Co w pracy z pracy socjalnej jest osobne
Praca z pracy socjalnej dotyczy zwykle ludzi związanych z jakąś instytucją, a to zmienia trzy rzeczy. Problem nie kończy się na rozpoznaniu zjawiska, bo trzeba pokazać, jak instytucje na nie odpowiadają. Do badanych dochodzisz przez ich przełożonych albo osoby, od których zależy ich pomoc, więc dostęp jest częścią metody. Wreszcie wynik czyta potem instytucja, która może oczekiwać oceny, a nie opisu. Ten wpis pokazuje, jak to napisać: z fragmentami tekstu i komentarzem.
Analiz tu nie powtarzamy. Regresję z pogrupowanymi pracownikami, ANCOVA, zliczenia z dokumentacji i testy dla małych grup znajdziesz w przeglądzie statystyka w pracy z pracy socjalnej, a pełny opis metody oceny programu – we wpisie ewaluacja programu w jednej placówce. Podobne akcenty mają praca z socjologii (populacja i uogólnianie) oraz praca z pielęgniarstwa (problem z praktyki). Opisane układy to częsta praktyka, nie obowiązek; zasady uczelni i promotora mają pierwszeństwo.
Dwa przykłady przewodnie (fikcyjne, liczby symulowane). Ankieta: studentka bada związek warunków pracy z wypaleniem pracowników socjalnych; zaprasza 13 ośrodków, zgodę daje 11. Ewaluacja: w jednym ośrodku program aktywizacji objął 52 osoby długotrwale pozostające bez pracy, a porównaniem jest 61 osób z tego samego ośrodka, które do programu nie weszły. Nie opisują one żadnej rzeczywistej instytucji ani programu.
Od problemu społecznego do pytania, które da się zmierzyć
Wstęp w tej dziedzinie często zatrzymuje się na opisie zjawiska: ubóstwo, samotność, wykluczenie. Problem społeczny nie jest jeszcze problemem badawczym. Między nimi potrzebne są trzy kroki: kogo to dotyka tutaj, co robi instytucja oraz czego o tym działaniu nie wiemy. Ten ostatni krok to luka badawcza, a z niej wynikają pytania i hipotezy.
Jak bywa napisane: „Praca socjalna jest zawodem niezwykle trudnym, a wypalenie stanowi ogromny problem współczesnych służb społecznych. Celem pracy było zbadanie wypalenia pracowników socjalnych”.
Co jest nie tak: „ogromny problem” nie ma źródła, a cel nie mówi o żadnym związku ani miejscu. Nie wiadomo też, po co to badać, skoro o wypaleniu napisano już wiele.
Komentarz: pierwsze dwa zdania opisują prawdziwe, zweryfikowane badania, zdanie w nawiasie wypełniasz sam(a), a zdanie o luce jest przykładem, który musisz potwierdzić własnym przeglądem. Skala zjawiska w Polsce wymaga źródła z datą: publikacji lub statystyki publicznej.
Ramy instytucjonalne: krótko i ze źródłem
Część teoretyczna często rozrasta się tu do streszczenia ustaw i historii pomocy społecznej. Wystarczą informacje, bez których wyniku nie da się zrozumieć: kto zleca i finansuje działanie, kto kwalifikuje klientów, jak wygląda ścieżka klienta i jakie dane instytucja zbiera. Przepisy cytuj z aktualnego tekstu aktu i z datą sprawdzenia, nigdy z opracowania sprzed kilku lat, bo zadania i nazwy świadczeń się zmieniają. Rolę teorii pełni zwykle model obciążeń i zasobów albo teoria zmiany programu; wybierz jedną i pokaż, jak prowadzi do hipotezy.
Dostęp do badanych: część metody, nie kulisy
W pracy z pracy socjalnej pierwsza decyzja o próbie zapada zwykle u dyrekcji. Rysunek 1 pokazuje, że każdy etap selekcjonuje kogo innego, dlatego w rozdziale metodologicznym opisz wszystkie, najlepiej jak w diagramie przepływu respondentów. Ośrodek, który się zgodził, może być inny niż ten, który odmówił: na przykład lepiej zorganizowany albo mniej obciążony.
Jak bywa napisane: „Badanie przeprowadzono wśród pracowników socjalnych, za zgodą dyrekcji. Ankiety rozdali kierownicy. Badanie było anonimowe i dobrowolne”.
Co jest nie tak: nie wiadomo, ile ośrodków zaproszono i ile osób mogło wziąć udział. „Dobrowolne” brzmi słabo, jeśli ankietę wręcza przełożony i prosi o jej oddanie. Tourangeau i Yan (2007) opisują, że odpowiedzi na pytania drażliwe bywają redagowane także po to, by uniknąć konsekwencji ze strony osób trzecich, a skala tego zniekształcenia zależy od cech badania. Przy pytaniach o własnego szefa i zespół ten mechanizm łatwo sobie wyobrazić (zob. aprobata społeczna).
Studentka zapisała sposób rozdawania i pokazała go jak zmienną (rysunek 2). Tam, gdzie ankiety rozdawał kierownik, wróciło 75.6% ankiet (62 z 82), a przy urnie lub linku 49.1% (85 ze 173). Wysoki odsetek nie jest tu samą zaletą. Średni wynik wypalenia był o 1.81 punktu niższy, ale z szerokim przedziałem, 95% CI [−8.36, 4.74], p = .553. Przy 11 ośrodkach dane nie rozstrzygają, czy tryb zniekształca odpowiedzi, i tak należy to napisać.
Przy badaniu klientów dochodzi drugi poziom zależności. Zanim zaplanujesz rekrutację, ustal z promotorem, czy potrzebna jest opinia komisji (zgoda komisji bioetycznej), a informację dla uczestników oprzyj na zasadach z hasła świadoma zgoda i RODO. Klient musi wiedzieć, że odmowa nie wpłynie na pomoc, a ankiety nie powinien wręczać pracownik prowadzący jego sprawę. Przy pytaniach o przemoc czy uzależnienia z góry ustal, co zrobisz, gdy ktoś ujawni trudną sytuację, i dołącz listę miejsc pomocy.
Anonimowość w małym zespole: co obiecać i jak to napisać
Ryzyko identyfikacji i przykład liczbowy omawia przegląd statystyki, a regułę małych komórek – wpis o ankiecie w jednym szpitalu. W pracy liczy się tu też tekst: obietnica z ankiety, metoda i raport dla ośrodka muszą mówić to samo. W przykładzie trzy ośrodki przysłały mniej niż 10 ankiet nadających się do analizy, a najmniejsza kadra liczyła 9 osób, więc wynik takiego ośrodka właściwie opisuje konkretnych ludzi.
| Zamiast | Lepiej | Dlaczego |
|---|---|---|
| „Ankieta jest całkowicie anonimowa”, gdy pytasz o ośrodek, staż i stanowisko | „Odpowiedzi prezentowane są zbiorczo; nikt z ośrodka nie zobaczy pojedynczych ankiet” | Obiecujesz tylko to, co naprawdę zapewnisz |
| Staż w latach, wiek w latach | Szerokie przedziały (zob. metryczka) | Kierownik zna dokładne dane swoich ludzi |
| Tabela wyników według ośrodków | Grupy ustalone z góry (np. do 20 i powyżej 20 pracowników) | Ośrodki po kilka osób dają wynik o konkretnych ludziach |
| Osobny raport dla każdej dyrekcji | Jeden raport zbiorczy; ośrodek dostaje tylko wyniki dla całej próby | Porównanie ośrodków łatwo staje się oceną kierowników |
Pojęcia anonimizacji i pseudonimizacji nie są zamienne. Jeśli przechowujesz kod ośrodka albo klucz, nie pisz „dane anonimowe”.
Wyniki ankiety: opis bez instytucjonalnej oceny
Wypalenie mierzono skalą wypalenia związanego z klientem z Copenhagen Burnout Inventory, zbudowanego z trzech skal i sprawdzanego na pracownikach usług społecznych (Kristensen i in., 2005). Sprawdź dostępność i warunki użycia polskiej wersji i podaj jej źródło. Pracownicy jednego ośrodka są pogrupowani, co opisuje ICC; analizę krok po kroku pokazuje model wielopoziomowy.
Liczby są fikcyjne. Zwróć uwagę na superwizję: nieistotny wynik nie znaczy, że superwizja „nie pomaga”, bo przedział obejmuje różnice od około −5 do +3 punktów, a badanie jest przekrojowe. Lloyd i in. (2002) przypominają też, że porównania z normami populacyjnymi mówią niewiele; bez grupy podobnych zawodów nie pisz, że pracownicy socjalni są „bardziej wypaleni”.
Krótka ewaluacja programu aktywizacji
Zacznij od pytań ewaluacyjnych, które da się rozstrzygnąć danymi. W przykładzie są trzy: czy program zrealizowano, jak zmieniło się poczucie skuteczności w szukaniu pracy, jaki odsetek osób podjął pracę w porównaniu z osobami spoza programu. Pełną procedurę, logikę programu i wskaźniki realizacji opisuje wpis o ewaluacji w jednej placówce, a ogólniejszy obraz – badanie ewaluacyjne w pracy dyplomowej. Tu trzy miejsca typowe dla pomocy społecznej.
Kto trafił do programu. Do programów aktywizacji osoby często kierują pracownicy, a więc nie losowo. W ekonomii pracy nazywa się to potocznie „spijaniem śmietanki”: do programu wchodzą ci, którym najłatwiej pomóc. W przykładzie uczestnicy mieli średnio 16.3 miesiąca bez pracy (SD = 14.2), a grupa porównawcza 25.5 (SD = 22.9), standaryzowana różnica −0.48. Byli też młodsi: 38.1 wobec 44.5 roku. W metodzie opisz, kto kwalifikował i według jakich kryteriów.
Mianownik. Licz wynik dla wszystkich zakwalifikowanych, nie tylko dla tych, którzy dotrwali. Osoby bez drugiego pomiaru różniły się od pozostałych już na starcie: 2.70 wobec 3.19 punktu poczucia skuteczności, czyli klasyczna utrata uczestników.
Dane z systemu. Wynik „podjęcie pracy” pochodzi z systemu ośrodka, a dokumentacja powstała do innych celów. Connelly i in. (2016) podkreślają, że przy danych administracyjnych trzeba starannie sprawdzić, jak zostały wytworzone. Lista RECORD (Benchimol i in., 2015), przygotowana dla rutynowo zbieranych danych zdrowotnych, może posłużyć jako lista pytań także tutaj: obejmuje m.in. kody i algorytmy klasyfikacji oraz opis dostępu do bazy i czyszczenia danych.
| Pułapka | Przykład | Co napisać |
|---|---|---|
| Brak wpisu to nie brak zdarzenia | Klient znalazł pracę, ale nie zgłosił tego w ośrodku | Definicja: „podjęcie pracy odnotowane w systemie”, a nie „podjęcie pracy” |
| Pole wypełniane przez różne osoby | „Zakończenie sprawy” używane inaczej w zespołach | Definicja pola, sprawdzenie na próbie teczek |
| Zmiana w czasie | Nowa wersja formularza w połowie okresu | Okres i data zmiany; analiza osobno przed zmianą i po niej |
| Inne okno obserwacji | Program: 3 miesiące po zakończeniu; porównawcza: bez daty końca | Jednakowo określone okno w obu grupach |
| Dane osobowe | Pełna wyszukiwarka klientów dla studenta | Instytucja przygotowuje wyciąg tylko z potrzebnymi zmiennymi |
Trzeba też uważać na czas pomiaru. W metaanalizie ponad 200 badań aktywnych programów rynku pracy Card i in. (2018) stwierdzili, że efekty są średnio bliskie zeru w krótkim okresie, a stają się bardziej dodatnie 2–3 lata po zakończeniu. Trzymiesięczne okno w pracy dyplomowej mówi więc tylko o krótkim horyzoncie, a przenoszenie tych wniosków na inne programy i kraje wymaga ostrożności.
Różnica 11.7 policzona jest z nieokrąglonych odsetków. Przedział jest szeroki, a korekta zmniejsza wynik o połowę; w tej próbie nie da się uczciwie powiedzieć, czy program zwiększył zatrudnienie. Wzrost poczucia skuteczności dotyczy osób, które dotrwały, a zmiana przed–po bez porównania obejmuje też regresję do średniej (Barnett i in., 2005); zob. badanie przed i po. Liczby w tym przykładzie są fikcyjne.
Opinia to nie wynik
W ewaluacjach pojawia się zwykle zdanie: „uczestnicy wysoko ocenili program, co potwierdza jego skuteczność”. Ocena uczestnika, opinia pracownika i odsetek osób z pracą odpowiadają na różne pytania, a w rysunku 3 mają różne mianowniki.
| Rodzaj danych | W przykładzie | Co można napisać | Czego nie |
|---|---|---|---|
| Opinia uczestników | 37 z 42 poleciłoby program | „Wśród osób, które wypełniły ankietę końcową, 88.1% poleciłoby program” | „Uczestnicy potwierdzili skuteczność” |
| Opinia pracowników | Oceny prowadzących | „Prowadzący oceniali, że…” jako osobny wątek | Mieszanie z wynikami i brak informacji, że oceniał autor programu |
| Realizacja | 43 z 52 ukończyło | Opis wykonania programu | Traktowanie ukończenia jako efektu |
| Wynik | 34.6% i 23.0% | Zmierzony wskaźnik z definicją i porównaniem, z przedziałem | „Program przyczynił się do zatrudnienia” |
Jak bywa napisane: „Aż 88% uczestników pozytywnie oceniło program, co świadczy o jego wysokiej skuteczności”.
Co jest nie tak: 88.1% liczono z 42 osób, a nie z 52, i pominięto tych, którzy zrezygnowali. Zadowolenie nie mierzy zmiany na rynku pracy. Jeśli ankietę końcową zbiera osoba prowadząca program, dochodzi jeszcze efekt grzeczności. Poprawiona wersja jest w pierwszym wierszu tabeli.
Wnioski dla instytucji bez przesady
Rekomendacje w pracy z tej dziedziny są często oczekiwane, a instytucja może liczyć na konkret. Oddziel to, co wynika z danych, od propozycji, a propozycje oznacz jako wymagające sprawdzenia. Ogólną budowę opisują wnioski i rekomendacje oraz ograniczenia badania.
Jak bywa napisane: „Należy zmniejszyć liczbę środowisk i wprowadzić program w całym mieście, ponieważ badania potwierdziły jego skuteczność”.
Co jest nie tak: z przekrojowej korelacji nie wynika, że ograniczenie liczby spraw obniży wypalenie, z programu nie wynika efekt, a próba z 11 ośrodków nie jest próbą „całego miasta”.
Najczęstsze błędy
- Wstęp, który opisuje problem społeczny, ale nie doprowadza do mierzalnego pytania.
- Liczby o skali zjawiska bez źródła i daty, przepisy cytowane z opracowań.
- Brak informacji, ile ośrodków odmówiło i kto rozdawał ankiety.
- „Anonimowe” przy metryczce, która wskazuje osobę w kilkuosobowym zespole.
- Wyniki dla pojedynczych ośrodków w tabeli albo w raporcie dla dyrekcji.
- Traktowanie pustego pola w systemie jako braku zdarzenia.
- Odsetek z programu liczony tylko dla tych, którzy dotrwali.
- Satysfakcja uczestników opisana jako dowód skuteczności.
- Rekomendacje dla całego systemu na podstawie jednej placówki.
Lista kontrolna przed oddaniem
- Czy problem społeczny prowadzi przez sytuację instytucji do luki i celu?
- Czy każda liczba i przepis we wstępie mają źródło i datę?
- Czy opisano wszystkie etapy dostępu, także odmowy?
- Czy wiadomo, kto rozdawał i zbierał ankiety, i czy uwzględniono to w ograniczeniach?
- Czy obietnica anonimowości zgadza się z tym, co zebrano i pokazano?
- Czy żadna tabela nie pozwala rozpoznać ośrodka ani małego zespołu?
- Czy każda zmienna z systemu ma definicję i okres?
- Czy wynik programu liczono dla wszystkich zakwalifikowanych?
- Czy opinie są oddzielone od wyników?
- Czy wnioski dotyczą badanych placówek, a propozycje są oznaczone jako propozycje?
Pozostałe wpisy serii, w tym porównanie tej samej pracy w trzech dziedzinach, znajdziesz we wpisie jedna praca, trzy kierunki.
Bibliografia oprogramowania
Fikcyjne liczby z przykładów policzono w R 4.5.3 (pakiet lme4 dla ICC), a rysunki przygotowano w ggplot2, patchwork i svglite.
- R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
- lme4 (wersja 2.0.1): Bates, D., Mächler, M., Bolker, B., & Walker, S. (2015). Fitting linear mixed-effects models using lme4. Journal of Statistical Software, 67(1), 1–48. https://doi.org/10.18637/jss.v067.i01
- ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
- patchwork (wersja 1.3.2): Pedersen, T. L. (2025). patchwork: The composer of plots [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.patchwork
- svglite (wersja 2.2.2): Wickham, H., Henry, L., Pedersen, T. L., Luciani, T. J., Decorde, M., & Lise, V. (2025). svglite: An ‘SVG’ graphics device [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.svglite
Najczęstsze pytania
Czy do ankiety w ośrodku pomocy społecznej wystarczy zgoda dyrektora?
Zgoda dyrekcji otwiera dostęp, ale nie zastępuje decyzji każdej osoby o udziale. Sprawdź też z promotorem, czy potrzebna jest opinia komisji. Informację o badaniu kieruj bezpośrednio do pracowników i tak zorganizuj zwrot ankiet, by przełożony nie wiedział, kto je wypełnił.
Czy mogę pokazać ośrodkowi wyniki jego pracowników?
Przy małym zespole lepiej tego nie robić. Kierownik zna metryczkę swoich ludzi, więc wynik kilku osób łatwo przypisać konkretnym pracownikom. Bezpieczniej przekazać jedno zbiorcze zestawienie dla całej próby albo grup ustalonych z góry i uprzedzić o tym uczestników.
Czy z danych z systemu ośrodka wolno korzystać bez ankiet?
Tak, jeśli instytucja się zgodzi, a podstawy i zakres uzgodnisz z promotorem i właściwą komisją. Poproś o wyciąg zawierający tylko potrzebne zmienne, bez danych osobowych. W pracy opisz definicję każdego pola, okres i to, kto wprowadzał dane.
Jak napisać o programie, gdy uczestnicy są zadowoleni, a wyniki niejasne?
Opisz obie rzeczy osobno. Ocena uczestników odpowiada na pytanie o odbiór programu, a wskaźnik zmiany mówi o tym, co zmierzono. Podaj mianowniki oraz przedziały ufności i nie używaj słowa skuteczność, jeśli schemat nie pozwala oddzielić programu od innych przyczyn.
Czy praca o wypaleniu może mieć wyniki z jednego ośrodka?
Może, ale wtedy opisuje ten zespół i nie pozwala badać cech ośrodka. Przy małej liczbie osób ważna staje się ochrona anonimowości, a tabele trzeba ograniczyć do większych grup. We wnioskach pisz o badanym ośrodku, a dalsze uogólnienia przedstaw jako hipotezy.
Powiązane hasła
Przeczytaj też
Statystyka w pracy z pracy socjalnej
Wypalenie w ośrodkach, ankiety klientów, ewaluacja programu przed i po, zliczenia z dokumentacji i małe grupy: modele, wielkość efektu, zdania APA i kod R.
Czytaj →PoradnikEwaluacja programu w jednej placówce – opis metody
Gotowy podrozdział „Metoda”: autor jako prowadzący, wierność realizacji, grupa porównawcza i dozwolone wnioski, z kodem R.
Czytaj →PoradnikAnkieta wśród personelu jednego szpitala
Populacja czy próba, odsetek odpowiedzi w oddziałach, poprawka na skończoną populację w przedziale ufności, liczebność przy małej kadrze i anonimowość małych oddziałów – z przykładem w R.
Czytaj →PoradnikJak napisać pracę z socjologii
Pytanie o zjawisko, koncept–wymiar–wskaźnik, populacja i operat, próba z internetu, wagi, dane wtórne i gotowe fragmenty pracy – na przykładzie zaufania i aktywności sąsiedzkiej.
Czytaj →PoradnikJedna praca, trzy kierunki
Ten sam temat jako praca z psychologii, pielęgniarstwa i fizjoterapii: fikcyjne fragmenty wszystkich rozdziałów i mapa różnic.
Czytaj →Piszesz pracę z pracy socjalnej i masz dane z ośrodków?
Pomożemy dobrać analizę do danych z ośrodków lub programu, uwzględnić pogrupowanie pracowników i opisać wyniki tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je obronić – w R lub SPSS.
Oferta dla studentówWyceń analizęBibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)
- Barnett, A. G., van der Pols, J. C., & Dobson, A. J. (2005). Regression to the mean: What it is and how to deal with it. International Journal of Epidemiology, 34(1), 215–220. https://doi.org/10.1093/ije/dyh299 ● Otwarty dostęp
- Benchimol, E. I., Smeeth, L., Guttmann, A., Harron, K., Moher, D., Petersen, I., Sørensen, H. T., von Elm, E., Langan, S. M., & RECORD Working Committee. (2015). The REporting of studies Conducted using Observational Routinely-collected health Data (RECORD) statement. PLOS Medicine, 12(10), Article e1001885. https://doi.org/10.1371/journal.pmed.1001885 ● Otwarty dostęp
- Card, D., Kluve, J., & Weber, A. (2018). What works? A meta analysis of recent active labor market program evaluations. Journal of the European Economic Association, 16(3), 894–931. https://doi.org/10.1093/jeea/jvx028
- Connelly, R., Playford, C. J., Gayle, V., & Dibben, C. (2016). The role of administrative data in the big data revolution in social science research. Social Science Research, 59, 1–12. https://doi.org/10.1016/j.ssresearch.2016.04.015 ● Otwarty dostęp
- Kim, H., & Stoner, M. (2008). Burnout and turnover intention among social workers: Effects of role stress, job autonomy and social support. Administration in Social Work, 32(3), 5–25. https://doi.org/10.1080/03643100801922357 ● Otwarty dostęp
- Kristensen, T. S., Borritz, M., Villadsen, E., & Christensen, K. B. (2005). The Copenhagen Burnout Inventory: A new tool for the assessment of burnout. Work & Stress, 19(3), 192–207. https://doi.org/10.1080/02678370500297720
- Lloyd, C., King, R., & Chenoweth, L. (2002). Social work, stress and burnout: A review. Journal of Mental Health, 11(3), 255–265. https://doi.org/10.1080/09638230020023642
- Tourangeau, R., & Yan, T. (2007). Sensitive questions in surveys. Psychological Bulletin, 133(5), 859–883. https://doi.org/10.1037/0033-2909.133.5.859
Cytowania BibTeX
@article{barnett2005regression, author={Barnett, Adrian G. and van der Pols, Jolieke C. and Dobson, Annette J.}, title={{Regression to the mean: What it is and how to deal with it}}, journal={International Journal of Epidemiology}, year={2005}, volume={34}, number={1}, pages={215--220}, doi={10.1093/ije/dyh299}}@article{benchimol2015reporting, author={Benchimol, Eric I. and Smeeth, Liam and Guttmann, Astrid and Harron, Katie and Moher, David and Petersen, Irene and Sørensen, Henrik T. and von Elm, Erik and Langan, Sinéad M. and {RECORD Working Committee}}, title={{The REporting of studies Conducted using Observational Routinely-collected health Data (RECORD) statement}}, journal={PLOS Medicine}, year={2015}, volume={12}, number={10}, eid={e1001885}, doi={10.1371/journal.pmed.1001885}}@article{card2018what, author={Card, David and Kluve, Jochen and Weber, Andrea}, title={{What works? A meta analysis of recent active labor market program evaluations}}, journal={Journal of the European Economic Association}, year={2018}, volume={16}, number={3}, pages={894--931}, doi={10.1093/jeea/jvx028}}@article{connelly2016role, author={Connelly, Roxanne and Playford, Christopher J. and Gayle, Vernon and Dibben, Chris}, title={{The role of administrative data in the big data revolution in social science research}}, journal={Social Science Research}, year={2016}, volume={59}, pages={1--12}, doi={10.1016/j.ssresearch.2016.04.015}}@article{kim2008burnout, author={Kim, Hansung and Stoner, Madeleine}, title={{Burnout and turnover intention among social workers: Effects of role stress, job autonomy and social support}}, journal={Administration in Social Work}, year={2008}, volume={32}, number={3}, pages={5--25}, doi={10.1080/03643100801922357}}@article{kristensen2005copenhagen, author={Kristensen, Tage S. and Borritz, Marianne and Villadsen, Ebbe and Christensen, Karl B.}, title={{The Copenhagen Burnout Inventory: A new tool for the assessment of burnout}}, journal={Work \& Stress}, year={2005}, volume={19}, number={3}, pages={192--207}, doi={10.1080/02678370500297720}}@article{lloyd2002social, author={Lloyd, Chris and King, Robert and Chenoweth, Lesley}, title={{Social work, stress and burnout: A review}}, journal={Journal of Mental Health}, year={2002}, volume={11}, number={3}, pages={255--265}, doi={10.1080/09638230020023642}}@article{tourangeau2007sensitive, author={Tourangeau, Roger and Yan, Ting}, title={{Sensitive questions in surveys}}, journal={Psychological Bulletin}, year={2007}, volume={133}, number={5}, pages={859--883}, doi={10.1037/0033-2909.133.5.859}}