Słownik metodologiczny · Projekt badania

Grupa porównawcza – czym różni się od grupy kontrolnej i jak ją dobrać?

Gdy nie da się losowo przydzielić uczestników, interwencję porównuje się z grupą, która powstała inaczej. Wyjaśniamy, czym grozi taki dobór, jak zbliżyć grupy do siebie i jak to opisać.

Strona główna / Słownik / Grupa porównawcza
W skrócie: Grupa porównawcza to grupa bez interwencji, do której uczestników nie przydzielono losowo. Grupy mogą się więc różnić nie tylko interwencją; zmniejszysz to podobnym doborem, pomiarem cech wyjściowych, dopasowaniem i sprawdzeniem równowagi grup.

Co to jest grupa porównawcza?

Grupa porównawcza (ang. comparison group) to grupa osób, które nie otrzymały badanej interwencji i z którymi porównuje się osoby ją otrzymujące, ale bez losowego przydziału. Tym różni się od grupy kontrolnej w eksperymencie, gdzie o przynależności decyduje randomizacja. Grupy porównawcze są typowe dla schematów quasi-eksperymentalnych i badań obserwacyjnych, np. gdy program wdraża jedna szkoła, a druga służy do porównania (Shadish i in., 2002).

Problem: dobór do grup

Gdy grupy powstają same, różnią się nie tylko interwencją. Osoby, które zgłosiły się na terapię, mogą mieć większą motywację, inne nasilenie objawów albo lepszy dostęp do opieki. Każda taka cecha jest potencjalną zmienną zakłócającą, a różnica w wyniku może wynikać z doboru, a nie z interwencji.

Jak zbliżyć grupy do siebie

  • Wybierz podobną populację: te same kryteria włączenia, ten sam czas i podobne miejsce.
  • Zmierz cechy wyjściowe, zwłaszcza wynik przed interwencją, i uwzględnij je w analizie, np. w ANCOVA.
  • Dopasuj osoby (ang. matching) pod względem kluczowych cech albo skłonności do otrzymania interwencji. Stuart (2010) opisuje dopasowanie jako sposób na odtworzenie warunków eksperymentu przez wybór grup o podobnych rozkładach zmiennych towarzyszących.
  • Sprawdź równowagę po dopasowaniu. Austin (2009) omawia do tego standaryzowane różnice średnich, ilorazy wariancji i wykresy rozkładów cech wyjściowych.

Przykład: źle → dobrze

  • Źle: „Grupę kontrolną stanowili pacjenci, którzy nie chcieli wziąć udziału w programie”. Rezygnacja z programu może wiązać się z motywacją i stanem zdrowia.
  • Dobrze: „Grupę porównawczą stanowili pacjenci tej samej poradni leczeni w roku przed wdrożeniem programu, dopasowani pod względem wieku, płci i wyniku wyjściowego”.

Jak opisać w pracy

Badanie miało charakter quasi-eksperymentalny. Grupę porównawczą stanowiły osoby, które nie uczestniczyły w programie i nie zostały do niego przydzielone losowo; dopasowano je do uczestników programu pod względem wieku, płci i wyniku wyjściowego. Równowagę grup oceniono za pomocą standaryzowanych różnic średnich.

Na co uważać

  • Nie nazywaj jej grupą kontrolną z randomizacji. Napisz wprost, jak powstała.
  • Dopasowanie wyrównuje tylko zmierzone cechy. Niezmierzone różnice zostają, więc wnioski przyczynowe formułuj ostrożnie.
  • Gdy masz pomiary przed i po w obu grupach, rozważ metodę różnicy w różnicach – opisuje ją poradnik quasi-eksperyment i różnica w różnicach.

Najczęstsze pytania

Czym grupa porównawcza różni się od grupy kontrolnej?

Do grupy kontrolnej w eksperymencie uczestników przydziela się losowo. Grupa porównawcza powstaje bez losowania, np. z innej szkoły lub poradni, więc może różnić się od grupy z interwencją także innymi cechami.

Jak dobrać grupę porównawczą do pracy magisterskiej?

Szukaj osób z tej samej populacji i z tymi samymi kryteriami włączenia, zbadaj je w tym samym czasie, zmierz wynik wyjściowy i najważniejsze cechy, a potem sprawdź, czy grupy są podobne.

Czy dopasowanie grup zastępuje randomizację?

Nie. Dopasowanie wyrównuje tylko cechy, które zmierzono. Różnice w cechach niezmierzonych, np. motywacji, mogą zostać, dlatego wnioski przyczynowe z takiego badania są słabsze.

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Wyceń analizęOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Austin, P. C. (2009). Balance diagnostics for comparing the distribution of baseline covariates between treatment groups in propensity-score matched samples. Statistics in Medicine, 28(25), 3083–3107. https://doi.org/10.1002/sim.3697 ● Otwarty dostęp
  2. Shadish, W. R., Cook, T. D., & Campbell, D. T. (2002). Experimental and quasi-experimental designs for generalized causal inference. Houghton Mifflin.
  3. Stuart, E. A. (2010). Matching methods for causal inference: A review and a look forward. Statistical Science, 25(1), 1–21. https://doi.org/10.1214/09-sts313 ● Otwarty dostęp: pełny tekst

Cytowania BibTeX

@article{austin2009balance, author={Austin, Peter C.}, title={{Balance diagnostics for comparing the distribution of baseline covariates between treatment groups in propensity-score matched samples}}, journal={Statistics in Medicine}, year={2009}, volume={28}, number={25}, pages={3083--3107}, doi={10.1002/sim.3697}}
@book{shadish2002experimental, author={Shadish, William R. and Cook, Thomas D. and Campbell, Donald T.}, title={{Experimental and quasi-experimental designs for generalized causal inference}}, year={2002}, publisher={Houghton Mifflin}}
@article{stuart2010matching, author={Stuart, Elizabeth A.}, title={{Matching methods for causal inference: A review and a look forward}}, journal={Statistical Science}, year={2010}, volume={25}, number={1}, pages={1--21}, doi={10.1214/09-sts313}}
R