Słownik metodologiczny · Wielkość efektu

Ryzyko względne (RR) – co to jest, jak je policzyć i czym różni się od ilorazu szans?

Ryzyko względne porównuje odsetki osób, u których wystąpiło zdarzenie, w dwóch grupach. Pokazujemy wzór, 95% przedział ufności policzony w R, różnicę wobec ilorazu szans i gotowy opis wyniku.

Strona główna / Słownik / Ryzyko względne
W skrócie: Ryzyko względne (RR) to iloraz odsetków osób ze zdarzeniem w dwóch grupach; RR = 1 oznacza brak różnicy. Podawaj je z 95% przedziałem ufności i ryzykiem w obu grupach, a przy częstym zdarzeniu nie zastępuj go ilorazem szans.

Co to jest ryzyko względne?

Ryzyko względne (ang. relative risk albo risk ratio, RR) to iloraz ryzyka zdarzenia w dwóch grupach, czyli odsetków osób, u których zdarzenie wystąpiło w określonym czasie. RR = 1 oznacza brak różnicy, RR > 1 – wyższe ryzyko w grupie porównywanej niż w grupie odniesienia, a RR < 1 – niższe. W psychologii i naukach o zdrowiu RR podaje się w badaniach kohortowych i eksperymentach z losowym przydziałem.

Wzór i przedział ufności

W tabeli krzyżowej 2 × 2 a to liczba osób ze zdarzeniem w grupie porównywanej (liczebność n1), a c – w grupie odniesienia (n0):

RR = (a / n1) / (c / n0),   SE(ln RR) = √(1/a − 1/n1 + 1/c − 1/n0)

Przedział ufności liczy się na skali logarytmicznej, 95% CI = exp(ln RR ± 1.96 × SE), więc jest niesymetryczny wokół RR.

Przykład

W badaniu podłużnym 400 studentów (dane symulowane) nasilone objawy depresji po roku wystąpiły u 32 ze 100 osób z wysokim poczuciem samotności na początku roku (32.0%) i u 48 z 300 pozostałych (16.0%). RR = 0.320 / 0.160 = 2.00, 95% CI [1.36, 2.94]: ryzyko było w pierwszej grupie dwukrotnie wyższe. To związek obserwacyjny, a nie dowód, że samotność wywołuje depresję.

Ryzyko względne a iloraz szans

Iloraz szans dla tych samych danych wynosi OR = 2.47, 95% CI [1.47, 4.16], bo porównuje szanse (32/68 wobec 48/252), a nie odsetki. Davies i in. (1998) pokazują, że iloraz szans odczytany jak ryzyko względne zawsze zawyża efekt, a rozbieżność rośnie wraz z częstością zdarzenia. Przy rzadkim zdarzeniu obie miary są prawie równe: przy ryzyku 3% wobec 1.5% RR = 2.00, a OR = 2.03.

Jak zapisać w pracy

Podaj ryzyko w obu grupach, RR z 95% CI i różnicę ryzyka. CONSORT 2025 zaleca łączyć miarę względną z bezwzględną, bo samo ryzyko względne prowadzi do przeceniania efektu (Hopewell i in., 2025).

Nasilone objawy depresji po roku wystąpiły u 32 ze 100 osób z wysokim poczuciem samotności (32.0%) i u 48 z 300 pozostałych osób (16.0%), RR = 2.00, 95% CI [1.36, 2.94]; różnica ryzyka wyniosła 16.0 punktu procentowego, 95% CI [6.0, 26.0].

Z różnicy ryzyka policzysz NNT. Więcej w poradnikach statystyka dla lekarza i statystyka w publikacji medycznej.

Na co uważać

  • RR bez ryzyka wyjściowego. RR = 2 to zarówno wzrost z 1% do 2%, jak i z 20% do 40% – różnica 1 albo 20 punktów procentowych.
  • RR w badaniu kliniczno-kontrolnym. Gdy badacz sam dobiera osoby ze zdarzeniem i bez niego, odsetek zdarzeń nie jest ryzykiem – policz iloraz szans.
  • exp(b) z regresji logistycznej jako RR. To iloraz szans (tu 2.47). Skorygowane o inne zmienne RR szacuje regresja Poissona z odpornymi błędami standardowymi (Zou, 2004).
  • Brak grupy odniesienia. RR = 2.00 i RR = 0.50 to ten sam wynik opisany z dwóch stron.
Przykład reprodukowalny

Ryzyko względne w R

Kod tworzy dane z przykładu, liczy ryzyko w grupach i RR z 95% przedziałem ufności na skali logarytmicznej, a potem to samo RR z regresji Poissona z odpornymi błędami standardowymi. Do tego modelu możesz dodać zmienne kontrolne. Liczby w tekście pochodzą z tego kodu.

RR z tabeli 2 × 2 i z regresji Poissona

Dane wejściowe: 400 studentów: poczucie samotności na początku roku (wysokie/niskie) i nasilone objawy depresji po roku (dane symulowane, set.seed(849)).

Co odczytać: tabelę 2 × 2, ryzyko w grupach (wysoka, niska), RR i granice 95% CI; w ostatnim wierszu RR z modelu Poissona z odpornym 95% CI.

R
set.seed(849)
samotnosc <- factor(rep(c("wysoka", "niska"), c(100, 300)), levels = c("niska", "wysoka"))   # na początku roku
objawy <- rbinom(400, 1, ifelse(samotnosc == "wysoka", 0.30, 0.15))   # 1 = nasilone objawy depresji po roku
tab <- table(samotnosc, objawy)[2:1, 2:1]; tab           # tabela 2 × 2: wiersz 1 = wysoka samotność
ryzyko <- tab[, "1"] / rowSums(tab); rr <- unname(ryzyko["wysoka"] / ryzyko["niska"])
se <- sqrt(1 / tab[1, 1] - 1 / sum(tab[1, ]) + 1 / tab[2, 1] - 1 / sum(tab[2, ]))   # SE logarytmu RR
round(c(ryzyko, RR = rr, exp(log(rr) + c(dolna = -1, gorna = 1) * qnorm(0.975) * se)), 3)
m <- glm(objawy ~ samotnosc, family = poisson)            # to samo RR z regresji Poissona
round(exp(cbind(RR = coef(m), lmtest::coefci(m, vcov. = sandwich::vcovHC(m, type = "HC0"))))[2, ], 3)
Wynik w R
         objawy
samotnosc   1   0
   wysoka  32  68
   niska   48 252
wysoka  niska     RR  dolna  gorna 
 0.320  0.160  2.000  1.360  2.942 
    RR  2.5 % 97.5 % 
 2.000  1.360  2.942 

Bibliografia oprogramowania

Wyniki na tej stronie pochodzą z uruchomienia pokazanego kodu w R 4.5.3 (pakiet stats oraz sandwich i lmtest). W pracy podaj wersje faktycznie użytych pakietów (sessionInfo()).

  1. R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
  2. sandwich (wersja 3.1.1): Zeileis, A., Köll, S., & Graham, N. (2020). Various versatile variances: An object-oriented implementation of clustered covariances in R. Journal of Statistical Software, 95(1), 1–36. https://doi.org/10.18637/jss.v095.i01
  3. lmtest (wersja 0.9.40): Zeileis, A., & Hothorn, T. (2002). Diagnostic checking in regression relationships. R News, 2(3), 7–10. https://CRAN.R-project.org/doc/Rnews/

Najczęstsze pytania

Jak interpretować ryzyko względne równe 2?

Zdarzenie występowało w grupie porównywanej dwa razy częściej niż w grupie odniesienia. RR nie mówi jednak, jak częste było zdarzenie: wzrost z 1% do 2% i z 20% do 40% daje to samo RR.

Kiedy ryzyko względne i iloraz szans dają podobne wyniki?

Gdy zdarzenie jest rzadkie w obu grupach: przy ryzyku 3% wobec 1.5% RR = 2.00, a OR = 2.03. Przy częstym zdarzeniu iloraz szans leży dalej od 1 i zawyża efekt.

Czy w badaniu kliniczno-kontrolnym można policzyć ryzyko względne?

Nie, bo liczbę osób ze zdarzeniem i bez niego ustala badacz, więc odsetek zdarzeń nie jest ryzykiem. W takim badaniu liczy się iloraz szans.

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Wyceń analizęOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Davies, H. T. O., Crombie, I. K., & Tavakoli, M. (1998). When can odds ratios mislead? BMJ, 316(7136), 989–991. https://doi.org/10.1136/bmj.316.7136.989 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
  2. Hopewell, S., Chan, A.-W., Collins, G. S., Hróbjartsson, A., Moher, D., Schulz, K. F., Tunn, R., Aggarwal, R., Berkwits, M., Berlin, J. A., Bhandari, N., Butcher, N. J., Campbell, M. K., Chidebe, R. C. W., Elbourne, D., Farmer, A., Fergusson, D. A., Golub, R. M., Goodman, S. N., . . . Boutron, I. (2025). CONSORT 2025 explanation and elaboration: Updated guideline for reporting randomised trials. BMJ, 389, Article e081124. https://doi.org/10.1136/bmj-2024-081124 ● Otwarty dostęp
  3. Zou, G. (2004). A modified Poisson regression approach to prospective studies with binary data. American Journal of Epidemiology, 159(7), 702–706. https://doi.org/10.1093/aje/kwh090

Cytowania BibTeX

@article{davies1998when, author={Davies, Huw T. O. and Crombie, Iain K. and Tavakoli, Manouchehr}, title={{When can odds ratios mislead?}}, journal={BMJ}, year={1998}, volume={316}, number={7136}, pages={989--991}, doi={10.1136/bmj.316.7136.989}}
@article{hopewell2025consort, author={Hopewell, Sally and Chan, An-Wen and Collins, Gary S. and Hróbjartsson, Asbjørn and Moher, David and Schulz, Kenneth F. and Tunn, Ruth and Aggarwal, Rakesh and Berkwits, Michael and Berlin, Jesse A. and Bhandari, Nita and Butcher, Nancy J. and Campbell, Marion K. and Chidebe, Runcie C. W. and Elbourne, Diana and Farmer, Andrew and Fergusson, Dean A. and Golub, Robert M. and Goodman, Steven N. and Hoffmann, Tammy C. and Ioannidis, John P. A. and Kahan, Brennan C. and Knowles, Rachel L. and Lamb, Sarah E. and Lewis, Steff and Loder, Elizabeth and Offringa, Martin and Ravaud, Philippe and Richards, Dawn P. and Rockhold, Frank W. and Schriger, David L. and Siegfried, Nandi L. and Staniszewska, Sophie and Taylor, Rod S. and Thabane, Lehana and Torgerson, David and Vohra, Sunita and White, Ian R. and Boutron, Isabelle}, title={{CONSORT 2025 explanation and elaboration: Updated guideline for reporting randomised trials}}, journal={BMJ}, year={2025}, volume={389}, eid={e081124}, doi={10.1136/bmj-2024-081124}}
@article{zou2004modified, author={Zou, Guangyong}, title={{A modified Poisson regression approach to prospective studies with binary data}}, journal={American Journal of Epidemiology}, year={2004}, volume={159}, number={7}, pages={702--706}, doi={10.1093/aje/kwh090}}
R