedział ufności wyznaczono metodą bootstrapu percentylowego (5000 prób).

Pielęgniarstwo

Przeprowadzono badanie przekrojowe metodą ankiety wśród personelu pielęgniarskiego trzech oddziałów zachowawczych jednego szpitala. Spośród 274 zaproszonych osób ankietę wypełniło 186 (67.9%). Ból dolnego odcinka kręgosłupa w ciągu ostatnich 12 miesięcy ustalano jednym pytaniem. Ręczne przemieszczanie pacjentów zdefiniowano jako co najmniej 10 takich czynności na zmianę. Wiedzę o ergonomii oceniano testem 20 pytań opracowanym na potrzeby badania i sprawdzonym w pilotażu. Raport przygotowano z wykorzystaniem listy STROBE (von Elm i in., 2007).

Fizjoterapia

Badanie miało schemat przed i po, bez grupy porównawczej. Włączono 36 osób z personelu pielęgniarskiego z bólem dolnego odcinka kręgosłupa o natężeniu co najmniej 3 punkty w skali NRS; program ukończyły 32 osoby. Program obejmował 16 sesji po 45 minut (dwa razy w tygodniu przez 8 tygodni) prowadzonych przez fizjoterapeutę w małych grupach, według zapisanego protokołu z określonymi zasadami progresji. Średnia obecność wyniosła 12.81 sesji (SD = 1.96). Opis przygotowano według listy TIDieR (Hoffmann i in., 2014). Ból (NRS 0–10) i ograniczenie funkcji (ODI 0–100) mierzono przed pierwszą i po ostatniej sesji; pomiaru dokonywała osoba, która nie prowadziła ćwiczeń.

Te opisy odpowiadają trzem różnym listom. Standardy JARS opisują raportowanie badań ilościowych w psychologii (Appelbaum i in., 2018). STROBE to 22 punkty dla badań obserwacyjnych (von Elm i in., 2007). TIDieR to 12 punktów o interwencji: co, kto, jak, gdzie, jak często, z jakimi modyfikacjami i jak wiernie. Nacisk kładzie na badania kliniczne, ale ma zastosowanie we wszystkich badaniach ewaluacyjnych (Hoffmann i in., 2014).

Opis wyników

Psychologia

Odczuwany stres wiązał się z katastrofizowaniem bólu, r(212) = .39, 95% CI [.27, .50], p < .001, a katastrofizowanie z niepełnosprawnością, r(212) = .50, 95% CI [.39, .60], p < .001. W modelu mediacji wyższy stres wiązał się z wyższym katastrofizowaniem (ścieżka a: b = 0.52, 95% CI [0.35, 0.69]), a katastrofizowanie z większą niepełnosprawnością po uwzględnieniu stresu (ścieżka b: b = 0.75, 95% CI [0.52, 0.97]). Efekt pośredni wyniósł 0.39, 95% CI [0.25, 0.56], a efekt bezpośredni 0.57, 95% CI [0.27, 0.87]. Model wyjaśniał 30% wariancji niepełnosprawności.

Pielęgniarstwo

Ból dolnego odcinka kręgosłupa w ciągu ostatnich 12 miesięcy zgłosiło 126 ze 186 osób (67.7%, 95% CI [60.7, 74.0]). Średni wynik testu wiedzy wyniósł 12.89 na 20 punktów (SD = 2.76). W regresji logistycznej ręczne przemieszczanie pacjentów co najmniej 10 razy na zmianę wiązało się z większymi szansami zgłaszania bólu (OR = 3.79, 95% CI [1.89, 7.99], p < .001), a dostępność sprzętu – z mniejszymi (OR = 0.48, 95% CI [0.24, 0.94], p = .035). Staż (OR na 10 lat = 1.36, 95% CI [0.92, 2.04], p = .124) i wynik testu wiedzy (OR na 1 punkt = 1.11, 95% CI [0.98, 1.26], p = .096) nie wiązały się istotnie z występowaniem bólu.

Fizjoterapia

Po programie średnie natężenie bólu było niższe (przed: M = 5.50, SD = 1.19; po: M = 4.09, SD = 2.01; zmiana = 1.41 pkt, 95% CI [0.92, 1.89], t(31) = 5.93, p < .001, d_av = 0.88). Niższy był też wynik ODI (przed: M = 29.19, SD = 8.80; po: M = 22.75, SD = 11.09; zmiana = 6.44 pkt, 95% CI [4.07, 8.81], t(31) = 5.53, p < .001, d_av = 0.65). Test Wilcoxona dla NRS dał zgodny wynik (p < .001). Poprawę o co najmniej 2 punkty NRS osiągnęło 15 z 32 osób (46.9%, 95% CI [30.9, 63.6]), a o co najmniej 10 punktów ODI – 11 z 32 osób (34.4%, 95% CI [20.4, 51.7]).

Układ zdań wynika z zapisu APA, ale główne liczby są inne. W psychologii jest to efekt pośredni (kroki w poradniku o analizie mediacji), w pielęgniarstwie odsetek i iloraz szans, w fizjoterapii zmiana i wielkość efektu dla prób zależnych.

Dyskusja

Fragmenty dyskusji tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
Psychologia„Wynik jest zgodny z założeniem, że myśli katastroficzne mogą łączyć stres z gorszym funkcjonowaniem. Wszystkie zmienne zmierzono jednocześnie, więc badanie nie rozstrzyga o kolejności: równie możliwe jest, że większa niepełnosprawność nasila stres. Przekrojowe oszacowania mediacji mogą poważnie odbiegać od procesu zachodzącego w czasie (Maxwell i Cole, 2007).”
Pielęgniarstwo„Odsetek osób zgłaszających ból dotyczy trzech oddziałów jednego szpitala i nie można go przenosić na inne placówki. Związek z ręcznym przemieszczaniem jest zgodny z przeglądem Yassi i Lockhart (2013). Brak istotnego związku z wiedzą nie oznacza, że wiedza nie ma znaczenia: test był autorski, przedział ufności obejmuje wartości wskazujące na związek, a osoby z bólem mogły później szukać wiedzy na ten temat.”
Fizjoterapia„Średnia zmiana w NRS (1.41 punktu) i ODI (6.44 punktu) była mniejsza od wartości 2 i 10 punktów proponowanych jako minimalna istotna zmiana (Ostelo i in., 2008). Progi te dotyczą jednak pojedynczej osoby, dlatego zestawiono je z odsetkiem uczestników, którzy je osiągnęli. Bez grupy porównawczej nie można oddzielić skutku programu od naturalnego przebiegu bólu i regresji do średniej, którą mogło nasilić kryterium włączenia NRS ≥ 3.”

Psychologia broni tu wkładu w teorię i pilnuje, by nie napisać więcej, niż pozwala związek korelacyjny. Pielęgniarstwo pilnuje granic uogólniania, bo próba pochodzi z jednego miejsca (zobacz, jak opisać ankietę w jednym szpitalu). Fizjoterapia oddziela znaczenie kliniczne od istotności statystycznej i omawia regresję do średniej; o układzie przed i po przeczytasz więcej w poradniku o opisie badania przed i po.

Wnioski

Fragmenty wniosków tej samej pracy na trzech kierunkach
KierunekFragment (fikcyjny)
Psychologia„U badanych osób wyższy odczuwany stres wiązał się z wyższym katastrofizowaniem bólu i większą niepełnosprawnością, a dane były zgodne z modelem pośredniczącym. Sprawdzenie kolejności zdarzeń wymaga badań podłużnych.”
Pielęgniarstwo„W badanych oddziałach ból zgłaszało 67.7% personelu, a częstsze ręczne przemieszczanie pacjentów oraz brak dostępnego sprzętu wiązały się z większymi szansami jego zgłaszania. Wyniki uzasadniają przegląd dostępności sprzętu w tych oddziałach, ale nie pokazują, czy jego zakup zmniejszy częstość bólu.”
Fizjoterapia„Po programie średnie natężenie bólu i ograniczenie funkcji były mniejsze, a poprawę o przyjęte progi osiągnęło 46.9% uczestników dla bólu i 34.4% dla funkcji. Układ badania nie pozwala stwierdzić, że zmiana jest skutkiem programu.”

Porównaj je z poradnikami o wnioskach i rekomendacjach oraz o podsumowaniu wyników: wniosek zawsze obejmuje tylko to, co dany schemat może udźwignąć.

Jak bywa napisane, co jest nie tak, jak poprawić

Trzy zdania z fikcyjnych prac, ich błędy i poprawione wersje
Jak bywa napisaneCo jest nie takPoprawiona wersja
Psychologia: „Stres powoduje katastrofizowanie, a to prowadzi do niepełnosprawności, co potwierdziła analiza mediacji.”Język przyczynowy przy jednym pomiarze. Mediacja nie potwierdza kolejności zdarzeń.„Dane były zgodne z modelem, w którym katastrofizowanie łączy stres z niepełnosprawnością; schemat badania nie pozwala ustalić kierunku.”
Pielęgniarstwo: „Wiedza personelu jest niska, dlatego należy wprowadzić szkolenia.”Test nie ma progu, więc nie wiadomo, co znaczy „niska”. Wiedza nie wiązała się istotnie z bólem, więc wniosek nie wynika z danych.„Średni wynik wyniósł 12.89 na 20 punktów (64.5% poprawnych odpowiedzi). Test nie ma ustalonego progu, dlatego wyniku nie oceniano jako niskiego ani wysokiego.”
Fizjoterapia: „Program okazał się skuteczny, ponieważ poprawa była istotna statystycznie (p < .001).”Brak grupy porównawczej. Istotność nie mówi o znaczeniu klinicznym, a średnia zmiana nie osiągnęła progu.„Średnia zmiana w NRS wyniosła 1.41 punktu, 95% CI [0.92, 1.89], a 46.9% uczestników uzyskało poprawę o co najmniej 2 punkty. Bez grupy porównawczej nie można przypisać tej zmiany programowi.”

Temat na pograniczu: jak wybrać ujęcie

Zanim zaczniesz, odpowiedz sobie na trzy pytania. Czy promotor oczekuje wyjaśnienia mechanizmu, opisu sytuacji czy oceny działania? Do jakich danych masz dostęp: jednorazowa ankieta wyklucza pracę o zmianie w czasie, a brak możliwości prowadzenia zajęć wyklucza program ćwiczeń. Co ma zrobić czytelnik po lekturze: zrozumieć zjawisko, zmienić organizację pracy czy ocenić program? Odpowiedzi wskazują kolumnę na mapie. Statystyczne szczegóły dla każdego kierunku znajdziesz w poradnikach statystyka dla psychologa, statystyka w pracy z pielęgniarstwa i statystyka dla fizjoterapeuty.

Najczęstsze błędy

  • Układ pożyczony z innego kierunku. Rozbudowany model teoretyczny w pracy, której celem jest opis sytuacji na oddziale, albo praca z fizjoterapii bez opisu programu.
  • Analiza wybrana przed pytaniem. Mediacja „bo dobrze wygląda” w badaniu, które nie ma teorii mechanizmu.
  • Sztuczne hipotezy w badaniu opisowym. „Zakłada się, że personel odczuwa ból” niczego nie sprawdza.
  • Interwencja opisana jednym zdaniem. Bez dawki, częstości i obecności nikt nie powtórzy badania.
  • Próg MCID przyłożony do średniej grupy. Ostelo i in. (2008) podają wartości dla pojedynczego pacjenta.
  • Wnioski większe niż schemat. Jeden szpital to nie „polskie pielęgniarki”, a badanie przed i po bez porównania to nie dowód skuteczności.

Lista kontrolna przed wysłaniem rozdziału promotorowi

  • Czy potrafisz w jednym zdaniu powiedzieć, czy Twoja praca wyjaśnia, opisuje, czy ocenia?
  • Czy wstęp zaczyna się od argumentu właściwego dla tego celu?
  • Czy pytania lub hipotezy pasują do schematu, a każdej odpowiada analiza?
  • Czy metoda zawiera to, co na Twoim kierunku najważniejsze: narzędzia, populację i odpowiedzi albo pełny opis programu?
  • Czy najważniejsza liczba w wynikach odpowiada głównemu pytaniu?
  • Czy dyskusja omawia ograniczenia wynikające ze schematu, a nie tylko małą próbę?
  • Czy we wnioskach nie ma słów „wpływ”, „skuteczny”, „należy”, jeśli schemat ich nie uzasadnia?
  • Czy sprawdzono wymagania uczelni i uzgodniono ujęcie z promotorem?

Seria: jak napisać pracę na Twoim kierunku

Ten wpis otwiera serię. Każdy z poniższych rozwija jedną dziedzinę na własnym przykładzie. Osobno rozpisaliśmy pojedyncze rozdziały w pięciu dziedzinach: wstęp, pytania i hipotezy, opis wyniku oraz dyskusję.

Bibliografia oprogramowania

Fikcyjne liczby w przykładach zasymulowano w R 4.5.3 (tylko pakiety bazowe), a rysunki przygotowano w pakietach ggplot2 i svglite.

  1. R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
  2. ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
  3. svglite (wersja 2.2.2): Wickham, H., Henry, L., Pedersen, T. L., Luciani, T. J., Decorde, M., & Lise, V. (2025). svglite: An ‘SVG’ graphics device [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.svglite

Najczęstsze pytania

Czy ten sam temat można napisać na psychologii, pielęgniarstwie i fizjoterapii?

Tak, ale będą to trzy różne prace, a nie jedna z innym tytułem. Zmienia się główne pytanie, a za nim zmienne, schemat badania, kluczowa analiza i to, co wolno napisać we wnioskach. Ból pleców może być punktem wyjścia do pytania o mechanizm psychologiczny, o warunki pracy na oddziale albo o zmianę po programie ćwiczeń.

Czy praca z pielęgniarstwa musi zawierać hipotezy?

Nie zawsze. W badaniu czysto opisowym, które ustala częstość problemu albo poziom wiedzy, wystarczą pytania badawcze. Hipotezy mają sens, gdy badasz związek i masz podstawę do przewidywania jego kierunku, na przykład z wcześniejszych badań. Ostateczne wymagania określa uczelnia i promotor.

Czy średnią zmianę w grupie można porównać z MCID?

Ostrożnie. Wartości minimalnej istotnej zmiany dla bólu krzyża podawane przez Ostelo i in. (2008) dotyczą pojedynczego pacjenta. Dlatego oprócz średniej zmiany z przedziałem ufności podaj odsetek uczestników, którzy osiągnęli próg. W naszym fikcyjnym przykładzie średnia zmiana w NRS wyniosła 1.41 punktu, a próg 2 punktów osiągnęło 46.9% osób.

Czy w pracy z psychologii można analizować mediację na danych z jednego pomiaru?

Można ją policzyć, ale wynik mówi tylko, że dane są zgodne z modelem. Maxwell i Cole (2007) pokazują, że przekrojowe oszacowania mediacji mogą poważnie odbiegać od procesu rozwijającego się w czasie. W pracy napisz o zgodności z modelem i wskaż, że ustalenie kolejności zdarzeń wymaga badania podłużnego.

Skąd wiedzieć, której konwencji oczekuje mój kierunek?

Zacznij od wytycznych uczelni i rozmowy z promotorem, a potem przejrzyj kilka prac obronionych na Twoim kierunku pod kątem proporcji rozdziałów, formy pytań i sposobu opisu metody. Konwencje opisane w tym wpisie są typowe dla wielu prac, ale nie zastępują wymagań Twojej uczelni.

Powiązane hasła

Przeczytaj też

Piszesz pracę z psychologii, pielęgniarstwa lub fizjoterapii?

Pomożemy dobrać schemat i analizę do pytania Twojego kierunku, policzymy wyniki w R lub SPSS i wyjaśnimy je tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je opisać i obronić.

Oferta dla studentówWyceń analizę

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Appelbaum, M., Cooper, H., Kline, R. B., Mayo-Wilson, E., Nezu, A. M., & Rao, S. M. (2018). Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report. American Psychologist, 73(1), 3–25. https://doi.org/10.1037/amp0000191 ● Otwarty dostęp
  2. Hoffmann, T. C., Glasziou, P. P., Boutron, I., Milne, R., Perera, R., Moher, D., Altman, D. G., Barbour, V., Macdonald, H., Johnston, M., Lamb, S. E., Dixon-Woods, M., McCulloch, P., Wyatt, J. C., Chan, A.-W., & Michie, S. (2014). Better reporting of interventions: Template for intervention description and replication (TIDieR) checklist and guide. BMJ, 348, Article g1687. https://doi.org/10.1136/bmj.g1687 ● Otwarty dostęp
  3. Maxwell, S. E., & Cole, D. A. (2007). Bias in cross-sectional analyses of longitudinal mediation. Psychological Methods, 12(1), 23–44. https://doi.org/10.1037/1082-989x.12.1.23
  4. Ostelo, R. W. J. G., Deyo, R. A., Stratford, P., Waddell, G., Croft, P., Von Korff, M., Bouter, L. M., & de Vet, H. C. (2008). Interpreting change scores for pain and functional status in low back pain: Towards international consensus regarding minimal important change. Spine, 33(1), 90–94. https://doi.org/10.1097/brs.0b013e31815e3a10 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  5. Richardson, W. S., Wilson, M. C., Nishikawa, J., & Hayward, R. S. (1995). The well-built clinical question: A key to evidence-based decisions. ACP Journal Club, 123(3), A12–A13. https://doi.org/10.7326/acpjc-1995-123-3-a12
  6. Sullivan, M. J. L., Bishop, S. R., & Pivik, J. (1995). The Pain Catastrophizing Scale: Development and validation. Psychological Assessment, 7(4), 524–532. https://doi.org/10.1037/1040-3590.7.4.524
  7. Vlaeyen, J. W. S., & Linton, S. J. (2000). Fear-avoidance and its consequences in chronic musculoskeletal pain: A state of the art. Pain, 85(3), 317–332. https://doi.org/10.1016/s0304-3959(99)00242-0 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  8. von Elm, E., Altman, D. G., Egger, M., Pocock, S. J., Gøtzsche, P. C., Vandenbroucke, J. P., & STROBE Initiative. (2007). The Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology (STROBE) statement: Guidelines for reporting observational studies. PLOS Medicine, 4(10), Article e296. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.0040296 ● Otwarty dostęp
  9. Yassi, A., & Lockhart, K. (2013). Work-relatedness of low back pain in nursing personnel: A systematic review. International Journal of Occupational and Environmental Health, 19(3), 223–244. https://doi.org/10.1179/2049396713y.0000000027

Cytowania BibTeX

@article{appelbaum2018journal, author={Appelbaum, Mark and Cooper, Harris and Kline, Rex B. and Mayo-Wilson, Evan and Nezu, Arthur M. and Rao, Stephen M.}, title={{Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report}}, journal={American Psychologist}, year={2018}, volume={73}, number={1}, pages={3--25}, doi={10.1037/amp0000191}}
@article{hoffmann2014better, author={Hoffmann, T. C. and Glasziou, P. P. and Boutron, I. and Milne, R. and Perera, R. and Moher, D. and Altman, D. G. and Barbour, V. and Macdonald, H. and Johnston, M. and Lamb, S. E. and Dixon-Woods, M. and McCulloch, P. and Wyatt, J. C. and Chan, A.-W. and Michie, S.}, title={{Better reporting of interventions: Template for intervention description and replication (TIDieR) checklist and guide}}, journal={BMJ}, year={2014}, volume={348}, eid={g1687}, doi={10.1136/bmj.g1687}}
@article{maxwell2007bias, author={Maxwell, Scott E. and Cole, David A.}, title={{Bias in cross-sectional analyses of longitudinal mediation}}, journal={Psychological Methods}, year={2007}, volume={12}, number={1}, pages={23--44}, doi={10.1037/1082-989x.12.1.23}}
@article{ostelo2008interpreting, author={Ostelo, Raymond W. J. G. and Deyo, Rick A. and Stratford, P. and Waddell, Gordon and Croft, Peter and Von Korff, Michael and Bouter, Lex M. and de Vet, Henrica C.}, title={{Interpreting change scores for pain and functional status in low back pain: Towards international consensus regarding minimal important change}}, journal={Spine}, year={2008}, volume={33}, number={1}, pages={90--94}, doi={10.1097/brs.0b013e31815e3a10}}
@article{richardson1995wellbuilt, author={Richardson, W. S. and Wilson, M. C. and Nishikawa, J. and Hayward, R. S.}, title={{The well-built clinical question: A key to evidence-based decisions}}, journal={ACP Journal Club}, year={1995}, volume={123}, number={3}, pages={A12--A13}, doi={10.7326/acpjc-1995-123-3-a12}}
@article{sullivan1995pain, author={Sullivan, Michael J. L. and Bishop, Scott R. and Pivik, Jayne}, title={{The Pain Catastrophizing Scale: Development and validation}}, journal={Psychological Assessment}, year={1995}, volume={7}, number={4}, pages={524--532}, doi={10.1037/1040-3590.7.4.524}}
@article{vlaeyen2000fear, author={Vlaeyen, Johan W. S. and Linton, Steven J.}, title={{Fear-avoidance and its consequences in chronic musculoskeletal pain: A state of the art}}, journal={Pain}, year={2000}, volume={85}, number={3}, pages={317--332}, doi={10.1016/s0304-3959(99)00242-0}}
@article{vonelm2007strengthening, author={von Elm, Erik and Altman, Douglas G. and Egger, Matthias and Pocock, Stuart J. and Gøtzsche, Peter C. and Vandenbroucke, Jan P. and {STROBE Initiative}}, title={{The Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology (STROBE) statement: Guidelines for reporting observational studies}}, journal={PLOS Medicine}, year={2007}, volume={4}, number={10}, eid={e296}, doi={10.1371/journal.pmed.0040296}}
@article{yassi2013workrelatedness, author={Yassi, Annalee and Lockhart, Karen}, title={{Work-relatedness of low back pain in nursing personnel: A systematic review}}, journal={International Journal of Occupational and Environmental Health}, year={2013}, volume={19}, number={3}, pages={223--244}, doi={10.1179/2049396713y.0000000027}}
R