Konspekt: krótki dokument, który ma pokazać, że da się to zrobić
Promotor mówi: „Proszę przynieść konspekt”. Nie wiadomo, czy chodzi o spis treści, o streszczenie tematu, czy o całą koncepcję badania. Uczelnie używają tej nazwy różnie, więc najpierw zapytaj, czego oczekuje Twój promotor, i sprawdź regulamin albo wzór wydziału. Ten wpis opisuje wersję najpełniejszą, typową dla pracy ilościowej. Z niej łatwo coś usunąć.
Konspekt to zwięzły opis tego, co chcesz zbadać, dlaczego, u kogo, jakimi narzędziami i jak to policzysz, wraz z planem rozdziałów i terminami. W literaturze anglojęzycznej odpowiada mu research proposal, któremu poświęcono całe podręczniki (Punch, 2016; Denicolo i Becker, 2012). Tekst ma odpowiedzieć na jedno pytanie czytelnika: czy to badanie ma sens i czy zdążysz je wykonać. Jeśli nie masz pewności, czy temat w ogóle da się zrealizować, zacznij od testu wykonalności.
Czym konspekt różni się od innych dokumentów
Konspekt streszcza kilka rzeczy, które później rozwiniesz osobno. Nie zastępuje żadnej z nich.
| Dokument | Na co odpowiada | Stosunek do konspektu |
|---|---|---|
| Konspekt | Co, dlaczego, u kogo, jak i kiedy? | Całość w skrócie, do rozmowy i akceptacji. |
| Plan analizy | Jak dokładnie policzę każdy wynik? | W konspekcie 3–4 zdania, w planie reguły dla braków, wykluczeń i decyzji. |
| Matryca spójności | Czy każdy cel ma ścieżkę aż do wniosku? | Tabela kontrolna; dobrze ją zrobić przed wysłaniem konspektu. |
| Harmonogram | Co, do kiedy i z jakim buforem? | W konspekcie kilka terminów, osobno pełny plan tygodni. |
| Wstęp | Jak wprowadzić czytelnika w gotową pracę? | Powstaje później; może wykorzystać problem i cel z konspektu. |
| Protokół badania | Co dokładnie zostanie wykonane krok po kroku? | Znacznie dłuższy. Dla badań klinicznych minimalną zawartość opisuje 33-punktowa lista SPIRIT (Chan i in., 2013). |
Co napisać w konspekcie: jedenaście elementów
Kolejność ma znaczenie. Pytanie badawcze wyznacza potem wybór populacji, miejsca, danych i okresu badania (Doody i Bailey, 2016), więc niejasne pytanie psuje wszystkie punkty pod nim.
| Element | Co wpisać | Ile |
|---|---|---|
| 1. Roboczy tytuł | Zmienne, populacja, ewentualnie schemat. Bez „wpływu” przy jednym pomiarze. | 1 zdanie |
| 2. Problem i luka | Co jest problemem, czego nie wiadomo, komu ta wiedza się przyda. | 4–6 zdań |
| 3. Cel | Jedno zdanie, które da się sprawdzić tym badaniem. | 1 zdanie |
| 4. Pytania lub hipotezy | Zapisane tak, by każde dało się przypisać do zmiennych i analizy. | 2–5 pozycji |
| 5. Schemat | Liczba pomiarów, grupy, losowanie lub jego brak, np. badanie przekrojowe. | 1–2 zdania |
| 6. Osoby i dobór | Populacja, kryteria, droga dotarcia, sposób doboru, uzasadniona liczebność. | 4–6 zdań |
| 7. Narzędzia | Sposób pomiaru każdej zmiennej, nazwa skali, prawo do użycia. | po 1 zdaniu |
| 8. Plan analizy | Która analiza odpowiada na które pytanie. | 3–4 zdania |
| 9. Plan rozdziałów | Tytuły rozdziałów i podrozdziałów. | 5–8 pozycji |
| 10. Wstępna literatura | Pozycje naprawdę przeczytane lub wybrane do lektury. | 5–15 pozycji |
| 11. Harmonogram | Terminy etapów i ewentualna zgoda komisji. | 5–7 wierszy |
Większość tego tekstu nie przepadnie. Rysunek 1 pokazuje, dokąd trafia każdy element.
Objętość zależy od uczelni i stopnia. Często wystarczają 2–5 stron, ale bywa, że wydział ma jednostronicowy formularz albo oczekuje kilkunastu stron, szczególnie na doktoracie. Sprawdź zasady i dopiero wtedy decyduj, co skrócić. Przy braku miejsca skracaj plan rozdziałów i literaturę, a nie schemat, próbę i analizę.
Wzór konspektu do skopiowania
Uzupełnij pola w nawiasach, a nieużywane usuń. Ten sam układ, z tabelą harmonogramu, znajdziesz w pliku konspekt-pracy-dyplomowej-wzor.docx.
Roboczy tytuł: [zmienna] a [zmienna] u [populacja] – [schemat].
Problem i luka: [Co jest problemem i u kogo]. [Co już wiadomo, 1–2 źródła]. [Czego nie wiadomo]. [Kto i do czego wykorzysta wynik].
Cel: Celem pracy jest [określenie / porównanie / sprawdzenie związku] [zmienne] u [populacja].
Pytania lub hipotezy: P1: [pytanie opisowe]. H1: [przewidywany związek lub różnica, z kierunkiem]. Hipotezę uzasadniam [teoria lub wcześniejsze wyniki].
Schemat: [przekrojowy / przed–po / z grupą porównawczą], [liczba pomiarów], [losowanie: tak/nie]. Schemat pozwala stwierdzić [co], nie pozwala [czego].
Osoby i dobór: Populacja: [kto, gdzie]. Kryteria włączenia: [...]. Kryteria wyłączenia: [...]. Rekrutacja: [kto zaprasza, jaką drogą]. Dobór: [losowy / wygodny / pełna grupa]. Liczebność: co najmniej [n] osób, ponieważ [efekt, alfa, moc]. Zaproszę [liczba], zakładając [odsetek odpowiedzi].
Narzędzia: [zmienna] – [narzędzie, liczba pozycji, skala odpowiedzi, wersja polska]. Prawo do użycia: [wolny dostęp / zgoda autora / licencja].
Plan analizy: P1: [statystyki opisowe, przedział ufności]. H1: [analiza, zmienne]. Braki danych: [zasada]. Program: [R / SPSS / inny].
Etyka: [dobrowolność, anonimowość lub poufność, zależność badacza i badanych]. Zgoda komisji: [wymagana / niewymagana / do ustalenia z promotorem].
Plan rozdziałów: Wstęp; 1. [teoria, zmienna 1]; 2. [teoria, zmienna 2]; 3. Metoda; 4. Wyniki; 5. Dyskusja; Bibliografia; Aneksy.
Wstępna literatura: [5–15 pozycji w wymaganym stylu].
Harmonogram: [miesiąc] konspekt; [miesiąc] część teoretyczna; [miesiąc] zgody i pilotaż; [miesiąc] zbieranie danych; [miesiąc] analiza; [miesiąc] wyniki i dyskusja; [miesiąc] oddanie.
Wypełniony przykład: praca ilościowa z pedagogiki szkoły wyższej
Poniższy konspekt jest fikcyjny. Uczelnia, liczby i nazwy skal są wymyślone. Prawdziwa jest tylko pozycja Tinto (1975).
Roboczy tytuł: Poczucie przynależności do uczelni a zamiar rezygnacji ze studiów u studentów pierwszego roku – badanie przekrojowe.
Problem i luka: Dziekanaty widzą osoby, które już odeszły ze studiów, a nie te, które dopiero o tym myślą. Tinto (1975) zwrócił uwagę, że badania często łączą odejścia z powodu niepowodzeń w nauce z dobrowolną rezygnacją, dlatego pytam wyłącznie o zamiar odejścia z własnej decyzji. Na trzech wydziałach Uczelni X nie wiadomo, jak często studenci pierwszego roku rozważają rezygnację ani czy wiąże się to z poczuciem przynależności niezależnie od zadowolenia z kierunku. Wynik może pomóc w planowaniu wsparcia na pierwszym roku.
Cel: Określenie częstości zamiaru rezygnacji ze studiów oraz jego związku z poczuciem przynależności do uczelni u studentów pierwszego roku.
Pytanie i hipotezy: P1: Jaki odsetek studentów pierwszego roku deklaruje poważny zamiar rezygnacji (średnio co najmniej 4 punkty w skali 1–5)? H1: Im wyższe poczucie przynależności, tym niższy zamiar rezygnacji. H2: Związek opisany w H1 utrzymuje się po uwzględnieniu zadowolenia z kierunku, godzin pracy zarobkowej i czasu dojazdu.
Schemat: Badanie przekrojowe, jeden pomiar ankietą internetową, bez manipulacji. Schemat pozwala opisać związek, ale nie rozstrzyga, co jest przyczyną.
Osoby i dobór: Populacja: około 600 studentów pierwszego roku studiów stacjonarnych trzech wydziałów Uczelni X. Kryteria włączenia: pierwszy rok studiów stacjonarnych, ukończone 18 lat, zgoda na udział. Wyłączenie: osoby powtarzające rok. Zaproszenie otrzymają wszyscy przez pocztę uczelnianą, za zgodą dziekanów. Liczebność: co najmniej 123 kompletne ankiety, co wynika z obliczenia dla najmniejszego interesującego związku r = .25 (alfa = .05, moc = .80, test dwustronny). Regresja z H2 przy f2 = .08 wymaga 104 osób, więc rozstrzyga pierwsza wartość. Przy 30% odpowiedzi i 85% kompletnych ankiet spodziewam się 153 osób. Przy 123 osobach 95% przedział dla odsetka 20% ma szerokość około ±7 punktów procentowych.
Narzędzia: Skala Przynależności do Uczelni (8 pozycji, 1–5); Kwestionariusz Zamiaru Rezygnacji (4 pozycje, 1–5); zadowolenie z kierunku (3 pozycje, 1–5); metryczka: wydział, godziny pracy zarobkowej tygodniowo, czas dojazdu w minutach. Zgoda autorów skal: uzyskana pisemnie. Rzetelność policzę na tych danych.
Plan analizy: P1: odsetek z 95% przedziałem ufności. H1: korelacja Pearsona z 95% przedziałem (korelacja Spearmana, jeśli rozkład będzie silnie skośny). H2: regresja liniowa wielokrotna, zamiar rezygnacji wyjaśniany przez przynależność, zadowolenie, godziny pracy i czas dojazdu; interpretuję współczynnik przynależności z 95% przedziałem. Przy pojedynczym braku w skali wynik liczę ze średniej pozostałych pozycji, inne osoby wyłączam z danej analizy i podaję ich liczbę. Obliczenia w R.
Etyka: Udział dobrowolny, ankieta anonimowa. Nie zapraszam osobiście studentów z grup, w których prowadzę zajęcia. Potrzebę zgody komisji ustalę z promotorem.
Plan rozdziałów: Wstęp; 1. Poczucie przynależności do uczelni; 2. Rezygnacja ze studiów i jej korelaty; 3. Metoda badań własnych; 4. Wyniki; 5. Dyskusja; Bibliografia; Aneksy.
Wstępna literatura: Tinto, V. (1975). Dropout from higher education: A theoretical synthesis of recent research. Review of Educational Research, 45(1), 89–125. Dalej: [autorzy, rok] – przegląd czynników rezygnacji; [autorzy, rok] – poczucie przynależności studentów; [autorzy, rok] – walidacja obu skal.
Harmonogram: X konspekt; XI–I część teoretyczna; II ustalenie zgód i pilotaż na 10 osobach; III zbieranie danych; IV analiza; V wyniki i dyskusja; VI oddanie, z dwoma tygodniami rezerwy.
Taki przykład mieści się na około dwóch stronach. Zauważ, że cel, P1, H1 i H2 używają tych samych nazw zmiennych co narzędzia i plan analizy. Właśnie to promotor najłatwiej sprawdzi, a pełną kontrolę wykonasz w matrycy spójności. Obliczenia liczebności są wykonane, ale założone wartości (r, f2, 30%, 85%) trzeba w prawdziwej pracy uzasadnić.
Jak bywa napisane, co nie tak, jak poprawić
| Jak bywa napisane | Co nie tak | Poprawione |
|---|---|---|
| „Rezygnacja ze studiów jest ważnym problemem współczesnej edukacji”. | Zdanie pasuje do każdej pracy i nie mówi, czego nie wiadomo. | „Na trzech wydziałach Uczelni X nie wiadomo, jak często studenci pierwszego roku rozważają rezygnację”. |
| Cel: „zbadanie wpływu poczucia przynależności na rezygnację”. | Jedna ankieta nie pozwala mówić o wpływie, a zamiar to nie to samo co rezygnacja. | Cel: „określenie związku poczucia przynależności z zamiarem rezygnacji”. |
| „Studenci rezygnują, bo nie czują się częścią uczelni”. | To wyjaśnienie, a nie hipoteza, którą sprawdzi ten schemat. | H1: „Im wyższe poczucie przynależności, tym niższy zamiar rezygnacji”. |
| „Przebadam około 100 studentów za pomocą ankiety”. | Nie wiadomo, kim są, skąd się wezmą i skąd 100. | Populacja, kryteria, droga zaproszenia i liczebność z obliczenia, jak w przykładzie. |
| „Dane zostaną poddane analizie statystycznej w programie SPSS”. | Program to nie plan. Promotor nie widzi, co odpowie na H1. | „H1: korelacja Pearsona z 95% przedziałem. H2: regresja wielokrotna z trzema zmiennymi kontrolnymi”. |
Czego promotor zwykle szuka
Nie ma jednej listy, a badania na ten temat dotyczą głównie wniosków grantowych. Bordage i Dawson (2003) wskazują, że recenzenci zwracają uwagę na znaczenie tematu i pytania, jasno postawiony problem, aktualną literaturę, dobrany schemat i narzędzia, wystarczającą i nieobciążoną próbę oraz właściwą statystykę. Inouye i Fiellin (2005) opisują sekcje wniosków, które najczęściej są krytykowane. Do konspektu przenoś to ostrożnie, bo to inna skala i inny czytelnik. W rozmowie o pracy dyplomowej zwykle padają jednak podobne pytania:
- Czy problem można opisać w dwóch zdaniach, bez ogólników?
- Czy pytanie jest wykonalne, ciekawe i etyczne? Akronim FINERMAPS (Ratan i in., 2019) porządkuje takie kryteria.
- Czy cel i hipotezy pasują do schematu, a słowa nie obiecują więcej, niż on pozwala?
- Czy masz realny dostęp do tych osób i wiesz, kto go daje?
- Czy masz prawo do użycia narzędzi i czy istnieją ich polskie wersje?
- Czy każda hipoteza ma przypisaną analizę, którą umiesz wykonać lub zlecić do sprawdzenia?
- Czy zmieścisz się w terminach? Ludzie zwykle zbyt optymistycznie szacują czas ukończenia własnych zadań (Buehler i in., 1994), więc planuj rezerwę.
Wyślij konspekt jako plik z numerami stron i poproś o uwagi do konkretnych punktów, np. do doboru i planu analizy. Jeśli później wrócą poprawki do wyników, ustalenia z konspektu pomogą wyjaśnić, dlaczego wybrano dane rozwiązanie.
Gdy po akceptacji coś się zmienia
Konspekt nie jest umową na każde słowo. Zmiany populacji, narzędzia lub schematu są częste, ale uzgodnij je z promotorem, zanim zbierzesz dane, i sprawdź, czy tytuł wymaga formalnej zmiany. W pracy opisz to, co naprawdę zrobiono, w rozdziale metodologicznym. Jeśli zmieniasz analizę po obejrzeniu danych, napisz to wprost i oznacz jako analizę dodatkową, zgodnie z zasadami prerejestracji. Gotowe zdanie:
Najczęstsze błędy
- Spis treści wysłany zamiast konspektu.
- Trzy strony o teorii i dwa zdania o badaniu.
- Cel napisany innymi słowami niż hipotezy i narzędzia.
- Skale wybrane bez sprawdzenia dostępności, wersji polskiej i prawa do użycia.
- Liczebność „około 100”, bez obliczenia i bez założenia, ile osób odpowie.
- Hipotezy, których nie sprawdzi zaplanowana analiza, np. o moderacji przy samych korelacjach.
- Literatura wpisana z pamięci, bez sprawdzenia, czy pozycja istnieje i czy dotyczy tematu.
- Harmonogram bez czasu na zgody, pilotaż i odpowiedź promotora.
Lista kontrolna przed wysłaniem konspektu
- Czy sprawdziłeś/sprawdziłaś wzór wydziału i oczekiwania promotora?
- Czy tytuł, cel i hipotezy nazywają zmienne tak samo?
- Czy problem mówi, czego nie wiadomo i komu to potrzebne?
- Czy cel i wnioski nie obiecują więcej, niż pozwala schemat?
- Czy populacja, kryteria i droga dotarcia są konkretne?
- Czy liczebność ma obliczenie i założony odsetek odpowiedzi?
- Czy każda zmienna ma narzędzie, a każde narzędzie prawo do użycia?
- Czy każde pytanie i każda hipoteza mają analizę?
- Czy zaplanowano zgody i terminy z rezerwą?
- Czy literatura została sprawdzona i ma jeden styl?
Bibliografia oprogramowania
Liczebności w fikcyjnym przykładzie policzono w pakiecie pwr, a rysunek przygotowano w pakietach ggplot2 i svglite.
- R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
- pwr (wersja 1.3.0): Champely, S. (2020). pwr: Basic functions for power analysis (R package version 1.3-0) [Computer software]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.pwr
- ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
- svglite (wersja 2.2.2): Wickham, H., Henry, L., Pedersen, T. L., Luciani, T. J., Decorde, M., & Lise, V. (2025). svglite: An ‘SVG’ graphics device [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.svglite
Najczęstsze pytania
Ile stron powinien mieć konspekt pracy magisterskiej?
Często wystarczają 2–5 stron, ale nie ma jednej normy. Niektóre wydziały mają krótki formularz, inne oczekują kilkunastu stron. Sprawdź wzór wydziału i zapytaj promotora, a przy limicie skracaj plan rozdziałów, a nie opis próby i analizy.
Czym konspekt pracy różni się od planu pracy?
Plan pracy to zwykle sam spis rozdziałów. Konspekt zawiera też problem, cel, pytania lub hipotezy, schemat badania, osoby, narzędzia, plan analizy i terminy. Na niektórych uczelniach obu nazw używa się zamiennie, więc dopytaj promotora, o który dokument chodzi.
Czy w konspekcie trzeba podać hipotezy?
Nie zawsze. Badanie opisowe może opierać się na pytaniach badawczych, a hipotezy mają sens, gdy potrafisz uzasadnić przewidywanie teorią lub wcześniejszymi wynikami. Jeśli promotor wymaga hipotez w pracy opisowej, ustal z nim formę, zanim wyślesz konspekt.
Czy po zatwierdzeniu konspektu można zmienić metodę lub temat?
Zwykle tak, jeśli zmiana jest uzasadniona i uzgodniona z promotorem. Sprawdź, czy zmiana tytułu wymaga formalnego wniosku, i zrób to przed zebraniem danych. W pracy opisz to, co faktycznie wykonano.
Czy konspekt pracy trzeba napisać przed zebraniem danych?
Warto, bo wtedy konspekt spełnia swoją funkcję: daje szansę na poprawienie planu, zanim badanie się rozpocznie. Po zebraniu danych nie da się już naprawić słabej próby ani brakującego narzędzia. Termin złożenia ustala jednak uczelnia i promotor.
Powiązane hasła
Przeczytaj też
Magisterka po licencjacie a autoplagiat
Co musi być nowe w kontynuacji licencjatu, jak użyć tych samych danych i tekstu, jak oznaczyć własną pracę i o co zapytać promotora.
Czytaj →PoradnikW jakiej kolejności pisać pracę
Co napisać przed danymi, puste tabele jako szkielet wyników, co dopiero po danych i na końcu, pętle powrotu oraz zamiana czasów.
Czytaj →PoradnikPrezentacja postępów na seminarium
Układy slajdów dla sześciu etapów, konkretne pytania do grupy, niegotowe wyniki bez „dobrze wyszło” i tabela zamieniająca uwagi w zadania.
Czytaj →PoradnikMatryca spójności pracy
Cel, pytanie, hipoteza, zmienna, narzędzie, test, tabela i wniosek w jednej tabeli: dwa przykłady, typowe błędy i szablon XLSX.
Czytaj →PoradnikCzy ten temat da się zbadać?
Sześć pytań przed zgłoszeniem tematu, lejek rekrutacji, punktacja, trzy przykłady i szablon XLSX.
Czytaj →PoradnikHarmonogram pracy empirycznej
Dziesięć etapów od tematu do poprawek, wzór tabeli z tygodniami do skopiowania, wykres Gantta, bufory przy komisji i zbieraniu danych oraz planowanie wstecz od terminu.
Czytaj →Masz temat i nie wiesz, czy plan badania się broni?
Pomożemy dopasować pytania i hipotezy do schematu, zaplanować liczebność i analizę w R lub SPSS oraz wyjaśnimy obliczenia tak, żebyś umiał(a) samodzielnie je opisać i obronić.
Oferta dla studentówWyceń analizęBibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)
- Bordage, G., & Dawson, B. (2003). Experimental study design and grant writing in eight steps and 28 questions. Medical Education, 37(4), 376–385. https://doi.org/10.1046/j.1365-2923.2003.01468.x
- Buehler, R., Griffin, D., & Ross, M. (1994). Exploring the "planning fallacy": Why people underestimate their task completion times. Journal of Personality and Social Psychology, 67(3), 366–381. https://doi.org/10.1037/0022-3514.67.3.366
- Chan, A.-W., Tetzlaff, J. M., Altman, D. G., Laupacis, A., Gøtzsche, P. C., Krleža-Jerić, K., Hróbjartsson, A., Mann, H., Dickersin, K., Berlin, J. A., Doré, C. J., Parulekar, W. R., Summerskill, W. S. M., Groves, T., Schulz, K. F., Sox, H. C., Rockhold, F. W., Rennie, D., & Moher, D. (2013). SPIRIT 2013 statement: Defining standard protocol items for clinical trials. Annals of Internal Medicine, 158(3), 200–207. https://doi.org/10.7326/0003-4819-158-3-201302050-00583 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
- Denicolo, P., & Becker, L. (2012). Developing research proposals. SAGE. https://doi.org/10.4135/9781526402226
- Doody, O., & Bailey, M. E. (2016). Setting a research question, aim and objective. Nurse Researcher, 23(4), 19–23. https://doi.org/10.7748/nr.23.4.19.s5
- Inouye, S. K., & Fiellin, D. A. (2005). An evidence-based guide to writing grant proposals for clinical research. Annals of Internal Medicine, 142(4), 274–282. https://doi.org/10.7326/0003-4819-142-4-200502150-00009 ● Otwarty dostęp: pełny tekst
- Punch, K. F. (2016). Developing effective research proposals (3rd ed.). SAGE. https://doi.org/10.4135/9781036234980
- Ratan, S. K., Anand, T., & Ratan, J. (2019). Formulation of research question – Stepwise approach. Journal of Indian Association of Pediatric Surgeons, 24(1), 15–20. https://doi.org/10.4103/jiaps.jiaps_76_18 ● Otwarty dostęp
- Tinto, V. (1975). Dropout from higher education: A theoretical synthesis of recent research. Review of Educational Research, 45(1), 89–125. https://doi.org/10.3102/00346543045001089
Cytowania BibTeX
@article{bordage2003experimental, author={Bordage, Georges and Dawson, Beth}, title={{Experimental study design and grant writing in eight steps and 28 questions}}, journal={Medical Education}, year={2003}, volume={37}, number={4}, pages={376--385}, doi={10.1046/j.1365-2923.2003.01468.x}}@article{buehler1994exploring, author={Buehler, Roger and Griffin, Dale and Ross, Michael}, title={{Exploring the "planning fallacy": Why people underestimate their task completion times}}, journal={Journal of Personality and Social Psychology}, year={1994}, volume={67}, number={3}, pages={366--381}, doi={10.1037/0022-3514.67.3.366}}@article{chan2013spirit, author={Chan, An-Wen and Tetzlaff, Jennifer M. and Altman, Douglas G. and Laupacis, Andreas and Gøtzsche, Peter C. and Krleža-Jerić, Karmela and Hróbjartsson, Asbjørn and Mann, Howard and Dickersin, Kay and Berlin, Jesse A. and Doré, Caroline J. and Parulekar, Wendy R. and Summerskill, William S. M. and Groves, Trish and Schulz, Kenneth F. and Sox, Harold C. and Rockhold, Frank W. and Rennie, Drummond and Moher, David}, title={{SPIRIT 2013 statement: Defining standard protocol items for clinical trials}}, journal={Annals of Internal Medicine}, year={2013}, volume={158}, number={3}, pages={200--207}, doi={10.7326/0003-4819-158-3-201302050-00583}}@book{denicolo2012developing, author={Denicolo, Pam and Becker, Lucinda}, title={{Developing research proposals}}, year={2012}, publisher={SAGE}, doi={10.4135/9781526402226}}@article{doody2016setting, author={Doody, Owen and Bailey, Maria E.}, title={{Setting a research question, aim and objective}}, journal={Nurse Researcher}, year={2016}, volume={23}, number={4}, pages={19--23}, doi={10.7748/nr.23.4.19.s5}}@article{inouye2005evidence, author={Inouye, Sharon K. and Fiellin, David A.}, title={{An evidence-based guide to writing grant proposals for clinical research}}, journal={Annals of Internal Medicine}, year={2005}, volume={142}, number={4}, pages={274--282}, doi={10.7326/0003-4819-142-4-200502150-00009}}@book{punch2016developing, author={Punch, Keith F.}, title={{Developing effective research proposals (3rd ed.)}}, year={2016}, publisher={SAGE}, doi={10.4135/9781036234980}}@article{ratan2019formulation, author={Ratan, Simmi K. and Anand, Tanu and Ratan, John}, title={{Formulation of research question – Stepwise approach}}, journal={Journal of Indian Association of Pediatric Surgeons}, year={2019}, volume={24}, number={1}, pages={15--20}, doi={10.4103/jiaps.jiaps_76_18}}@article{tinto1975dropout, author={Tinto, Vincent}, title={{Dropout from higher education: A theoretical synthesis of recent research}}, journal={Review of Educational Research}, year={1975}, volume={45}, number={1}, pages={89--125}, doi={10.3102/00346543045001089}}