Prace dyplomowe · Psychologia

Jak napisać pracę z psychologii – od teorii do dyskusji

Teoria, konstrukt, hipotezy kierunkowe, narzędzia, moc, mediacja i wkład do teorii na jednym fikcyjnym badaniu o perfekcjonizmie, ruminacjach i wypaleniu akademickim, z fragmentami „jak bywa napisane” i poprawionymi wersjami.

Strona główna / Blog / Praca z psychologii
W skrócie: Praca z psychologii musi łączyć teorię, konstrukt, hipotezę, pomiar i wnioski w jeden argument. Wyprowadź hipotezy z mechanizmu, podaj status każdej z nich, opisz adaptację narzędzia i rzetelność z własnej próby, uzasadnij liczebność, a w badaniu przekrojowym nie używaj języka przyczynowego. W dyskusji napisz, co wynik mówi o teorii.

Czego recenzent szuka w pracy z psychologii

W pracy z psychologii sam wynik nie wystarcza. Recenzent zapyta o trzy rzeczy: jaki konstrukt mierzysz, z jakiej teorii wynika hipoteza i co Twój wynik zmienia w tej teorii. Praca, w której te trzy odpowiedzi łączą się w jeden argument, broni się łatwiej niż praca z bezbłędnymi tabelami i luźnym przeglądem pojęć.

Ten wpis pokazuje taki argument na jednym fikcyjnym badaniu: od wyboru konstruktu po ostatni akapit dyskusji, z fragmentami tekstu „jak bywa napisane” i „jak napisać lepiej”. Stronę liczbową pracy (skale, normy, korelacje) opisuje statystyka dla psychologa, a to, czym ten sam temat różni się w innych dyscyplinach, pokazuje porównanie pracy z psychologii, pielęgniarstwa i fizjoterapii. Podobne wpisy są dla pielęgniarstwa, fizjoterapii i zarządzania. Opisane tu układy to częste konwencje, nie reguły: wymagania Twojej uczelni i promotora mają pierwszeństwo.

Schemat siedmiu ogniw pracy z psychologii: teoria, konstrukty, hipotezy, narzędzia, analiza, wyniki i wkład do teorii, z przerywaną strzałką z ostatniego ogniwa z powrotem do teorii.
Rysunek 1. Praca z psychologii jako łańcuch argumentu. Dyskusja nie kończy się na porównaniu z literaturą: wraca do teorii, od której praca się zaczęła.

Przykład przewodni: perfekcjonizm, ruminacje i wypalenie

Studentka planuje pracę magisterską o tym, dlaczego część studentów stawiających sobie wysokie wymagania wypala się na studiach, a część nie. Badanie jest fikcyjne: 312 studentów, jednorazowa ankieta online, cztery skale samoopisowe. Wszystkie wyniki poniżej są zmyślone i pochodzą z danych symulowanych; policzyliśmy je w R, żeby statystyki, przedziały i stopnie swobody zgadzały się ze sobą. Do własnej pracy wstaw własne liczby.

Zacznij od konstruktu, nie od tematu

„Perfekcjonizm” to temat. Konstruktem staje się dopiero wtedy, gdy napiszesz, który jego aspekt badasz. Tu rozstrzyga literatura: w metaanalizie 43 badań dążenia perfekcjonistyczne miały z wypaleniem związki małe ujemne albo nieistotne, a obawy perfekcjonistyczne – dodatnie, średnie do dużych (Hill i Curran, 2016). Hipoteza o „perfekcjonizmie w ogóle” łączyłaby więc dwa wymiary o przeciwnych przewidywaniach.

Od definicji zależy też pomiar. Decyzję, jak zamienić pojęcie na wskaźniki, nazywamy operacjonalizacją, a pytanie, czy wskaźnik mierzy to, co zakładasz, dotyczy trafności teoretycznej.

Porównanie słabego i poprawionego opisu konstruktu
Jak bywa napisaneCo jest nie takJak poprawić
„Perfekcjonizm to dążenie do doskonałości, które towarzyszy wielu studentom i bywa szkodliwe.”Definicja potoczna, brak wymiarów, brak źródła. Nie wynika z niej żadna hipoteza.„W pracy rozróżniam obawy perfekcjonistyczne (lęk przed błędem, wątpliwości co do własnych działań) i dążenia perfekcjonistyczne (wysokie standardy osobiste), ponieważ wymiary te inaczej wiążą się z wypaleniem (Hill i Curran, 2016).”
„Wypalenie to stan zmęczenia studiami.”Zmęczenie to tylko część konstruktu; czytelnik nie wie, co będzie mierzone.„Wypalenie akademickie ujmuję jako dwa komponenty: wyczerpanie i brak zaangażowania w studia, zgodnie ze strukturą narzędzia opisaną w części metodologicznej.”

Część teoretyczna jako łańcuch, nie katalog pojęć

Najczęstsza wada rozdziału teoretycznego: trzy podrozdziały o trzech pojęciach, które spotykają się dopiero w hipotezach. Rozdział powinien iść w jedną stronę: mechanizm → przewidywanie → hipoteza. Warsztat takiego wywodu rozpisuje wpis jak wyprowadzić hipotezę z teorii, a uzasadnienie, po co robić to badanie, wpis o luce badawczej. Tu zobacz sam efekt.

Jak bywa napisane: Perfekcjonizm jest cechą szeroko badaną. Ruminacje to powtarzające się myśli. Wypalenie jest coraz częstszym problemem studentów. Wielu autorów wskazuje na związek tych zjawisk, dlatego założono, że perfekcjonizm wpływa na wypalenie przez ruminacje.

Co jest nie tak. Nie ma mechanizmu, a „wielu autorów” nikogo nie zobowiązuje. Słowo „wpływa” obiecuje coś, czego badanie jednorazowe nie pokaże. Nie wiadomo też, dlaczego akurat ruminacje, a nie unikanie czy brak snu.

Obawy perfekcjonistyczne wiążą się z wypaleniem silniej niż dążenia perfekcjonistyczne (Hill i Curran, 2016), lecz sam związek nie wyjaśnia, dlaczego tak się dzieje. Autorzy metaanalizy wskazują potrzebę badania mechanizmów pośredniczących. Proponowanym tu mechanizmem są ruminacje, czyli uporczywe powracanie myślami do problemów. Teoria stylów reagowania wiąże je z nasileniem negatywnego myślenia i trudnościami w rozwiązywaniu problemów (Nolen-Hoeksema i in., 2008). Teoria ta powstała w badaniach nad depresją, dlatego jej przeniesienie na wypalenie jest założeniem tej pracy, a nie ustaloną prawidłowością. Jeśli osoba zaniepokojona własnymi błędami częściej wraca myślami do porażek, to mniej zasobów pozostaje jej na regenerację i radzenie sobie z wymaganiami studiów. Stąd przewidywanie: wyższe obawy perfekcjonistyczne powinny wiązać się z silniejszymi ruminacjami, a te z wyższym wypaleniem.

Zwróć uwagę na zdanie o przeniesieniu teorii. Nolen-Hoeksema i in. (2008) piszą o depresji, nie o wypaleniu. Uczciwe nazwanie tego kroku założeniem zamyka drogę do zarzutu, że źródło nie mówi tego, co mu przypisujesz. Argument o zasobach to już rozumowanie autorki, nie cytat: teoria daje punkt wyjścia, a przewidywanie wyprowadzasz sam.

Hipotezy kierunkowe: co dokładnie przewidujesz

Hipoteza w psychologii zwykle mówi o kierunku, i powinna, jeśli teoria na to pozwala. Standardy JARS-Quant rozróżniają też hipotezy pierwszorzędowe, drugorzędowe i eksploracyjne (Appelbaum i in., 2018). Takie etykiety warto nadać w pracy, zanim zobaczysz dane.

Hipotezy przykładowego badania z rodzajem i analizą
HipotezaRodzajAnaliza
H1. Wyższe obawy perfekcjonistyczne wiążą się z wyższym wypaleniem akademickim.PierwszorzędowaKorelacja, regresja
H2. Wyższe obawy perfekcjonistyczne wiążą się z silniejszymi ruminacjami.PierwszorzędowaŚcieżka a
H3. Silniejsze ruminacje wiążą się z wyższym wypaleniem przy kontroli obaw.PierwszorzędowaŚcieżka b
H4. Efekt pośredni obaw na wypalenie przez ruminacje jest dodatni.PierwszorzędowaBootstrap ab
H5. Wsparcie rówieśników osłabia związek ruminacji z wypaleniem.DrugorzędowaInterakcja
Dążenia perfekcjonistyczne jako kowariant; ich związek z wypaleniem opisany bez hipotezy.EksploracyjnaRegresja

H4 pyta „dlaczego”, czyli o mediację. H5 pyta „dla kogo”, czyli o moderację. Każda z nich potrzebuje osobnego uzasadnienia teoretycznego. Moderator dopisany po obejrzeniu wyników to HARKing, a nie hipoteza.

Hipoteza kierunkowa nie zmusza do testu jednostronnego. W przykładzie hipotezy są kierunkowe, a wszystkie testy i przedziały dwustronne. Napisz o tym wprost w planie analiz.

Metoda: narzędzia i ich właściwości

Opis narzędzia to w psychologii element argumentu, a nie formalność. Polskie adaptacje są różne: inna struktura niż w oryginale, inna populacja, czasem brak wersji dla Twojej grupy. Gdzie szukać skal i jak ustalić prawa do ich użycia, opisuje poradnik gdzie znaleźć kwestionariusze psychologiczne.

Narzędzia przykładowego badania i to, co trzeba o nich napisać
KonstruktNarzędzieNa co zwrócić uwagę
Obawy i dążeniaPolska wersja FMPS (Piotrowski i Bojanowska, 2021)Adaptacja oparta na 696 studentach; pięć czynników, podskalę Organizacja usunięto. Łączenie podskal w „obawy” trzeba uzasadnić.
RuminacjePolska wersja RRS (Kornacka i in., 2016)Podaj, którą wersję i które podskale liczysz.
Wypalenie akademickieOLBI – zob. jak policzyć wynik OLBIPolską wersję sprawdzano na pracownikach, a skład czynników różnił się od oryginału (Baka i Basińska, 2016). Wersję studencką badano na próbach niemieckich i greckich (Reis i in., 2015).

Ostatni wiersz to typowa sytuacja. Narzędzie ma polską wersję, ale dla innej populacji. Trzeba to napisać i sprawdzić strukturę w swojej próbie. Jeśli w ogóle nie ma polskiej wersji dla Twojej grupy, sięgnij po wpis o adaptacji kulturowej kwestionariusza. Sama rzetelność z cudzej próby nie wystarczy: podaj własną.

Wypalenie akademickie mierzono Oldenburskim Inwentarzem Wypalenia (OLBI; [autorzy oryginału]) w wersji odnoszącej się do studiów. Polska wersja narzędzia była walidowana na pracownikach (Baka i Basińska, 2016), a struktura wersji studenckiej była badana w innych krajach (Reis i in., 2015). Pozycje oceniano na skali od 1 do 4, a wynik obliczono jako średnią [liczba] pozycji po odwróceniu pozycji sformułowanych negatywnie; wyższy wynik oznacza silniejsze wypalenie. W analizie głównej użyto wyniku ogólnego, a analizy dla podskal wyczerpania i braku zaangażowania przedstawiono w aneksie. Rzetelność w badanej próbie była dobra (α = .89).

Nawiasy kwadratowe uzupełnij z podręcznika narzędzia, nie z cudzych prac.

Liczebność: uzasadnij ją przed zebraniem danych

Stwierdzenie „przebadano 312 osób” nie jest uzasadnieniem. Moc testu w mediacji zależy od obu ścieżek. Fritz i MacKinnon (2007) podają, że dla mocy .80 bootstrap percentylowy potrzebował 78 osób przy ścieżkach średnich (0.39) i 558 przy małych (0.14). Traktuj to jako dolne granice, bo w ich symulacji nie było błędu pomiaru. Założenia własnego badania najlepiej sprawdzić symulacją.

Liczebność próby zaplanowano symulacyjnie przed zebraniem danych. Dla modelu mediacji przyjęto ścieżki standaryzowane a = .30 i b = .25 oraz efekt bezpośredni .10 jako najmniejsze efekty istotne dla tej hipotezy. W 2000 replikacjach Monte Carlo moc wykrycia efektu pośredniego (dwustronnie, α = .05) wyniosła .78 przy N = 140 i .86 przy N = 160. Założono zebranie co najmniej 300 kompletnych odpowiedzi ze względu na hipotezę o interakcji.

Ostatnie zdanie nie jest przypadkowe. Interakcja zwykle wymaga większej próby. W tej samej symulacji 312 osób dawało moc .82 dla standaryzowanej interakcji 0.15, ale tylko .48 dla 0.10. Dlatego przy H5 ostrożniej interpretujemy brak efektu; szerzej pisze o tym wpis o mocy testu dla interakcji.

JARS: trzy rzeczy, które zwykle umykają

Styl APA to przede wszystkim forma zapisu, a JARS-Quant to lista tego, co raport ma zawierać. Pełne omówienie znajdziesz w poradniku o wytycznych APA i JARS-Quant, a tu trzy elementy z ich zakresu (Appelbaum i in., 2018), które w pracach często znikają (to nasza obserwacja, nie dane):

  • Przebieg rekrutacji i wykluczenia. Ile osób weszło w ankietę, ile wykluczono i z jakich powodów: 341 osób rozpoczęło badanie, 29 wykluczono za niepełne dane i błędne odpowiedzi w pytaniach kontrolnych, co dało 312 osób w analizie.
  • Status hipotez. Które były pierwszorzędowe, a które dopisane później. Analiza eksploracyjna nazwana w tekście eksploracyjną jest w porządku, schowana wśród hipotez – nie.
  • Ograniczenia wnioskowania. Schemat badania i jego konsekwencje dla wniosków przyczynowych.

Wyniki: opis, który da się obronić

Najpierw korelacje, potem model. Wyniki zapisz w stylu APA: wielkość efektu, przedział ufności i p, a nie sama gwiazdka. Tabela zawiera wszystkie zmienne, także te bez efektu.

Statystyki opisowe i korelacje w fikcyjnym badaniu
ZmiennaMSDα1234
1. Obawy perfekcjonistyczne3.020.97.84–
2. Standardy osobiste3.000.99.79.41–
3. Ruminacje2.480.76.87.37.12–
4. Wypalenie akademickie2.510.68.89.14−.08.35–
5. Wsparcie rówieśników3.011.07.76−.19−.05−.12−.18

Uwaga. Dane fikcyjne, N = 312. Wartości |r| ≥ .12 są istotne przy p < .05 (dwustronnie).

Zgodnie z H1 wyższe obawy perfekcjonistyczne wiązały się z wyższym wypaleniem akademickim, r(310) = .14, 95% CI [.03, .24], p = .015. W analizie mediacji kontrolowano standardy osobiste. Obawy perfekcjonistyczne wiązały się z ruminacjami (ścieżka a), b = 0.30, SE = 0.05, t(309) = 6.63, p < .001, 95% CI [0.21, 0.39], co potwierdza H2. Ruminacje wiązały się z wypaleniem przy kontroli obaw (ścieżka b), b = 0.31, SE = 0.05, t(308) = 5.99, p < .001, 95% CI [0.21, 0.41], co potwierdza H3. Efekt pośredni był dodatni, ab = 0.09, 95% bootstrapowy CI [0.06, 0.14] (5000 prób, metoda percentylowa), co jest zgodne z H4. Efekt bezpośredni nie był istotny, b = 0.05, SE = 0.04, t(308) = 1.18, p = .237, 95% CI [−0.03, 0.14]. Efekt całkowity wynosił b = 0.14, SE = 0.04, t(309) = 3.34, p < .001. W modelu z interakcją ruminacji i wsparcia rówieśników interakcja nie była istotna, b = −0.04, SE = 0.04, t(306) = −1.01, p = .314, 95% CI [−0.13, 0.04], ΔR² = .003, zatem H5 nie uzyskała potwierdzenia.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy. Efekt bezpośredni jest nieistotny, ale nie piszemy „mediacja całkowita”: z próby tej wielkości nie wynika, że efekt bezpośredni wynosi zero. H5 opisujemy tym samym tonem co resztę, bez „tendencji”, z pełnym przedziałem. Jak zebrać to w jedno zestawienie na koniec rozdziału, pokazuje wpis o podsumowaniu wyników.

Korelacja a przyczynowość: co naprawdę pokazują dane

W badaniu przekrojowym strzałki oznaczają hipotezę, a nie obserwację. Dobrze pokazuje to prosty test na tych samych danych: odwróciliśmy model, traktując wypalenie jako przyczynę, ruminacje jako mediator, a obawy jako skutek.

Dwa diagramy mediacji na tych samych fikcyjnych danych N = 312: model z hipotezy z efektem pośrednim 0.09, 95% CI 0.06 do 0.14, oraz model odwrotny z efektem pośrednim 0.16, 95% CI 0.09 do 0.23.
Rysunek 2. Model z hipotezy i model odwrotny oszacowane na tych samych danych. Oba dają istotny efekt pośredni. Obliczenia: R (dane symulowane).

Model odwrotny też daje „istotną mediację”: ab = 0.16, 95% CI [0.09, 0.23]. Dane jednorazowe nie rozstrzygają więc, który kierunek jest właściwy; rozstrzyga teoria i schemat badania. Maxwell i Cole (2007) pokazali, że przekrojowa analiza procesu rozwijającego się w czasie daje zwykle obciążone oszacowania, a różnica między korelacją a przyczynowością nie jest tu formalnością. Dochodzi do tego wspólna wariancja metody, bo wszystkie skale są samoopisowe i wypełniane za jednym razem.

Sformułowania niedozwolone i dozwolone w badaniu przekrojowym
Nie piszNapisz
„Perfekcjonizm powoduje wypalenie.”„Obawy perfekcjonistyczne wiązały się z wyższym wypaleniem.”
„Ruminacje są mechanizmem wypalenia.”„Wyniki są zgodne z hipotezą, że ruminacje pośredniczą w tym związku; projekt badania nie pozwala rozstrzygnąć kierunku.”
„Ograniczenie ruminacji zmniejszy wypalenie.”„Sprawdzenie, czy zmiana ruminacji wiąże się ze zmianą wypalenia, wymaga badania podłużnego albo eksperymentalnego.”

Dyskusja: wkład teoretyczny, nie streszczenie wyników

Ogólne zasady są we wpisie jak napisać dyskusję wyników. W psychologii szczególnie liczy się jedno: odpowiedź na pytanie, co wynik mówi o teorii.

Jak bywa napisane: Wyniki potwierdziły hipotezy, co jest zgodne z literaturą. Perfekcjonizm prowadzi do wypalenia przez ruminacje. Hipoteza H5 nie została potwierdzona, prawdopodobnie z powodu zbyt małej próby. W przyszłości warto zbadać większą grupę.

Co jest nie tak. Akapit powtarza wyniki, używa języka przyczynowego i tłumaczy brak efektu bez dowodu. Nie mówi też, co wynika dla teorii.

Wyniki są zgodne z założeniem, że ruminacje mogą łączyć obawy perfekcjonistyczne z wypaleniem akademickim. Rozszerza to opis zjawiska ze znanego związku obaw z wypaleniem (Hill i Curran, 2016) na propozycję konkretnego mechanizmu poznawczego, a teorię stylów reagowania (Nolen-Hoeksema i in., 2008) na obszar, z którego nie powstawała. Dwa wyniki ograniczają jednak tę interpretację. Po pierwsze, model odwrotny, w którym wypalenie poprzedza ruminacje, również dawał istotny efekt pośredni, więc dane jednorazowe nie wskazują kierunku. Po drugie, nie stwierdzono moderacji przez wsparcie rówieśników; przedział ufności obejmował zarówno brak, jak i słabą interakcję, a moc dla efektów małych była ograniczona. Dla teorii oznacza to potrzebę badania podłużnego z pomiarem ruminacji przed wypaleniem, a nie kolejnego badania przekrojowego.

Akapit kończy się wskazaniem, jakiego badania potrzeba dalej. Na poziomie pracy magisterskiej to wystarczający wkład teoretyczny: uczciwie określasz, co wynik wspiera, a czego nie rozstrzyga. Ograniczenia rozwiń osobno według wpisu ograniczenia badania. Wnioski praktyczne formułuj ostrożnie: badanie jednorazowe nie mówi, co zadziała.

Najczęstsze błędy

  • Trzy rozdziały o trzech pojęciach i hipotezy, które spadają z nieba na końcu części teoretycznej.
  • Teoria z innej dziedziny bez zastrzeżenia, np. mechanizm z badań nad depresją przypisany wypaleniu jako ustalony fakt.
  • Konstrukt zastąpiony skalą: „wypalenie to wynik w OLBI” zamiast definicji pojęcia z teorii.
  • Rzetelność tylko z podręcznika narzędzia, bez wartości z własnej próby.
  • Adaptacja dla innej populacji podana bez komentarza.
  • Mediacja w ankiecie jednorazowej opisana jak proces, ze słowami „prowadzi do”, „powoduje”, „w wyniku”.
  • Moderator dobrany po zobaczeniu danych i przedstawiony jako hipoteza.
  • Wynik bez efektu nazwany „tendencją” albo tłumaczony małą próbą bez analizy mocy.
  • Dyskusja bez teorii: porównanie z trzema artykułami i zdanie o potrzebie dalszych badań.

Lista kontrolna przed oddaniem

  • Czy każdy konstrukt ma definicję z literatury i wiadomo, którego jego aspektu dotyczy pomiar?
  • Czy część teoretyczna podaje mechanizm, z którego wynika każda hipoteza?
  • Czy zaznaczono, gdzie teorię przenosisz na nową populację lub dziedzinę?
  • Czy hipotezy mają kierunek i status: pierwszorzędowa, drugorzędowa, eksploracyjna?
  • Czy opis narzędzia podaje autorów adaptacji, populację, liczbę pozycji, klucz i rzetelność z Twojej próby?
  • Czy liczebność jest uzasadniona przed zebraniem danych?
  • Czy opisano przebieg rekrutacji i wykluczenia z liczbami?
  • Czy tabela zawiera także zmienne i hipotezy bez efektu?
  • Czy w całej pracy nie ma języka przyczynowego przy schemacie przekrojowym?
  • Czy dyskusja mówi, co wynik zmienia w teorii i czego nie rozstrzyga?

Najczęstsze pytania

Czy praca licencjacka z psychologii musi opierać się na teorii?

Zwykle tak, choć nie musi to być duży model teoretyczny. Wystarczy mechanizm albo opisane w literaturze prawidłowości, z których logicznie wynikają hipotezy. Praca opisowa może zamiast hipotez mieć pytania, ale pojęcia i tak trzeba zdefiniować na podstawie literatury. Sprawdź oczekiwania swojego promotora.

Czy w psychologii hipotezy muszą mieć określony kierunek?

Nie muszą, ale jeśli teoria przewiduje kierunek, warto go podać, bo to bardziej ryzykowna i przez to ciekawsza prognoza. Hipoteza kierunkowa nie oznacza jeszcze testu jednostronnego: wielu autorów stosuje testy dwustronne i przedziały ufności także przy hipotezach kierunkowych, o ile opisze to w planie analiz.

Co zrobić, gdy polska adaptacja skali powstała na innej populacji niż moja?

Użyj jej, ale napisz o tym wprost i podaj rzetelność z własnej próby. Jeśli próba jest wystarczająca, sprawdź też strukturę narzędzia konfirmacyjną analizą czynnikową. Wyniki interpretuj ostrożniej, a tę różnicę populacji wymień w ograniczeniach badania.

Czy można robić analizę mediacji w ankiecie wypełnianej jednorazowo?

Można ją policzyć i często się to robi, ale wynik pokazuje tylko zgodność danych z hipotetycznym modelem. Te same dane mogą pasować również do modelu odwrotnego, a oszacowania przekrojowe procesu rozwijającego się w czasie bywają obciążone. W pracy pisz „wyniki są zgodne z hipotezą o mediacji” i nazwij schemat ograniczeniem.

Czy praca dyplomowa z psychologii musi spełniać standardy JARS?

Formalnie JARS-Quant to standardy raportowania artykułów, a uczelnia może mieć własne wymagania. W praktyce lista jest dobrą kontrolą treści rozdziału metodologicznego i wyników: przebieg rekrutacji, wykluczenia, status hipotez i uzasadnienie liczebności to rzeczy, o które pytają recenzenci.

Powiązane hasła

Przeczytaj też

Piszesz pracę z psychologii i utknąłeś(-aś) na hipotezach albo mediacji?

Pomożemy dobrać analizę do hipotez, policzymy mediację i moderację w R lub SPSS i wyjaśnimy wyniki tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je opisać i obronić.

Oferta dla studentówWyceń analizę

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Appelbaum, M., Cooper, H., Kline, R. B., Mayo-Wilson, E., Nezu, A. M., & Rao, S. M. (2018). Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report. American Psychologist, 73(1), 3–25. https://doi.org/10.1037/amp0000191 ● Otwarty dostęp
  2. Baka, Ł., & Basińska, B. (2016). Psychometric properties of the Polish version of the Oldenburg Burnout Inventory (OLBI). Medycyna Pracy, 67(1), 29–41. https://doi.org/10.13075/mp.5893.00353 ● Otwarty dostęp
  3. Fritz, M. S., & MacKinnon, D. P. (2007). Required sample size to detect the mediated effect. Psychological Science, 18(3), 233–239. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2007.01882.x ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  4. Hill, A. P., & Curran, T. (2016). Multidimensional perfectionism and burnout: A meta-analysis. Personality and Social Psychology Review, 20(3), 269–288. https://doi.org/10.1177/1088868315596286 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  5. Kornacka, M., Buczny, J., & Layton, R. L. (2016). Assessing repetitive negative thinking using categorical and transdiagnostic approaches: A comparison and validation of three Polish language adaptations of self-report questionnaires. Frontiers in Psychology, 7, Article 322. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.00322 ● Otwarty dostęp
  6. Maxwell, S. E., & Cole, D. A. (2007). Bias in cross-sectional analyses of longitudinal mediation. Psychological Methods, 12(1), 23–44. https://doi.org/10.1037/1082-989x.12.1.23
  7. Nolen-Hoeksema, S., Wisco, B. E., & Lyubomirsky, S. (2008). Rethinking rumination. Perspectives on Psychological Science, 3(5), 400–424. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  8. Piotrowski, K., & Bojanowska, A. (2021). Factor structure and psychometric properties of a Polish adaptation of the Frost Multidimensional Perfectionism Scale. Current Psychology, 40(6), 2754–2763. https://doi.org/10.1007/s12144-019-00198-w ● Otwarty dostęp
  9. Reis, D., Xanthopoulou, D., & Tsaousis, I. (2015). Measuring job and academic burnout with the Oldenburg Burnout Inventory (OLBI): Factorial invariance across samples and countries. Burnout Research, 2(1), 8–18. https://doi.org/10.1016/j.burn.2014.11.001 ● Otwarty dostęp

Cytowania BibTeX

@article{appelbaum2018journal, author={Appelbaum, Mark and Cooper, Harris and Kline, Rex B. and Mayo-Wilson, Evan and Nezu, Arthur M. and Rao, Stephen M.}, title={{Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report}}, journal={American Psychologist}, year={2018}, volume={73}, number={1}, pages={3--25}, doi={10.1037/amp0000191}}
@article{baka2016psychometric, author={Baka, Łukasz and Basińska, Beata}, title={{Psychometric properties of the Polish version of the Oldenburg Burnout Inventory (OLBI)}}, journal={Medycyna Pracy}, year={2016}, volume={67}, number={1}, pages={29--41}, doi={10.13075/mp.5893.00353}}
@article{fritz2007required, author={Fritz, Matthew S. and MacKinnon, David P.}, title={{Required sample size to detect the mediated effect}}, journal={Psychological Science}, year={2007}, volume={18}, number={3}, pages={233--239}, doi={10.1111/j.1467-9280.2007.01882.x}}
@article{hill2016multidimensional, author={Hill, Andrew P. and Curran, Thomas}, title={{Multidimensional perfectionism and burnout: A meta-analysis}}, journal={Personality and Social Psychology Review}, year={2016}, volume={20}, number={3}, pages={269--288}, doi={10.1177/1088868315596286}}
@article{kornacka2016assessing, author={Kornacka, Monika and Buczny, Jacek and Layton, Rebekah L.}, title={{Assessing repetitive negative thinking using categorical and transdiagnostic approaches: A comparison and validation of three Polish language adaptations of self-report questionnaires}}, journal={Frontiers in Psychology}, year={2016}, volume={7}, eid={322}, doi={10.3389/fpsyg.2016.00322}}
@article{maxwell2007bias, author={Maxwell, Scott E. and Cole, David A.}, title={{Bias in cross-sectional analyses of longitudinal mediation}}, journal={Psychological Methods}, year={2007}, volume={12}, number={1}, pages={23--44}, doi={10.1037/1082-989x.12.1.23}}
@article{nolen2008rethinking, author={Nolen-Hoeksema, Susan and Wisco, Blair E. and Lyubomirsky, Sonja}, title={{Rethinking rumination}}, journal={Perspectives on Psychological Science}, year={2008}, volume={3}, number={5}, pages={400--424}, doi={10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x}}
@article{piotrowski2021factor, author={Piotrowski, Konrad and Bojanowska, Agnieszka}, title={{Factor structure and psychometric properties of a Polish adaptation of the Frost Multidimensional Perfectionism Scale}}, journal={Current Psychology}, year={2021}, volume={40}, number={6}, pages={2754--2763}, doi={10.1007/s12144-019-00198-w}}
@article{reis2015measuring, author={Reis, Dorota and Xanthopoulou, Despoina and Tsaousis, Ioannis}, title={{Measuring job and academic burnout with the Oldenburg Burnout Inventory (OLBI): Factorial invariance across samples and countries}}, journal={Burnout Research}, year={2015}, volume={2}, number={1}, pages={8--18}, doi={10.1016/j.burn.2014.11.001}}
R