Praca z pielęgniarstwa zaczyna się od sytuacji na oddziale
W wielu pracach z pielęgniarstwa punktem wyjścia nie jest teoria ani spór w literaturze, tylko coś, co autorka lub autor widzi na dyżurze. Opiekunowie dopytują przy wypisie o to samo, a nikt nie wie, czego właściwie im brakuje. To dobry początek, ale jeszcze nie problem badawczy. Między obserwacją a wnioskami trzeba przejść kilka etapów i na każdym da się zrobić błąd typowy dla tej dziedziny.
Ten wpis prowadzi jeden przykład od obserwacji do wniosków. Przy kolejnych fragmentach pracy pokazuje, jak bywają napisane, co w nich nie działa i jak wygląda wersja poprawiona. Analiz nie powtarzamy: pięć typowych projektów i ich testy opisuje statystyka w pracy z pielęgniarstwa, a ogólny układ – rozdział metodologiczny pracy magisterskiej. Jak ten sam temat wygląda w trzech dziedzinach, pokazuje wpis psychologia, pielęgniarstwo, fizjoterapia – jedna praca. Praca z psychologii wychodzi zwykle z teorii, a tutaj teoria jest dodatkiem do pytania z praktyki.
Opisujemy częste konwencje, a nie reguły. Wymagania Twojej uczelni i promotora mają pierwszeństwo.
Przykład (w całości fikcyjny). Oddział opieki długoterminowej. Badanie objęło 64 opiekunów rodzinnych osób długotrwale unieruchomionych. Autorka mierzy wiedzę o profilaktyce odleżyn testem 20 pytań i pyta, czy opiekun przeszedł instruktaż oraz jak długo sprawuje opiekę. Pielęgniarka ocenia podopiecznego skalą Bradena. Wyniki pochodzą z danych symulowanych; nie są to dane o opiekunach ani wskazówki postępowania z pacjentem.
Krok 1. Z obserwacji zrób problem badawczy
Problem badawczy wyrasta z praktyki, jeśli odpowiesz na trzy pytania: kogo konkretnie dotyczy, czego konkretnie nie wiadomo i co ktoś zrobi inaczej, gdy pozna odpowiedź. Trzecie pytanie odróżnia pracę z pielęgniarstwa od ogólnego opisu choroby.
Jak bywa napisane: „Odleżyny są poważnym problemem współczesnej medycyny i stanowią duże wyzwanie dla personelu. Dlatego celem pracy jest zbadanie wiedzy opiekunów na temat odleżyn”.
Co jest nie tak: pierwsze zdanie pasuje do każdej pracy o odleżynach. Nie wiadomo, o jakich opiekunów chodzi, jaką wiedzę autorka mierzy ani komu wynik się przyda. „Zbadanie wiedzy” to czynność, a nie cel z określonym wynikiem.
Wersja poprawiona (fikcyjna):
Zwróć uwagę, czego ta wersja nie obiecuje: nie mówi o zapobieganiu odleżynom, bo tego badanie nie mierzy. Luka bywa tu lokalna i można to napisać wprost. Nie musisz twierdzić, że „nikt tego nie badał”; rodzaje luk i uczciwe uzasadnienie opisuje wpis o luce badawczej.
Krok 2. Praktyka oparta na dowodach: gdzie naprawdę pasuje w pracy
Praktyka oparta na dowodach (evidence-based practice, EBP) oznacza, że decyzje o opiece opierają się na najlepszych dostępnych, aktualnych dowodach, a podejmują je osoby otrzymujące opiekę, korzystając z wiedzy tych, którzy ją świadczą, w granicach dostępnych zasobów (Dawes i in., 2005). Deklaracja z Sycylii opisuje pięć etapów. Każdy ma w pracy inne miejsce, a ostatni zwykle leży poza nią.
| Etap EBP | Miejsce w pracy | Na co uważać |
|---|---|---|
| Przełożenie niepewności na pytanie, na które da się odpowiedzieć | wstęp, pytania badawcze | pytanie ma dotyczyć Twojej populacji |
| Systematyczne szukanie najlepszych dowodów | część teoretyczna, opis wyszukiwania | bazy, słowa kluczowe i lata podaj, nawet krótko |
| Krytyczna ocena: trafność, znaczenie kliniczne, możliwość zastosowania | część teoretyczna, dyskusja | pisz o schemacie i próbie, a nie tylko o wyniku cudzego badania |
| Zastosowanie wyników w praktyce | wnioski dla praktyki | to propozycja, a nie wdrożenie |
| Ocena efektów | zwykle poza pracą | możesz wskazać jako dalszy krok |
Ankieta w jednym oddziale nie jest wdrożeniem EBP. Dostarcza lokalnej informacji, zwykle słabszej niż przegląd czy badanie z grupą kontrolną. Nie pisz, że praca „realizuje założenia EBP”, jeśli nie oceniasz dowodów ani niczego nie wdrażasz. Napisz raczej, że wyniki mogą pomóc ustalić zakres instruktażu, a przed zmianą trzeba sprawdzić dostępne wytyczne i przeglądy. Jak uporządkować literaturę, opisuje wpis o przeglądzie literatury.
Krok 3. PICO: kiedy pasuje, a kiedy trzeba je zmienić
Dobrze zbudowane pytanie kliniczne uchodzi za punkt wyjścia decyzji opartych na dowodach (Richardson i in., 1995), a pielęgniarska seria o EBP poświęca zadawaniu takiego pytania osobny artykuł (Stillwell i in., 2010). Definicję i warianty znajdziesz w haśle PICO. Kłopot w tym, że wiele prac licencjackich to badania opisowe, w których nie ma interwencji ani porównania.
Jak bywa napisane: „P – opiekunowie, I – wiedza, C – brak wiedzy, O – odleżyny”.
Co jest nie tak: wiedza nie jest interwencją, nikt nikomu jej nie przydzielał. Odleżyn autorka w ogóle nie mierzy, więc nie mogą być wynikiem. Schemat wciśnięty na siłę sugeruje badanie, którego nie było.
Wersja poprawiona: dopasuj układ do typu pytania albo użyj PICO tylko do wyszukiwania literatury.
| Typ pytania | Układ | Przykład (fikcyjny) |
|---|---|---|
| Opisowe | populacja + wynik | Jaki jest poziom wiedzy o profilaktyce odleżyn (O) wśród opiekunów rodzinnych pacjentów oddziału opieki długoterminowej (P)? |
| O związek | populacja + czynnik + porównanie + wynik (PECO) | Czy wśród opiekunów (P) osoby po instruktażu (E) mają wyższy wynik testu wiedzy (O) niż osoby bez instruktażu (C)? |
| O interwencję | PICO, często z czasem (T) | Czy wśród opiekunów (P) instruktaż według karty (I), w porównaniu ze zwykłym przekazaniem informacji (C), daje wyższy wynik testu wiedzy (O) po 4 tygodniach (T)? |
Trzeci wiersz wymaga innego schematu niż ankieta jednorazowa. Jeśli naprawdę porównujesz edukację z jej brakiem albo mierzysz przed i po, przeczytaj wpis o badaniu przed i po. W pracy opisowej zapisz elementy PICO tam, gdzie pomagają: jako bloki słów w wyszukiwaniu („family caregivers”, „knowledge”, „pressure ulcer prevention”).
Krok 4. Pytania zamiast hipotez – i kiedy hipoteza jest potrzebna
Badanie opisowe odpowiada na pytanie „jak jest”, więc nie ma czego rozstrzygać testem. Hipoteza ma sens tam, gdzie przewidujesz związek lub różnicę i potrafisz powiedzieć dlaczego. Ogólne zasady formułowania opisuje wpis o pytaniach badawczych i hipotezach.
Jak bywa napisane: „H1: Poziom wiedzy opiekunów jest niski. H2: Wiedza zależy od wieku, płci, wykształcenia, miejsca zamieszkania i stażu opieki”.
Co jest nie tak: „niski” nie ma definicji, więc H1 nie da się odrzucić. H2 to lista wszystkich zmiennych z metryczki bez uzasadnienia, a „zależy” zapowiada przyczynę, której ankieta nie pokaże.
Wersja poprawiona (fikcyjna):
| Pytanie | Hipoteza | Co policzyć |
|---|---|---|
| P1. Jaki jest poziom wiedzy opiekunów o profilaktyce odleżyn? | nie dotyczy | M, SD, Me, odsetek z wynikiem co najmniej 14/20 z 95% CI |
| P2. W których obszarach odsetek poprawnych odpowiedzi jest najniższy? | nie dotyczy | średni odsetek poprawnych odpowiedzi w czterech obszarach |
| P3. Czy wiedza różni się między opiekunami po instruktażu i bez niego? | H1: osoby po instruktażu uzyskają wyższy wynik | test Welcha, g Hedgesa z 95% CI |
| P4. Czy wiedza wiąże się z czasem sprawowania opieki i wynikiem podopiecznego w skali Bradena? | nie stawiano (pytanie eksploracyjne) | korelacja Spearmana z 95% CI |
Jeśli promotor oczekuje hipotezy przy każdym pytaniu, zapisz ją z kryterium ustalonym przed zbieraniem danych, np. „odsetek opiekunów z wynikiem co najmniej 14/20 będzie niższy niż 50%”. Taką hipotezę da się ocenić przedziałem ufności. Próg musi mieć uzasadnienie, bo progi 60% czy 70% są umowne; sposób jego ustalenia opisuje wpis o budowie testu wiedzy.
Krok 5. Część teoretyczna: krótko i tylko to, co użyjesz
W pracach z pielęgniarstwa część teoretyczna często rozrasta się do budowy skóry, patogenezy, klasyfikacji i historii zawodu. Promotor może oczekiwać części klinicznej, ale sprawdź ją jednym testem: czy dana informacja wraca w pytaniach, narzędziach albo dyskusji? Jeśli nie, skróć ją do akapitu.
Model pielęgnowania traktuj jako opcję, którą wybierasz, gdy coś wnosi. Niektórzy promotorzy go oczekują, inni nie. Jeśli go użyjesz, niech nazywa zmienne, a nie zdobi wstęp. Do badania opiekunów pasuje teoria opieki nad osobą zależną, rozwinięta jako uzupełnienie teorii samoopieki Orem: wywodzi ją z potrzeb osoby wymagającej opieki i ze zdolności opiekuna do jej zapewnienia, a autorzy zaznaczają, że część elementów wymaga dopracowania (Taylor i in., 2001).
Jak bywa napisane: „W pracy oparto się na teorii Orem, która jest jedną z najważniejszych teorii pielęgniarstwa”. Dalej teoria nie pojawia się ani razu.
Wersja poprawiona (fikcyjna):
| „Ramą badania uczyniono teorię opieki nad osobą zależną (Taylor i in., 2001). Wiedzę o profilaktyce odleżyn potraktowano jako jeden ze składników zdolności opiekuna do zapewnienia opieki. Badanie nie obejmuje pozostałych składników tej zdolności, dlatego wyniki opisują wyłącznie wiedzę”. |
Ostatnie zdanie jest najważniejsze: pokazuje, co rama obejmuje, a czego nie. Gdy chcesz rozrysować zmienne, skorzystaj z wpisu o modelu konceptualnym, a jeśli stawiasz hipotezę z mechanizmu, z wpisu o wyprowadzaniu hipotezy z teorii.
Krok 6. Metoda: próba, narzędzia, skale kliniczne i etyka
Badanie jednorazowe to schemat przekrojowy; nazwij go tak, a nie „badaniem sondażowym wpływu”. Pełny układ podrozdziału dla takiego schematu znajdziesz we wpisie o sondażu przekrojowym w naukach o zdrowiu, a raportowanie porządkuje lista STROBE: 22 punkty, także dla badań przekrojowych (von Elm i in., 2007). Typowe dla pielęgniarstwa są trzy rzeczy: kto wypełnia narzędzie, kto ocenia pacjenta i skąd pochodzą dane o osobie, która sama nie jest respondentem.
| Narzędzie | Co podać | Pułapka |
|---|---|---|
| Własny test wiedzy | zakres treści i źródła, liczba pytań, punktacja, ocena ekspertów, pilotaż, KR-20 | „ankieta własnego autorstwa” bez żadnego z tych elementów |
| Gotowy test wiedzy | autor, wersja językowa, dla kogo walidowany | test sprawdzony u personelu podany opiekunom bez adaptacji |
| Skala kliniczna (np. Bradena) | wersja, kto ocenia, kiedy, szkolenie, zgodność oceniających | próg ryzyka z pamięci; wynik skali opisany jak rozpoznanie |
| Zmienna „instruktaż” | definicja: kto, kiedy, jak długo; czy to deklaracja opiekuna | „tak/nie” bez określenia, co się liczyło jako instruktaż |
Przykład pułapki z drugiego wiersza: test PUKAT ma 26 pytań, a jego właściwości sprawdzono na 608 pielęgniarkach i studentach pielęgniarstwa z Belgii i Holandii (Beeckman i in., 2010). Dla opiekunów rodzinnych jest to inna populacja, inny język i inny zakres wiedzy. Dlatego w przykładzie autorka buduje własny test.
Skala Bradena ma sześć podskal (Bergstrom i in., 1987), a jej liczenie, kategorie i analizę omawia wpis o skali Bradena. W metodzie napisz, kto oceniał i czy ta sama osoba badała wszystkich. Gdy oceniały dwie osoby, sprawdź ich zgodność na podpróbie (kappa i ICC). Jeśli skala pochodzi z dokumentacji, a nie z oceny na potrzeby badania, stosuj reguły z wpisu o analizie dokumentacji medycznej.
Jak bywa napisane: „Badaniem objęto 64 opiekunów. Narzędziem była ankieta własnego autorstwa oraz skala Bradena”.
Wersja poprawiona (fikcyjna):
Etyka: tylko to, co wynika z tej sytuacji
Protokół badania z udziałem ludzi przedstawia się niezależnej komisji przed jego rozpoczęciem (World Medical Association, 2025). Czy Twoja ankieta wymaga zgody komisji bioetycznej, sprawdź na uczelni. W pielęgniarstwie zwróć uwagę na dwie sytuacje. Opiekun może się obawiać, że odmowa wpłynie na opiekę nad bliskim, więc zapraszać powinna osoba, która tej opieki nie prowadzi. Wynik w skali Bradena to z kolei informacja o osobie, która sama niczego nie wypełniała: ustal z promotorem i komisją, na jakiej podstawie go wykorzystasz.
Krok 7. Mała próba z jednego oddziału: co z niej wynika
Wiele prac dyplomowych zbiera dane w jednym miejscu i nie ma w tym nic wstydliwego. Trzeba tylko oddzielić dwie sprawy: precyzję i uogólnianie.
Precyzja zależy od liczebności. W przykładzie wynik co najmniej 14/20 uzyskały 23 z 64 osób, czyli 35.9%, 95% CI [25.3, 48.2]. Przedział ma szerokość 22.9 punktu procentowego. Przy 20 osobach byłoby to 38.6 punktu, a przy 400 – 9.4 (Rysunek 2).
Uogólnianie nie zależy od szerokości przedziału. Wnioskowanie z próby o populacji jest standardem jakości badań ilościowych, a sprzyjają mu m.in. planowana replikacja i przemyślany dobór próby (Polit i Beck, 2010). Kolejne osoby z jednego oddziału to nie próba losowa opiekunów w Polsce. Populacją Twojego wniosku są opiekunowie pacjentów tego oddziału w tym okresie, a o innych miejscach możesz mówić tylko jako o przypuszczeniu. Jeśli populacja jest znana i policzalna, przeczytaj wpis o ankiecie w jednym szpitalu, gdzie omawiamy poprawkę na skończoną populację. Podobne zastrzeżenia przy jeszcze mniejszych próbach opisuje wpis o pracach z położnictwa i ratownictwa.
Krok 8. Wyniki: pytanie po pytaniu
Układaj rozdział według pytań, a nie według kolejności w ankiecie. W pracy opisowej najważniejszy jest opis z miarą niepewności; testy są dopiero dodatkiem.
Jak bywa napisane: „Większość badanych miała niski poziom wiedzy. Instruktaż istotnie poprawia wiedzę opiekunów”.
Co jest nie tak: „większość” i „niski” nie mają liczb ani definicji. Kryterium osiągnęło 35.9% osób, ale to nie znaczy, że pozostałe mają wiedzę „niską”. „Poprawia” opisuje skutek, a badanie jest jednorazowe.
Wersja poprawiona (wyniki fikcyjne):
Przy P4 wykonano dwa testy eksploracyjne, więc wynik p = .018 traktuj jako sygnał do sprawdzenia, a nie ustalenie. Jak liczyć i przedstawiać wyniki testu wiedzy, opisuje wpis ankieta wiedzy krok po kroku.
Krok 9. Dyskusja i wnioski dla praktyki – bez przesady
Dyskusja zaczyna się od odpowiedzi na pytania, potem porównuje wyniki z badaniami w podobnych grupach, a na końcu pokazuje ograniczenia (ogólny układ: dyskusja wyników, ograniczenia badania). Elementem typowym dla pielęgniarstwa jest akapit o znaczeniu dla praktyki i to on często wychodzi poza dane.
Jak bywa napisane: „Należy wprowadzić obowiązkowe szkolenia dla opiekunów we wszystkich placówkach, gdyż instruktaż zapobiega powstawaniu odleżyn”.
Co jest nie tak: dane pochodzą z jednego oddziału. Odleżyn nie mierzono. Badanie jest przekrojowe, więc instruktaż mogły częściej przechodzić osoby bardziej zaangażowane, które i tak wiedziały więcej. Związek z wynikiem w skali Bradena (wyższy wynik oznacza mniejsze ryzyko) może działać w drugą stronę albo wynikać ze stanu podopiecznego. Wyjaśnia to hasło korelacja a przyczynowość.
| Z tych danych wynika | Z tych danych nie wynika |
|---|---|
| 35.9% opiekunów w tym oddziale osiągnęło przyjęte kryterium | opiekunowie w Polsce mają małą wiedzę |
| najniższe wyniki dotyczyły odżywiania i nawodnienia | te braki powodują odleżyny |
| osoby deklarujące instruktaż miały wyższe wyniki | instruktaż podnosi wiedzę o 3 punkty |
| wiedza współwystępowała z wynikiem w skali Bradena | lepsza wiedza opiekuna zmniejsza ryzyko u pacjenta |
Wersja poprawiona (fikcyjna):
Wnioski ograniczaj do tego, co policzono, a rekomendacje kieruj do osób, które mogą je wykonać: tu do zespołu oddziału. Więcej we wpisie o wnioskach i rekomendacjach. Inaczej wygląda to przy interwencji z pomiarem efektu; porównanie daje wpis o pracy z fizjoterapii.
Najczęstsze błędy
- Wstęp o chorobie zamiast problemu. Trzy strony epidemiologii, a brak zdania o tym, czego nie wie Twój oddział.
- PICO z wiedzą jako interwencją. Jeśli niczego nie wprowadzasz ani nie porównujesz, użyj układu opisowego.
- Hipotezy do pytań opisowych. Bez kryterium ustalonego z góry nie da się ich sprawdzić.
- Model pielęgnowania, który znika po pierwszym rozdziale. Rama ma nazywać zmienne albo jej nie ma.
- Skala kliniczna bez oceniającego. Nie wiadomo, kto, kiedy i na jakim szkoleniu dokonał oceny.
- Próg z pamięci. Punkt odcięcia skali i kryterium „dobrej wiedzy” zawsze podaj ze źródłem lub uzasadnieniem.
- „Grupa reprezentatywna”. Kolejni chętni z jednego oddziału nie reprezentują opiekunów w kraju.
- Język wpływu. „Wpływa”, „poprawia” i „zapobiega” nie pasują do badania jednorazowego.
- Zalecenie większe niż dane. Rekomendacja dla całego systemu z badania 64 osób.
Przed oddaniem pracy sprawdź…
- Czy problem nazywa konkretną populację, brak informacji i decyzję, której ma pomóc?
- Czy każde pytanie ma określony typ, a hipotezy są tylko tam, gdzie je uzasadniasz?
- Czy układ PICO lub jego wariant odpowiada temu, co naprawdę zrobiłeś(-aś)?
- Czy każdy fragment części teoretycznej wraca w pytaniach, narzędziach lub dyskusji?
- Czy o każdym narzędziu wiadomo, dla kogo je walidowano i jak je punktowano?
- Czy opisano, kto oceniał skalą kliniczną i czy sprawdzono zgodność oceniających?
- Czy podano liczbę zaproszonych, odmawiających i analizowanych osób?
- Czy przy odsetkach i różnicach są przedziały ufności?
- Czy zgody i sposób rekrutacji zostały ustalone przed zbieraniem danych?
- Czy każdy wniosek da się wskazać palcem w tabeli wyników?
- Czy rekomendacja ma adresata i nie wykracza poza oddział, w którym zebrano dane?
Bibliografia oprogramowania
Wyniki fikcyjnego przykładu pochodzą z danych symulowanych w R 4.5.3 (pakiety base i stats; g Hedgesa – effectsize); rysunki przygotowano w pakietach ggplot2 i svglite. W pracy podaj wersje faktycznie użytych programów (sessionInfo()).
- R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
- effectsize (wersja 1.0.2): Ben-Shachar, M. S., Lüdecke, D., & Makowski, D. (2020). effectsize: Estimation of effect size indices and standardized parameters. Journal of Open Source Software, 5(56), 2815. https://doi.org/10.21105/joss.02815
- ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
- svglite (wersja 2.2.2): Wickham, H., Henry, L., Pedersen, T. L., Luciani, T. J., Decorde, M., & Lise, V. (2025). svglite: An ‘SVG’ graphics device [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.svglite
Najczęstsze pytania
Czy praca z pielęgniarstwa musi mieć hipotezy?
Nie zawsze: w badaniu opisowym wystarczą pytania badawcze, bo nie ma związku do rozstrzygnięcia. Hipotezę postaw przy pytaniu o różnicę lub związek, jeśli umiesz uzasadnić jej kierunek. Gdy promotor wymaga hipotez do wszystkich pytań, zapisz je z kryterium ustalonym przed zbieraniem danych, np. odsetek osób z wynikiem co najmniej 14/20 niższy niż 50%.
Jak użyć PICO w pracy, w której nie ma interwencji?
Użyj układu dopasowanego do pytania: w opisowym populacja i wynik, a w pytaniu o związek czynnik zamiast interwencji (PECO). Nie wpisuj wiedzy lub postawy jako „I”, bo nikt ich nie przydzielał. PICO przyda się też jako podział słów kluczowych w wyszukiwaniu literatury.
Czy w pracy licencjackiej z pielęgniarstwa trzeba opisać model pielęgnowania?
To zależy od uczelni i promotora. Jeśli model pojawia się w pracy, powinien nazywać zmienne albo ramować interpretację wyników, a nie być tylko wspomniany we wstępie. Bez takiej roli lepiej go pominąć i poświęcić miejsce uzasadnieniu problemu.
Czy badanie 60 pacjentów z jednego oddziału może być podstawą pracy magisterskiej?
Tak, jeśli opiszesz je uczciwie: populacją są osoby z tego oddziału i okresu, a wyniki mają szerokie przedziały ufności. Przy 64 osobach i odsetku około 36% przedział ma szerokość około 23 punktów procentowych. Wymagania co do liczebności ustala uczelnia, a wnioski ogranicz do badanej grupy.
Jak napisać wnioski dla praktyki pielęgniarskiej, żeby nie przesadzić?
Wskaż, co wynika z danych w tej grupie, komu konkretnie adresujesz propozycję i jakiego badania trzeba, by sprawdzić skutek zmiany. W badaniu przekrojowym nie pisz „poprawia” ani „zapobiega”. Propozycje zmian odnoś do aktualnych wytycznych, bo jedno badanie z oddziału ich nie zastępuje.
Powiązane hasła
Przeczytaj też
Statystyka w pracy z pielęgniarstwa
Wiedza pacjentów, skale kliniczne, satysfakcja, edukacja przed i po i wypalenie personelu: plan analiz, testy, wielkość efektu, APA i kod R.
Czytaj →PoradnikJak zbudować test wiedzy krok po kroku
Cel, tabela specyfikacji, liczba pytań a KR-20, format, „nie wiem”, eksperci i pilotaż z analizą pozycji w R – od pomysłu do opisu narzędzia w pracy.
Czytaj →PoradnikJedna praca, trzy kierunki
Ten sam temat jako praca z psychologii, pielęgniarstwa i fizjoterapii: fikcyjne fragmenty wszystkich rozdziałów i mapa różnic.
Czytaj →PoradnikSondaż przekrojowy – jak opisać metodę
Gotowy podrozdział „Metoda” dla ankiety w zdrowiu: STROBE, rekrutacja, odsetek odpowiedzi, braki danych, PR a OR i to, co wolno napisać we wnioskach – z przykładem w R.
Czytaj →Piszesz pracę z pielęgniarstwa i utknęłaś(-ąłeś) przy pytaniach albo wynikach?
Pomożemy dobrać analizę do pytań badawczych, sprawdzimy obliczenia w R lub SPSS i wyjaśnimy wyniki tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je opisać i obronić.
Oferta dla studentówWyceń analizęBibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)
- Beeckman, D., Vanderwee, K., Demarré, L., Paquay, L., Van Hecke, A., & Defloor, T. (2010). Pressure ulcer prevention: Development and psychometric validation of a knowledge assessment instrument. International Journal of Nursing Studies, 47(4), 399–410. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu.2009.08.010
- Bergstrom, N., Braden, B. J., Laguzza, A., & Holman, V. (1987). The Braden Scale for predicting pressure sore risk. Nursing Research, 36(4), 205–210. https://doi.org/10.1097/00006199-198707000-00002
- Dawes, M., Summerskill, W., Glasziou, P., Cartabellotta, A., Martin, J., Hopayian, K., Porzsolt, F., Burls, A., & Osborne, J. (2005). Sicily statement on evidence-based practice. BMC Medical Education, 5(1), Article 1. https://doi.org/10.1186/1472-6920-5-1 ● Otwarty dostęp
- Polit, D. F., & Beck, C. T. (2010). Generalization in quantitative and qualitative research: Myths and strategies. International Journal of Nursing Studies, 47(11), 1451–1458. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu.2010.06.004 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
- Richardson, W. S., Wilson, M. C., Nishikawa, J., & Hayward, R. S. (1995). The well-built clinical question: A key to evidence-based decisions. ACP Journal Club, 123(3), A12–A13. https://doi.org/10.7326/acpjc-1995-123-3-a12
- Stillwell, S. B., Fineout-Overholt, E., Melnyk, B. M., & Williamson, K. M. (2010). Evidence-based practice, step by step: Asking the clinical question. American Journal of Nursing, 110(3), 58–61. https://doi.org/10.1097/01.naj.0000368959.11129.79
- Taylor, S. G., Renpenning, K. E., Geden, E. A., Neuman, B. M., & Hart, M. A. (2001). A theory of dependent-care: A corollary theory to Orem’s theory of self-care. Nursing Science Quarterly, 14(1), 39–47. https://doi.org/10.1177/08943180122108030
- von Elm, E., Altman, D. G., Egger, M., Pocock, S. J., Gøtzsche, P. C., Vandenbroucke, J. P., & STROBE Initiative. (2007). The Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology (STROBE) statement: Guidelines for reporting observational studies. PLOS Medicine, 4(10), Article e296. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.0040296 ● Otwarty dostęp
- World Medical Association. (2025). World Medical Association Declaration of Helsinki. JAMA, 333(1), 71. https://doi.org/10.1001/jama.2024.21972
Cytowania BibTeX
@article{beeckman2010pressure, author={Beeckman, Dimitri and Vanderwee, Katrien and Demarr{\'e}, Liesbet and Paquay, Louis and Van Hecke, Ann and Defloor, Tom}, title={{Pressure ulcer prevention: Development and psychometric validation of a knowledge assessment instrument}}, journal={International Journal of Nursing Studies}, year={2010}, volume={47}, number={4}, pages={399--410}, doi={10.1016/j.ijnurstu.2009.08.010}}@article{bergstrom1987braden, author={Bergstrom, Nancy and Braden, Barbara J. and Laguzza, Antoinette and Holman, Victoria}, title={{The Braden Scale for predicting pressure sore risk}}, journal={Nursing Research}, year={1987}, volume={36}, number={4}, pages={205--210}, doi={10.1097/00006199-198707000-00002}}@article{dawes2005sicily, author={Dawes, Martin and Summerskill, William and Glasziou, Paul and Cartabellotta, Antonino and Martin, Janet and Hopayian, Kevork and Porzsolt, Franz and Burls, Amanda and Osborne, James}, title={{Sicily statement on evidence-based practice}}, journal={BMC Medical Education}, year={2005}, volume={5}, number={1}, eid={1}, doi={10.1186/1472-6920-5-1}}@article{polit2010generalization, author={Polit, Denise F. and Beck, Cheryl Tatano}, title={{Generalization in quantitative and qualitative research: Myths and strategies}}, journal={International Journal of Nursing Studies}, year={2010}, volume={47}, number={11}, pages={1451--1458}, doi={10.1016/j.ijnurstu.2010.06.004}}@article{richardson1995wellbuilt, author={Richardson, W. S. and Wilson, M. C. and Nishikawa, J. and Hayward, R. S.}, title={{The well-built clinical question: A key to evidence-based decisions}}, journal={ACP Journal Club}, year={1995}, volume={123}, number={3}, pages={A12--A13}, doi={10.7326/acpjc-1995-123-3-a12}}@article{stillwell2010evidence, author={Stillwell, Susan B. and Fineout-Overholt, Ellen and Melnyk, Bernadette Mazurek and Williamson, Kathleen M.}, title={{Evidence-based practice, step by step: Asking the clinical question}}, journal={American Journal of Nursing}, year={2010}, volume={110}, number={3}, pages={58--61}, doi={10.1097/01.naj.0000368959.11129.79}}@article{taylor2001theory, author={Taylor, Susan G. and Renpenning, Kathie E. and Geden, Elizabeth A. and Neuman, Betty M. and Hart, Margaret A.}, title={{A theory of dependent-care: A corollary theory to Orem’s theory of self-care}}, journal={Nursing Science Quarterly}, year={2001}, volume={14}, number={1}, pages={39--47}, doi={10.1177/08943180122108030}}@article{vonelm2007strengthening, author={von Elm, Erik and Altman, Douglas G. and Egger, Matthias and Pocock, Stuart J. and Gøtzsche, Peter C. and Vandenbroucke, Jan P. and {STROBE Initiative}}, title={{The Strengthening the Reporting of Observational Studies in Epidemiology (STROBE) statement: Guidelines for reporting observational studies}}, journal={PLOS Medicine}, year={2007}, volume={4}, number={10}, eid={e296}, doi={10.1371/journal.pmed.0040296}}@article{wma2025declaration, author={{World Medical Association}}, title={{World Medical Association Declaration of Helsinki}}, journal={JAMA}, year={2025}, volume={333}, number={1}, pages={71}, doi={10.1001/jama.2024.21972}}