Słownik metodologiczny · Modele regresji

Efekty stałe i losowe – co to jest i jak je odczytać w modelu mieszanym?

Efekty stałe opisują przeciętną zależność w populacji, a efekty losowe – to, jak bardzo różnią się od niej osoby lub grupy. Pokazujemy losowy wyraz wolny i losowe nachylenie na przykładzie z pakietu lme4 i wyjaśniamy, czym to się różni od modelu efektów losowych w metaanalizie.

Strona główna / Słownik / Efekty stałe i losowe
W skrócie: Efekty stałe opisują przeciętną zależność w populacji (np. średnie nachylenie), a efekty losowe – to, jak bardzo osoby lub grupy odchylają się od niej, wyrażone wariancją albo odchyleniem standardowym. Czynnik traktuj jako losowy, gdy jego poziomy są próbą z większej populacji, i podawaj w pracy oba rodzaje efektów.

Co to są efekty stałe i losowe?

Efekty stałe (ang. fixed effects) to parametry wspólne dla całej populacji, np. przeciętny wyraz wolny i nachylenie. Efekty losowe (ang. random effects) to odchylenia jednostek (osób, klas, bodźców) od tych wartości, traktowane jak losowanie z rozkładu o średniej 0 i szacowanej wariancji. Oba rodzaje łączy liniowy model mieszany (wielopoziomowy), stosowany w psychologii przy pomiarach powtarzanych, badaniach dzienniczkowych i danych zagnieżdżonych.

Czynnik traktujesz jako losowy, gdy jego poziomy są próbą z większej populacji (osoby, szkoły, zestawy bodźców) i chcesz uogólniać wnioski poza nie. Jako stały – gdy interesują cię właśnie te poziomy, np. warunki eksperymentu.

Losowy wyraz wolny i losowe nachylenie

Yij = (γ00 + u0j) + (γ10 + u1j) × Xij + eij

γ to efekty stałe, u0j i u1j – efekty losowe osoby j (o wariancjach τ00 i τ11), a eij – reszta pomiaru. W funkcji lmer() z pakietu lme4 (Bates i in., 2015) piszesz y ~ x + (1 + x | osoba): część przed nawiasem to efekty stałe, nawias – efekty losowe. Nachylenia poszczególnych osób nie są osobnymi parametrami; model szacuje ich średnią i wariancję. Dane muszą być w formacie długim.

Przykład

W badaniu dzienniczkowym (dane symulowane) 60 osób studiujących przez 14 dni oceniało wieczorem stres dnia (0–10) i negatywny nastrój (1–7). Stres wycentrowano względem średniej każdej osoby. Efekt stały nachylenia wyniósł b = 0.31, 95% CI [0.27, 0.36]: w dniu o punkt bardziej stresującym niż zwykle nastrój przeciętnej osoby był gorszy o 0.31 punktu. Efekty losowe opisują różnice między osobami: odchylenie standardowe wyrazów wolnych wyniosło 0.66, a nachyleń 0.13, więc u 95% osób nachylenie mieściłoby się mniej więcej między 0.06 a 0.56.

Jak zapisać w pracy

W liniowym modelu mieszanym z losowym wyrazem wolnym i losowym nachyleniem stresu (REML, stopnie swobody Satterthwaite’a) dni o wyższym niż zwykle stresie wiązały się z gorszym nastrojem, b = 0.31, 95% CI [0.27, 0.36], t(43.74) = 13.98, p < .001; odchylenie standardowe nachyleń między osobami wyniosło 0.13, a wyrazów wolnych 0.66.

Na co uważać

  • To samo słowo, inne znaczenie. W metaanalizie model efektu stałego zakłada jeden prawdziwy efekt we wszystkich badaniach, a model efektów losowych – rozkład efektów o wariancji τ²; według Borensteina i in. (2010) oba modele opierają się na zasadniczo różnych założeniach. W ekonometrii „model z efektami stałymi” to regresja z osobnym wyrazem wolnym dla każdej jednostki.
  • Za mało poziomów. Wariancji między trzema szkołami nie oszacujesz rzetelnie; przy kilku grupach potraktuj czynnik jako stały.
  • Brak losowego nachylenia. Gdy osoby różnią się reakcją na manipulację, modele z samymi losowymi wyrazami wolnymi gorzej uogólniają wyniki; Barr i in. (2013) zalecają w testach konfirmacyjnych maksymalną strukturę efektów losowych uzasadnioną schematem badania (zob. poradnik o pomiarach powtarzanych).
  • „Losowy” to nie „przypadkowy”. To założenie o pochodzeniu poziomów czynnika, a nie ocena ich znaczenia. Ile informacji tracisz przez zagnieżdżenie danych, pokazuje efekt schematu.
Przykład reprodukowalny

Przykład w R

Kod symuluje dane z przykładu, dopasowuje model z losowym wyrazem wolnym i losowym nachyleniem, a potem wypisuje efekty stałe, efekty losowe i indywidualne wyrazy wolne oraz nachylenia trzech osób (efekt stały + efekt losowy). Liczby w tekście pochodzą z tego wyniku.

Losowy wyraz wolny i losowe nachylenie w lme4

Dane wejściowe: 840 wieczornych ocen stresu i nastroju od 60 osób (dane symulowane, set.seed(58)).

Co odczytać: wiersz stres_c w tabeli efektów stałych, odchylenia standardowe w VarCorr() i zakres nachyleń 95% osób.

R
suppressPackageStartupMessages(library(lmerTest))   # lme4 + testy t (stopnie swobody Satterthwaite’a)
# Dane symulowane: 60 osób × 14 dni dzienniczka; stres 0–10, negatywny nastrój wieczorem 1–7
set.seed(58)
osoba <- factor(rep(1:60, each = 14))
u0 <- rnorm(60, 0, 0.7); u1 <- rnorm(60, 0, 0.15)            # odchylenia osób w populacji
stres <- pmin(pmax(round(rnorm(60, 4.5, 1.2)[osoba] + rnorm(840, 0, 1.8)), 0), 10)
stres_c <- stres - ave(stres, osoba)                           # stres względem średniej danej osoby
nastroj <- pmin(pmax(round(3 + u0[osoba] + (0.30 + u1[osoba]) * stres_c + rnorm(840, 0, 0.75), 1), 1), 7)

m <- lmer(nastroj ~ stres_c + (1 + stres_c | osoba))           # losowy wyraz wolny i losowe nachylenie
print(summary(m)$coefficients, digits = 4)                     # efekty stałe
round(confint(m, parm = "beta_", method = "Wald"), 2)          # 95% CI efektów stałych
VarCorr(m)                                                     # efekty losowe: odchylenia standardowe
sd_nachylen <- attr(VarCorr(m)$osoba, "stddev")["stres_c"]
round(fixef(m)["stres_c"] + c(-1.96, 1.96) * sd_nachylen, 2)   # zakres nachyleń 95% osób
head(coef(m)$osoba, 3)                                         # wyraz wolny i nachylenie osób 1–3
Wynik w R
            Estimate Std. Error    df t value  Pr(>|t|)
(Intercept)   2.9035    0.08846 59.00   32.82 1.349e-39
stres_c       0.3118    0.02230 43.74   13.98 9.527e-18
            2.5 % 97.5 %
(Intercept)  2.73   3.08
stres_c      0.27   0.36
 Groups   Name        Std.Dev. Corr  
 osoba    (Intercept) 0.65791        
          stres_c     0.12780  0.136 
 Residual             0.71655        
[1] 0.06 0.56
  (Intercept)   stres_c
1    2.644412 0.3220182
2    3.275092 0.4301663
3    3.913160 0.4351048

Bibliografia oprogramowania

Wyniki na tej stronie pochodzą z uruchomienia pokazanego kodu w R 4.5.3 (funkcja lmer() pakietu lme4 z testami pakietu lmerTest). W pracy podaj wersje faktycznie użytych pakietów (sessionInfo()).

  1. R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
  2. lme4 (wersja 2.0.1): Bates, D., Mächler, M., Bolker, B., & Walker, S. (2015). Fitting linear mixed-effects models using lme4. Journal of Statistical Software, 67(1), 1–48. https://doi.org/10.18637/jss.v067.i01
  3. lmerTest (wersja 3.2.1): Kuznetsova, A., Brockhoff, P. B., & Christensen, R. H. B. (2017). lmerTest package: Tests in linear mixed effects models. Journal of Statistical Software, 82(13), 1–26. https://doi.org/10.18637/jss.v082.i13

Najczęstsze pytania

Kiedy czynnik traktować jako losowy, a kiedy jako stały?

Jako losowy, gdy jego poziomy (osoby, klasy, bodźce) są próbą z większej populacji, chcesz uogólniać poza nie i jest ich co najmniej kilka. Jako stały – gdy interesują cię konkretne poziomy, np. warunki eksperymentu.

Co oznacza zapis (1 + x | osoba) w funkcji lmer?

To struktura efektów losowych: każda osoba ma własny wyraz wolny (1) i własne nachylenie predyktora x, oba jako odchylenia od efektów stałych. Zapis (1 | osoba) daje sam losowy wyraz wolny.

Czy efekty losowe w modelu mieszanym to to samo co model efektów losowych w metaanalizie?

Idea jest wspólna – jednostki się różnią, a model szacuje wariancję tych różnic. W metaanalizie jednostkami są jednak badania (wariancja τ²), a w modelu mieszanym osoby lub grupy z jednego zbioru danych.

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Wyceń analizęOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Barr, D. J., Levy, R., Scheepers, C., & Tily, H. J. (2013). Random effects structure for confirmatory hypothesis testing: Keep it maximal. Journal of Memory and Language, 68(3), 255–278. https://doi.org/10.1016/j.jml.2012.11.001 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  2. Bates, D., Mächler, M., Bolker, B., & Walker, S. (2015). Fitting linear mixed-effects models using lme4. Journal of Statistical Software, 67(1), 1–48. https://doi.org/10.18637/jss.v067.i01 ● Otwarty dostęp
  3. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P. T., & Rothstein, H. R. (2010). A basic introduction to fixed-effect and random-effects models for meta-analysis. Research Synthesis Methods, 1(2), 97–111. https://doi.org/10.1002/jrsm.12

Cytowania BibTeX

@article{barr2013random, author={Barr, Dale J. and Levy, Roger and Scheepers, Christoph and Tily, Harry J.}, title={{Random effects structure for confirmatory hypothesis testing: Keep it maximal}}, journal={Journal of Memory and Language}, year={2013}, volume={68}, number={3}, pages={255--278}, doi={10.1016/j.jml.2012.11.001}}
@article{bates2015fitting, author={Bates, Douglas and Mächler, Martin and Bolker, Ben and Walker, Steve}, title={{Fitting linear mixed-effects models using lme4}}, journal={Journal of Statistical Software}, year={2015}, volume={67}, number={1}, pages={1--48}, doi={10.18637/jss.v067.i01}}
@article{borenstein2010basic, author={Borenstein, Michael and Hedges, Larry V. and Higgins, Julian P. T. and Rothstein, Hannah R.}, title={{A basic introduction to fixed-effect and random-effects models for meta-analysis}}, journal={Research Synthesis Methods}, year={2010}, volume={1}, number={2}, pages={97--111}, doi={10.1002/jrsm.12}}
R