Co w pracy z fizjoterapii oceniają inaczej
Praca z fizjoterapii najczęściej dotyczy czegoś, co ktoś z kimś zrobił: programu ćwiczeń, terapii manualnej, edukacji. Stąd trzy miejsca, w których recenzent zatrzymuje się dłużej niż w pracy ankietowej. Czy z Twojego opisu dałoby się ten program odtworzyć? Czy narzędzie potrafi wykryć zmianę, o której piszesz, i czy ta zmiana coś znaczy dla pacjenta? Czy dyskusja nie przypisuje programowi poprawy, która pojawiłaby się także bez niego? Ten wpis pokazuje te trzy miejsca na jednym przykładzie, z tekstem do pracy i komentarzem.
Wyboru testów tu nie omawiamy – robi to przegląd statystyka dla fizjoterapeuty. Porównanie tej samej pracy napisanej z trzech perspektyw znajdziesz we wpisie psychologia, pielęgniarstwo, fizjoterapia – jedna praca, trzy podejścia. Sąsiednie wpisy serii pokazują inne akcenty: praca z pielęgniarstwa zaczyna się od problemu z praktyki, a praca z położnictwa i ratownictwa częściej opiera się na dokumentacji i małych próbach. Opisane niżej układy są częstą praktyką, a nie obowiązkiem; wymagania uczelni i promotora mają pierwszeństwo.
Przykład przewodni (fikcyjny, liczby symulowane). Studentka bada ośmiotygodniowy program ćwiczeń u dorosłych z przewlekłym bólem lędźwiowym. W wariancie A jest jedna grupa: zakwalifikowano 35 osób z bólem NRS ≥ 4, a oba pomiary ma 32. W wariancie B dochodzi 30 osób z drugiej placówki, z listy oczekujących, bez losowego przydziału. Program, wyniki i progi są wymyślone do pokazania sposobu pisania i nie mówią nic o skuteczności jakichkolwiek ćwiczeń. Wpis nie zawiera zaleceń klinicznych.
Problem i rama: ICF zamiast listy objawów
Wstęp pracy z fizjoterapii często zaczyna się od anatomii i epidemiologii, a kończy nagle celem badania. Brakuje przejścia: co dokładnie u tych osób ma się zmienić i dlaczego akurat to mierzysz. Dobrze porządkuje to Międzynarodowa Klasyfikacja Funkcjonowania, Niepełnosprawności i Zdrowia, czyli ICF (World Health Organization, 2001). WHO przedstawia ją jako klasyfikację i terminologię dziedzin zdrowia oraz ramę do mierzenia zdrowia i niepełnosprawności, uzupełnioną o czynniki środowiskowe. Dla bólu krzyża opracowano też ICF Core Sets, czyli uzgodnione przez ekspertów zestawy kategorii z funkcji ciała, struktur ciała, aktywności i uczestnictwa oraz czynników środowiskowych (Cieza i in., 2004).
W pracy dyplomowej ICF nie musi być teorią ani wymogiem. Wystarczy potraktować ją jak mapę: przypisz każdy pomiar do poziomu funkcjonowania i zobacz, czego brakuje (rysunek 1). Przypisanie narzędzia do poziomu jest Twoją decyzją, więc zapisz ją jednym zdaniem.
Jak bywa napisane: „Ból kręgosłupa jest chorobą cywilizacyjną, dlatego celem pracy była ocena skuteczności ćwiczeń”.
Co jest nie tak: nie wiadomo, u kogo, jakich ćwiczeń i w jakim sensie „skuteczności”. Słowo „skuteczność” obiecuje wniosek przyczynowy, którego schemat jednogrupowy nie uniesie. Brak też luki, którą praca wypełnia.
Pytania i hipotezy: jedna grupa to inne zdanie niż dwie
Rozróżnienie pytań i hipotez zna każdy promotor. W fizjoterapii ważniejsze jest co innego: schemat decyduje o czasowniku.
| Element | Wariant A: jedna grupa | Wariant B: grupa porównawcza bez losowania |
|---|---|---|
| Cel | ocena zmiany w trakcie programu | porównanie zmiany między uczestnikami programu a osobami oczekującymi |
| Hipoteza | H1: po programie średni ból NRS będzie niższy niż przed programem | H1: po uwzględnieniu bólu wyjściowego ból po 8 tygodniach będzie niższy w grupie programu |
| Analiza główna | różnica przed–po z 95% CI, odsetek osób z poprawą | ANCOVA z pomiarem wyjściowym |
| Dopuszczalny wniosek | „ból zmniejszył się w trakcie programu” | „poprawa była większa niż w grupie oczekującej; grupy nie były losowane” |
| Niedopuszczalny wniosek | „program zmniejszył ból” | „program jest skuteczny” |
Zdecyduj też, który wynik jest główny. W przykładzie jest to NRS; RMDQ i zakres ruchu są drugorzędne (5xSTS służy niżej tylko do pokazania rzetelności). Dzięki temu nie musisz wybierać „najlepszego” wyniku po analizie. Jeśli z literatury wynika mechanizm, opisz go zgodnie z zasadami wyprowadzania hipotezy z teorii; jeśli nie, napisz wprost, że badanie ma charakter oceny programu.
Opis interwencji według TIDieR
W rozdziale metodologicznym interwencja często zajmuje jedno zdanie, choć jest główną zmienną pracy. Lista TIDieR ma 12 pozycji i powstała, bo bez pełnego opisu nikt nie może interwencji wdrożyć ani powtórzyć badania; choć nacisk położono na badania kliniczne, ma zastosowanie do wszystkich schematów oceny interwencji (Hoffmann i in., 2014). Dla programów ćwiczeń istnieje ponadto 16-punktowa lista CERT, przeznaczona właśnie do ćwiczeń, a dłuższy opis można umieścić w załączniku (Slade i in., 2016). Pobierz obie listy i dołącz wypełnioną do pracy.
| Pozycja TIDieR | Co napisać w przykładzie (fikcyjnym) |
|---|---|
| 1. Krótka nazwa | Ośmiotygodniowy nadzorowany program ćwiczeń wzmacniających tułów |
| 2. Dlaczego | Założenie programu i źródło, na którym oparto dobór ćwiczeń |
| 3. Co: materiały | Maty, taśmy oporowe w trzech oporach, karta ćwiczeń domowych (załącznik) |
| 4. Co: procedury | Lista sześciu ćwiczeń z opisem, rozgrzewka, część główna, wyciszenie |
| 5. Kto prowadził | Dwie fizjoterapeutki, staż i szkolenie w protokole |
| 6. Jak | Grupy do 6 osób, bezpośrednio, plus ćwiczenia domowe |
| 7. Gdzie | Sala w placówce ambulatoryjnej (bez nazwy) |
| 8. Kiedy i ile | 16 sesji po 45 min, 2 razy w tygodniu, serie, powtórzenia, przerwy |
| 9. Dostosowanie | Reguła progresji ustalona z góry, np. zmiana oporu po 3 seriach bez wzrostu bólu |
| 10. Modyfikacje | Zmiany w trakcie badania i ich powód; jeśli nie było – napisz to |
| 11. Jak dobrze: plan | Kryterium z góry, np. co najmniej 12 z 16 sesji; dziennik obecności |
| 12. Jak dobrze: wykonanie | 32 ukończone osoby: M = 13.5 sesji (SD = 1.5, zakres 9–16); 29 z 32 miało co najmniej 12 |
Jak bywa napisane: „Pacjenci wykonywali ćwiczenia stabilizacyjne zgodnie z zaleceniami fizjoterapeuty”.
Co jest nie tak: nie ma tu dawki, progresji, osoby prowadzącej ani informacji o obecności. Pozycje 11 i 12 są pomijane najczęściej, a bez nich nie wiadomo, czy zbadano program, czy jego część. Chodzi o przestrzeganie protokołu, czyli adherencję.
Pomiar: co, czym, kto i kiedy
Opis narzędzia w fizjoterapii to coś więcej niż nazwa skali. Przy testach wykonywanych przez badającego liczy się protokół: pozycja, liczba prób, czy wynik to średnia, czy najlepsza próba, kto mierzył i czy wiedział, na jakim etapie jest pacjent.
| Pomiar | Co podać | Pułapka |
|---|---|---|
| NRS 0–10 | Kotwice słowne i okres, którego dotyczy pytanie (np. średni ból z 7 dni) | „Ból teraz” i „ból z tygodnia” to inne zmienne |
| RMDQ 0–24 | Wersja językowa, sposób liczenia wyniku, kwestionariusz opracowany pod badania leczenia (Roland i Morris, 1983) | Podanie samego wyniku bez zakresu i kierunku skali |
| Zgięcie lędźwiowe (inklinometr) | Pozycja, punkty przyłożenia, liczba prób, badający | Inny badający przed i po bez sprawdzenia zgodności |
| 5-krotne wstawanie (5xSTS) | Wysokość krzesła, instrukcja, liczba prób | Efekt uczenia się między próbami |
Własna rzetelność: krótki pomiar test–retest
Wartości z literatury pochodzą z innych prób i często od innych badających. Jeśli mierzysz sam(a) i masz taką możliwość, sprawdź na małej próbie rzetelność testu: 15–30 osób, dwie sesje, stan bez zmian. Z tych danych liczysz ICC, standardowy błąd pomiaru i minimalną wykrywalną zmianę. Koo i Li (2016) zalecają podawanie modelu, typu i definicji ICC, a interpretację wiążą z 95% przedziałem ufności. Weir (2005) opisuje, że wzory ICC różnią się uwzględnieniem błędu systematycznego, i wskazuje testy różnic średnich jako sposób jego wykrycia. W przykładzie widać, dlaczego to ważne:
Sam ICC powyżej .90 niczego tu nie rozstrzyga. Mimo wysokiego ICC próg wykrywalnej zmiany dla zgięcia to prawie 8° – to on ogranicza, co wolno powiedzieć o zmianie pojedynczej osoby. Rachunek przeprowadzisz w kalkulatorze RCI i MDC.
Istotność, błąd pomiaru i znaczenie kliniczne
Wyniki w pracy z fizjoterapii trzeba ocenić trzema miarami, które odpowiadają na różne pytania. Pełny rachunek jest we wpisie RCI, MDC i MCID; tu chodzi o to, jak ułożyć je w tekście.
- Wartość p i przedział ufności – czy średnia zmiana w grupie różni się od zera i jak dokładnie ją oszacowano.
- MDC – czy zmiana jednej osoby wykracza poza błąd pomiaru.
- MCID – czy zmiana jest na tyle duża, by miała znaczenie dla pacjenta.
W bólu krzyża często przywołuje się konsensus Ostelo i in. (2008): 2 punkty w NRS, 5 punktów w RMDQ, a przy uwzględnieniu wyniku wyjściowego poprawa o 30%. Autorzy zaznaczają, że badania źródłowe bardzo się różniły, a wartości dotyczą zmiany u pojedynczego pacjenta. Stąd częsty błąd: porównywanie z tym progiem średniej w grupie albo różnicy między grupami.
Rysunek 2 pokazuje, dlaczego sama istotność nie wystarczy. Zakres zgięcia wzrósł średnio o 4.00°, p < .001, ale taka zmiana to mniej więcej połowa MDC95 dla pojedynczej osoby. Istotność mówi o średniej w grupie, a próg dotyczy osoby. Oba zdania są prawdziwe i oba powinny się znaleźć w pracy.
W przykładzie średnia zmiana w NRS (2.00) równa się progowi, a RMDQ pozostaje poniżej 5 punktów. Nie pisz, że „grupa osiągnęła MCID”; napisz, ilu osobom się to udało. Wybór progu podaj w metodzie, z góry.
Brak grupy kontrolnej i regresja do średniej
Wariant A to schemat pretest–posttest bez grupy kontrolnej. Do badania weszły osoby z bólem co najmniej 4 punkty, a takie kryterium wyłapuje też ludzi, którzy trafili na gorszy tydzień. Przy kolejnym pomiarze ich wynik zbliża się do ich typowego poziomu. To regresja do średniej; Barnett i in. (2005) podkreślają, że jest silniejsza przy dużym błędzie pomiaru i przy analizie podgrupy wybranej na podstawie wyniku wyjściowego. Do tego dochodzi naturalny przebieg bólu i uwaga poświęcana uczestnikom. Rozkład tego zjawiska i sposób szacowania opisuje wpis regresja do średniej w badaniu przed–po, a pełny opis metody – badanie przed i po: jak opisać w pracy.
W wariancie B widać skalę problemu. Bez programu ból spadł o 0.83 punktu, 95% CI [−1.43, −0.24], czyli ponad 40% zmiany z grupy programu. Poprawę o co najmniej 2 punkty osiągnęło też 8 z 30 osób (26.7%) bez programu. Grupa porównawcza nie usuwa jednak wszystkich wątpliwości: pochodzi z innej placówki i nie była losowana (to schemat quasi-eksperymentalny).
Różnicy między grupami (1.21 punktu) nie zestawiaj bezpośrednio z progiem 2 punktów: próg z Ostelo i in. (2008) dotyczy zmiany u pacjenta, a nie różnicy średnich. Lepiej porównać odsetki osób z poprawą, 62.5% i 26.7%, i opisać je z przedziałami ufności.
Dyskusja: ostrożnie, ale konkretnie
Ogólną budowę dyskusji opisuje wpis jak napisać dyskusję wyników, a podsumowanie wyników – osobny poradnik. W pracy z fizjoterapii sprawdź cztery rzeczy: czy oddzielasz zmianę od przyczyny, czy mówisz o osobach, a nie tylko o średnich, czy porównujesz się z badaniami o podobnej dawce, i czy nie przenosisz wyniku na praktykę szybciej, niż pozwalają dane.
Jak bywa napisane: „Program okazał się skuteczną metodą leczenia bólu kręgosłupa i powinien być stosowany u wszystkich pacjentów. Poprawa była istotna statystycznie, co potwierdza jego wartość kliniczną”.
Co jest nie tak: „skuteczna” i „powinien” wymagają innego schematu. „Istotna statystycznie” nie znaczy „ważna klinicznie”. „Wszyscy pacjenci” wykracza poza 32 osoby z jednej placówki.
Porównanie z literaturą ma sens, gdy podobne są dawka i populacja, dlatego opis według TIDieR pomaga także tutaj. Listę słabych punktów rozpisz zgodnie z wpisem ograniczenia badania, a przy wnioskach pamiętaj, że z pracy jednogrupowej wynika raczej hipoteza do sprawdzenia niż rekomendacja dla praktyki.
Najczęstsze błędy
- Opis programu w jednym zdaniu, bez dawki, progresji i danych o obecności.
- „Skuteczność” w tytule pracy jednogrupowej.
- Kilka wyników bez wskazania głównego i pisanie tylko o tych istotnych.
- ICC bez modelu i przedziału albo brak SEM i MDC przy wnioskach o zmianie.
- Porównywanie średniej grupowej lub różnicy między grupami z progiem MCID dla pacjenta.
- Dwa osobne testy przed–po zamiast porównania grup; „w grupie A istotnie, w B nie”.
- Pominięcie osób, które nie przyszły na drugi pomiar: tu 3 z 35.
- Poziom uczestnictwa w tytule lub wnioskach, choć go nie mierzono.
Lista kontrolna przed oddaniem rozdziałów
- Czy cel i tytuł używają czasownika pasującego do schematu?
- Czy każdy pomiar ma przypisany poziom ICF, a brakujący jest w ograniczeniach?
- Czy wypełniłeś(-aś) wszystkie 12 pozycji TIDieR, a przy ćwiczeniach także CERT?
- Czy podałeś(-aś) protokół testów, badającego i to, czy znał etap badania?
- Czy wynik główny i progi MCID/MDC ustalono przed analizą i podano ich źródło?
- Czy obok średnich jest liczba osób z poprawą i przedział ufności?
- Czy osoby bez drugiego pomiaru są policzone i opisane?
- Czy dyskusja wymienia regresję do średniej i naturalny przebieg?
- Czy we wnioskach nie ma „skuteczności” i zaleceń dla wszystkich pacjentów?
Bibliografia oprogramowania
Fikcyjne liczby z przykładów policzono w R 4.5.3 (pakiet irr dla ICC), a rysunki przygotowano w ggplot2, patchwork i svglite.
- R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
- irr (wersja 0.85): Gamer, M., Lemon, J., Fellows, I., & Singh, P. (2019). irr: Various coefficients of interrater reliability and agreement [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.irr
- ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
- patchwork (wersja 1.3.2): Pedersen, T. L. (2025). patchwork: The composer of plots [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.patchwork
- svglite (wersja 2.2.2): Wickham, H., Henry, L., Pedersen, T. L., Luciani, T. J., Decorde, M., & Lise, V. (2025). svglite: An ‘SVG’ graphics device [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.svglite
Najczęstsze pytania
Czy w pracy licencjackiej z fizjoterapii trzeba wypełniać listę TIDieR?
Nie jest to powszechny wymóg, a zasady ustala uczelnia i promotor. Lista jest jednak najprostszym sposobem sprawdzenia, czy opis programu jest kompletny. Można ją dołączyć jako załącznik, a w rozdziale metodologicznym zostawić zwięzły opis dawki, progresji i prowadzących.
Czy mogę napisać o skuteczności programu, jeśli nie mam grupy kontrolnej?
Bezpieczniej pisać o zmianie w trakcie programu. Bez grupy porównawczej nie da się oddzielić wpływu ćwiczeń od naturalnego przebiegu dolegliwości i regresji do średniej. Słowo skuteczność zostaw badaniom, które porównują grupy, najlepiej z losowym przydziałem.
Czy MCID z literatury można porównać ze średnią zmianą w całej grupie?
Lepiej tego nie robić, jeśli autorzy podają próg dla pojedynczego pacjenta, jak w konsensusie dla bólu krzyża. W pracy podaj liczbę i odsetek osób, które osiągnęły próg, z przedziałem ufności, a średnią opisz osobno. Różnicy między grupami także nie zestawiaj wprost z takim progiem.
Czy trzeba robić własne badanie rzetelności zakresu ruchu?
Nie zawsze jest to możliwe, ale gdy mierzysz sam(a), krótki pomiar test–retest na kilkunastu lub kilkudziesięciu osobach bardzo wzmacnia pracę. Daje ICC, SEM i MDC dla Twojego protokołu. Jeśli go nie zrobisz, podaj wartości z badania o podobnej populacji i wymień to w ograniczeniach.
Czy ICF musi być teorią mojej pracy z fizjoterapii?
Nie. ICF można potraktować jak mapę, która pokazuje, czy mierzysz funkcje ciała, aktywność czy uczestnictwo. Taka mapa porządkuje wybór narzędzi i ujawnia luki, na przykład brak pomiaru powrotu do pracy. Teorię mechanizmu opisz osobno, jeśli hipoteza z niej wynika.
Powiązane hasła
Przeczytaj też
Statystyka dla fizjoterapeuty
Pomiar przed i po terapii, test t i Wilcoxona, MCID dla skali NRS, ANCOVA, trzy pomiary, ICC i regresja do średniej – z danymi, kodem R i opisem APA.
Czytaj →PoradnikBadanie przed i po – opis metody i wnioski
Gotowy podrozdział „Metoda” dla jednej grupy i grupy nierandomizowanej, symulacja regresji do średniej i zdania, które wolno napisać we wnioskach.
Czytaj →PoradnikJedna praca, trzy kierunki
Ten sam temat jako praca z psychologii, pielęgniarstwa i fizjoterapii: fikcyjne fragmenty wszystkich rozdziałów i mapa różnic.
Czytaj →PoradnikRCI, MDC i MCID
SEM, MDC95, RCI i kryteria Jacobsona–Truaxa, MCID z kotwicy i metod rozkładowych, analiza responderów z 95% CI i koszt dychotomizacji – z kodem R.
Czytaj →PoradnikJak napisać pracę z pielęgniarstwa
Od problemu z praktyki do wniosków: EBP, PICO, pytania zamiast hipotez, skale kliniczne, mała próba z oddziału – z fragmentami tekstu w wersji źle i dobrze.
Czytaj →Piszesz pracę z fizjoterapii i masz wyniki przed i po?
Pomożemy dobrać analizę do schematu, policzyć ICC, MDC i odsetki osób z poprawą oraz opisać wyniki tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je obronić – w R lub SPSS.
Oferta dla studentówWyceń analizęBibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)
- Barnett, A. G., van der Pols, J. C., & Dobson, A. J. (2005). Regression to the mean: What it is and how to deal with it. International Journal of Epidemiology, 34(1), 215–220. https://doi.org/10.1093/ije/dyh299 ● Otwarty dostęp
- Cieza, A., Weigl, M., Disler, P., van der Linden, S., Kostanjsek, N., de Bie, R., Stucki, G., & Jäckel, W. (2004). ICF Core Sets for low back pain. Journal of Rehabilitation Medicine, 36(0), 69–74. https://doi.org/10.1080/16501960410016037 ● Otwarty dostęp
- Hoffmann, T. C., Glasziou, P. P., Boutron, I., Milne, R., Perera, R., Moher, D., Altman, D. G., Barbour, V., Macdonald, H., Johnston, M., Lamb, S. E., Dixon-Woods, M., McCulloch, P., Wyatt, J. C., Chan, A.-W., & Michie, S. (2014). Better reporting of interventions: Template for intervention description and replication (TIDieR) checklist and guide. BMJ, 348, Article g1687. https://doi.org/10.1136/bmj.g1687 ● Otwarty dostęp
- Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012 ● Otwarty dostęp
- Ostelo, R. W. J. G., Deyo, R. A., Stratford, P., Waddell, G., Croft, P., Von Korff, M., Bouter, L. M., & de Vet, H. C. (2008). Interpreting change scores for pain and functional status in low back pain: Towards international consensus regarding minimal important change. Spine, 33(1), 90–94. https://doi.org/10.1097/brs.0b013e31815e3a10 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
- Roland, M., & Morris, R. (1983). A study of the natural history of back pain: Part I. Development of a reliable and sensitive measure of disability in low-back pain. Spine, 8(2), 141–144. https://doi.org/10.1097/00007632-198303000-00004
- Slade, S. C., Dionne, C. E., Underwood, M., & Buchbinder, R. (2016). Consensus on Exercise Reporting Template (CERT): Explanation and elaboration statement. British Journal of Sports Medicine, 50(23), 1428–1437. https://doi.org/10.1136/bjsports-2016-096651 ● Otwarty dostęp
- Weir, J. P. (2005). Quantifying test-retest reliability using the intraclass correlation coefficient and the SEM. Journal of Strength and Conditioning Research, 19(1), 231–240. https://doi.org/10.1519/15184.1
- World Health Organization. (2001). International classification of functioning, disability and health: ICF. https://iris.who.int/handle/10665/42407 ● Otwarty dostęp
Cytowania BibTeX
@article{barnett2005regression, author={Barnett, Adrian G. and van der Pols, Jolieke C. and Dobson, Annette J.}, title={{Regression to the mean: What it is and how to deal with it}}, journal={International Journal of Epidemiology}, year={2005}, volume={34}, number={1}, pages={215--220}, doi={10.1093/ije/dyh299}}@article{cieza2004icf, author={Cieza, Alarcos and Weigl, Martin and Disler, Peter and van der Linden, Sjef and Kostanjsek, Nenad and de Bie, Rob and Stucki, Gerold and J{\"a}ckel, Wilfried}, title={{ICF Core Sets for low back pain}}, journal={Journal of Rehabilitation Medicine}, year={2004}, volume={36}, number={0}, pages={69--74}, doi={10.1080/16501960410016037}}@article{hoffmann2014better, author={Hoffmann, Tammy C. and Glasziou, Paul P. and Boutron, Isabelle and Milne, Ruairidh and Perera, Rafael and Moher, David and Altman, Douglas G. and Barbour, Virginia and Macdonald, Helen and Johnston, Marie and Lamb, Sarah E. and Dixon-Woods, Mary and McCulloch, Peter and Wyatt, Jeremy C. and Chan, An-Wen and Michie, Susan}, title={{Better reporting of interventions: Template for intervention description and replication (TIDieR) checklist and guide}}, journal={BMJ}, year={2014}, volume={348}, eid={g1687}, doi={10.1136/bmj.g1687}}@article{koo2016guideline, author={Koo, Terry K. and Li, Mae Y.}, title={{A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research}}, journal={Journal of Chiropractic Medicine}, year={2016}, volume={15}, number={2}, pages={155--163}, doi={10.1016/j.jcm.2016.02.012}}@article{ostelo2008interpreting, author={Ostelo, Raymond W. J. G. and Deyo, Rick A. and Stratford, P. and Waddell, Gordon and Croft, Peter and Von Korff, Michael and Bouter, Lex M. and de Vet, Henrica C.}, title={{Interpreting change scores for pain and functional status in low back pain: Towards international consensus regarding minimal important change}}, journal={Spine}, year={2008}, volume={33}, number={1}, pages={90--94}, doi={10.1097/brs.0b013e31815e3a10}}@article{roland1983study, author={Roland, Martin and Morris, Richard}, title={{A study of the natural history of back pain: Part I. Development of a reliable and sensitive measure of disability in low-back pain}}, journal={Spine}, year={1983}, volume={8}, number={2}, pages={141--144}, doi={10.1097/00007632-198303000-00004}}@article{slade2016consensus, author={Slade, Susan C. and Dionne, Clermont E. and Underwood, Martin and Buchbinder, Rachelle}, title={{Consensus on Exercise Reporting Template (CERT): Explanation and elaboration statement}}, journal={British Journal of Sports Medicine}, year={2016}, volume={50}, number={23}, pages={1428--1437}, doi={10.1136/bjsports-2016-096651}}@article{weir2005quantifying, author={Weir, Joseph P.}, title={{Quantifying test-retest reliability using the intraclass correlation coefficient and the SEM}}, journal={Journal of Strength and Conditioning Research}, year={2005}, volume={19}, number={1}, pages={231--240}, doi={10.1519/15184.1}}@book{who2001international, author={{World Health Organization}}, title={{International classification of functioning, disability and health: ICF}}, year={2001}, publisher={World Health Organization}, url={https://iris.who.int/handle/10665/42407}}