Słownik metodologiczny · Ludzie statystyki

G. Frederic Kuder (1903–2000) i Marion W. Richardson (1896–1965) – autorzy KR-20

G. Frederic Kuder i Marion W. Richardson w 1937 r. pokazali, jak oszacować rzetelność testu z jednego badania – stąd wzory KR-20 i KR-21. Przedstawiamy ich drogi od działu kadr Procter & Gamble do Chicago, Psychometriki i inwentarzy zainteresowań oraz KR-20 i KR-21 policzone ręcznie na prawdziwym teście 32 zadań.

Strona główna / Słownik / G. Frederic Kuder i Marion W. Richardson
W skrócie: G. Frederic Kuder (1903–2000) i Marion W. Richardson (1896–1965) – amerykańscy psychometrzy, autorzy wzorów KR-20 i KR-21 (1937) na rzetelność testu z jednego badania. Richardson współzakładał Psychometrikę i Psychometric Society; Kuder stworzył inwentarze zainteresowań zawodowych, które wypełniło około 100 milionów osób.

Kim byli G. Frederic Kuder i Marion W. Richardson?

Marion Webster Richardson (1896–1965) był amerykańskim psychometrą i psychologiem doboru kadr. Jego pierwszą posadą była praca psychologa w szkolnictwie średnim (1923–1925), potem przez rok (1931–1932) kierował badaniami nad doborem pracowników w Procter & Gamble. W latach 1932–1940 należał do wydziału psychologii i do Board of Examinations Uniwersytetu Chicagowskiego – w zespole, w którym pracowali też L. L. Thurstone, Harold Gulliksen i G. Frederic Kuder. Był współzałożycielem czasopisma Psychometrika i Psychometric Society, pierwszym redaktorem zarządzającym pisma (1936–1939), a w 1944 r. prezesem Towarzystwa. W latach 1939–1942 był głównym egzaminatorem federalnej komisji służby cywilnej USA, a w czasie II wojny światowej kierował badaniami kadrowymi armii (odszedł w stopniu pułkownika). Zmarł 16 stycznia 1965 r. (Lorr i Heiser, 1965).

G. Frederic Kuder (1903–2000) urodził się 23 czerwca 1903 r. Studiował anglistykę na Uniwersytecie Arizony, potem zrobił magisterium na Uniwersytecie Michigan u George’a Myersa, jednego z twórców ruchu poradnictwa zawodowego w USA. Tuż przed wielkim kryzysem trafił do działu badań kadrowych Procter & Gamble, a gdy firma w 1934 r. zamknęła ten dział, zaczął studia doktoranckie w Ohio State University (Zytowski, 2019). Zasłynął inwentarzami zainteresowań zawodowych – według szacunków wypełniło je około 100 milionów osób (Zytowski i Austin, 2001).

Najważniejsze pomysły

  • Rzetelność z jednego badania (1937). Kuder i Richardson (1937) zdefiniowali rzetelność przez równoważność dwóch wersji testu i wyprowadzili z tej definicji serię przybliżonych wzorów – zależnie od tego, ile wiemy o teście i jakie dodatkowe założenia przyjmujemy. Pokazali też, że znany wzór Spearmana–Browna jest szczególnym przypadkiem ich ujęcia. Nie trzeba było dwóch wersji testu ani powtórnego badania (jak przy test–retest).
  • Wzór 20 i wzór 21. Dwa wzory z tej serii weszły do podręczników pod numerami, jakie miały w artykule. KR-20 korzysta z łatwości każdego zadania, a KR-21 – najprostszy – potrzebuje tylko liczby zadań, średniej i wariancji wyniku. Tucker (1949) pokazał, że oba różnią się jednym składnikiem: rozrzutem łatwości zadań.
  • Droga do alfy. Cronbach (1951) podał ogólny wzór α, którego szczególnym przypadkiem jest KR-20 (zob. Lee Cronbach).
  • Kuder Preference Record (1938). Studenci szeregowali zestawy po pięć czynności („praca w ogrodzie”, „przeglądanie książek w bibliotece”), a Kuder z silnie współzmiennych wyborów budował skale zainteresowań. Pierwsza wersja z siedmioma skalami trafiła do sprzedaży w księgarni Uniwersytetu Chicagowskiego w 1938 r. (Zytowski, 2019).
  • Psychometria w praktyce. Richardson łączył teorię z egzaminami i doborem kadr; według Lorra i Heiser (1965) publikował mało i nie dokończył podręcznika teorii testów.

Ciekawostka

Kuder nie planował kariery psychologa. Według jego biografa Donalda Zytowskiego (2019) studiował anglistykę, bo ją lubił. Na studiach zaprzyjaźnił się z synem psychologa J. McKeena Cattella, wydawcy kilku periodyków naukowych. Na zakończenie studiów w 1925 r. Cattell senior zaproponował Kuderowi pracę w swoim nowojorskim biurze – przy redagowaniu słownika biograficznego American Men of Science. Tam Kuder zainteresował się poradnictwem zawodowym i poszedł na studia z psychologii.

Richardson zostawił po sobie inny rys. Lorr i Heiser (1965) piszą, że poprosił, by jego śmierci nie ogłaszać, bo swojego życia nie uważał za szczególnie znaczące. Uczniowie i współpracownicy opublikowali jednak wspomnienie w piśmie, które współzakładał. Na początku lat 30. obaj pracowali przy badaniach kadrowych w Procter & Gamble (Richardson w latach 1931–1932, Kuder do 1934 r.); źródła nie mówią, czy się tam poznali.

Przykład na danych z pakietu R

Zbiór SAT12 z pakietu mirt to według pliku pomocy odpowiedzi 600 uczniów 12. klasy na 32 zadania wyboru z chemii, biologii i fizyki (z podręcznika programu TESTFACT) wraz z kluczem. Punktujemy 0/1; 69 braków odpowiedzi liczymy jako złe odpowiedzi.

Średni wynik to 18.20 punktu na 32, wariancja 25.50. Łatwość zadań waha się od .16 do .98, a suma wariancji zadań Σpq = 5.79. Stąd KR-20 = 32/31 × (1 − 5.79/25.50) = .798 – co do czwartego miejsca po przecinku tyle samo, co alfa z funkcji psych::alpha(). KR-21, który zakłada jednakową łatwość wszystkich zadań, daje tylko .715. Gdyby łatwości były równe, Σpq wynosiłaby 7.85; rozrzut łatwości obniża ją o 2.06 – tego składnika brakuje w KR-21.

Analiza zadań pokazuje jeszcze jedno. Zadanie 32 rozwiązuje tylko 16% uczniów, a jego korelacja z sumą pozostałych zadań wynosi .04. Plik pomocy wspomina, że według modelu nominalnego klucz jest tu prawdopodobnie błędny (3 zamiast 5). Po poprawce zadanie rozwiązuje 44% uczniów, korelacja rośnie do .20, a KR-20 – do .802.

Na rysunku

Oś czasu w dwóch pasach od 1890 do 2000. Pas G. Frederica Kudera: 1903 urodził się; 1925 dyplom z anglistyki na Uniwersytecie Arizony i praca w redakcji American Men of Science; 1934 Procter and Gamble zamyka dział badań kadrowych, studia doktoranckie w Ohio State; 1937 wzory KR-20 i KR-21 z Richardsonem; 1938 Kuder Preference Record; 2000 zmarł. Pas Mariona W. Richardsona: 1896 urodził się; 1923 psycholog szkolny; 1931 badania doboru w Procter and Gamble; 1932–1940 Uniwersytet Chicagowski; 1936 pierwszy redaktor zarządzający Psychometriki; 1939–1942 główny egzaminator U.S. Civil Service Commission; 1944 prezes Psychometric Society; 1965 zmarł. Kształt i kolor znacznika oznaczają rodzaj zdarzenia: koło – życie, kwadrat – praca, romb – publikacja, trójkąt – wyróżnienie
Rysunek 1. Oś czasu: G. Frederic Kuder (1903–2000) i Marion W. Richardson (1896–1965). Lata według Lorra i Heiser (1965), Zytowskiego (2019), Zytowskiego i Austina (2001) oraz dat publikacji. Rysunek: R, pakiet ggplot2.

Co widać. Obie drogi przechodzą przez badania kadrowe w Procter & Gamble na początku lat 30.; w latach, gdy powstawały wzory KR, obaj należeli do chicagowskiego zespołu psychometrów (Lorr i Heiser, 1965). Potem Richardson zajmuje się doborem kadr, a Kuder – zainteresowaniami.

Na co uważać. Źródła nie podają roku doktoratu Kudera, dat jego pracy w Chicago ani dokładnych lat służby wojskowej Richardsona, więc na osi ich nie ma.

Podpis do pracy:

Rysunek 1. Wybrane wydarzenia z życia i pracy G. Frederica Kudera (1903–2000) i Mariona W. Richardsona (1896–1965). Uwaga. Kształt znacznika oznacza rodzaj zdarzenia (życie, praca, publikacja, wyróżnienie).
Dwa panele. A: wykres rozrzutu 32 zadań testu SAT12; na osi poziomej łatwość zadania od 0 do 1, na pionowej korelacja zadania z sumą pozostałych zadań od około 0.04 do 0.51; przerywana linia pozioma na poziomie 0.20; niebieskie kółka z numerami zadań, większość powyżej linii; zadanie 32 wyróżnione pomarańczowym trójkątem w lewym dolnym rogu (łatwość 0.16, korelacja 0.04); poniżej linii także zadania 12, 9, 21, 11 i 30. B: trzy słupki – KR-20 równe .798 (niebieski), KR-21 równe .715 (pomarańczowy) i KR-20 po zmianie klucza zadania 32 na odpowiedź 3 równe .802 (niebieski)
Rysunek 2. Łatwość i korelacja zadań z resztą testu (A) oraz współczynniki KR-20 i KR-21 (B); dane mirt::SAT12, 600 uczniów, 32 zadania punktowane 0/1. Obliczenia i rysunek: R, pakiety psych, ggplot2 i patchwork (bez losowania).

Co widać. W panelu A zadania bardzo łatwe (prawy dolny róg) i zadanie 32 słabo różnicują uczniów. W panelu B KR-21 zaniża rzetelność o .08, bo łatwości bardzo się różnią; poprawa jednego klucza zmienia KR-20 o .004.

Na co uważać. Mały wpływ zadania 32 na KR-20 nie znaczy, że błędny klucz nie szkodzi – zmienia wyniki konkretnych uczniów. Linia .20 to tylko orientacyjny punkt odniesienia, nie norma.

Podpis do pracy:

Rysunek 2. Łatwość zadań i ich korelacja z sumą pozostałych zadań (A) oraz współczynniki rzetelności KR-20 i KR-21 (B) w teście SAT12 (N = 600, 32 zadania). Uwaga. Trójkąt – zadanie 32 (prawdopodobnie błędny klucz); trzeci słupek – KR-20 po poprawce.

Gdzie spotkasz Kudera i Richardsona w swojej pracy

Zawsze, gdy liczysz rzetelność testu wiedzy, egzaminu albo listy objawów z odpowiedziami tak/nie. Praktyczne wskazówki:

  • dla zadań 0/1 KR-20 i alfa to ta sama liczba – podaj jedną, z przedziałem ufności (hasło KR-20);
  • KR-21 tylko awaryjnie, gdy nie masz odpowiedzi na zadania – przy różnej łatwości zaniża wynik;
  • przed obliczeniem rzetelności zrób analizę pozycji testu: korelacja bliska zera to często błąd w kluczu albo treści;
  • KR-20 nie sprawdza jednowymiarowości – strukturę testu 0/1 zbadasz na korelacjach tetrachorycznych, a przy różnych ładunkach lepsza jest omega McDonalda; szerzej o tym w haśle o spójności wewnętrznej.

Spory, mity i trudne strony

  • KR-20 czy alfa? Alfa nie „zastąpiła” KR-20 – Cronbach (1951) uogólnił go na pozycje o dowolnej punktacji.
  • Czy KR-21 to „gorszy KR-20”? Nie – to wzór na sytuację, gdy znamy tylko średnią i wariancję wyników. Tucker (1949) pokazał, że po dodaniu składnika z rozrzutem łatwości zadań KR-21 przechodzi w KR-20.
  • Kto co wymyślił? Artykuł z 1937 r. podpisał najpierw Kuder. Źródła, które czytaliśmy, nie opisują podziału pracy między autorami – wspomnienie o Richardsonie mówi tylko, że techniki szacowania rzetelności opracował razem z kolegą Kuderem (Lorr i Heiser, 1965) – więc go nie rozstrzygamy.
Przykład reprodukowalny

KR-20 i KR-21 w R

Kod punktuje odpowiedzi z SAT12 według klucza z pliku pomocy, liczy KR-20 i KR-21 ze wzorów, porównuje je z alfą z pakietu psych, rozbija sumę wariancji zadań na część zależną od średniej łatwości i od jej rozrzutu, sprawdza zadanie 32 i rysuje rysunek 2. Drugi przepis rysuje oś czasu (rysunek 1). Rysunki na stronie powstały z tych samych obiektów p1 i p2, którym podmieniono tylko motyw na motyw serwisu. Kod nie losuje.

1. KR-20, KR-21 i analiza zadań: rysunek 2

Dane wejściowe: data(SAT12, package = "mirt") – odpowiedzi 600 uczniów na 32 zadania wyboru z testu przedmiotów ścisłych (według pliku pomocy – dane z podręcznika programu TESTFACT); klucz z pliku pomocy.

Co odczytać: średnią i wariancję wyniku; Σpq i jej rozbicie; KR-20, KR-21 i alfę; zadania o najniższej korelacji z resztą testu; wynik po zmianie klucza zadania 32.

Kod R rysunku 2
# Kuder i Richardson: KR-20 i KR-21 policzone ręcznie na prawdziwym teście 0/1 (mirt::SAT12)
suppressPackageStartupMessages({library(ggplot2); library(patchwork)})
kol <- c(pozycja = "#0072B2", problem = "#D55E00", kr20 = "#0072B2", kr21 = "#E69F00", tlo = "grey60")   # Okabe–Ito
motyw <- theme_minimal(base_size = 13) +
  theme(panel.grid.minor = element_blank(), plot.title = element_text(face = "bold"), legend.position = "bottom")
data(SAT12, package = "mirt")
# 600 uczniów, 32 zadania wyboru (chemia, biologia, fizyka); 1–5 = wybrana odpowiedź, 8 = brak odpowiedzi
klucz <- c(1, 4, 5, 2, 3, 1, 2, 1, 3, 1, 2, 4, 2, 1, 5, 3, 4, 4, 1, 4, 3, 3, 4, 1, 3, 5, 1, 3, 1, 5, 4, 5)  # z pliku pomocy
X <- sapply(seq_along(klucz), function(j) as.integer(SAT12[[j]] == klucz[j]))   # 1 = dobrze; brak odpowiedzi = 0
colnames(X) <- paste0("Z", 1:32)
c(osoby = nrow(X), zadania = ncol(X), braki_odpowiedzi = sum(SAT12 == 8))

# 1. Składniki wzorów: łatwość p, wariancja zadania pq, wariancja wyniku ogólnego
k <- ncol(X); wynik <- rowSums(X)
p <- colMeans(X); q <- 1 - p
s2 <- mean((wynik - mean(wynik))^2)              # wariancja z mianownikiem N (jak u Kudera i Richardsona)
M <- mean(wynik)
round(c(srednia = M, wariancja = s2, suma_pq = sum(p * q), min_p = min(p), max_p = max(p)), 3)

# 2. KR-20 (wzór 20) i KR-21 (wzór 21: tylko k, średnia i wariancja wyniku)
KR20 <- k / (k - 1) * (1 - sum(p * q) / s2)
KR21 <- k / (k - 1) * (1 - M * (k - M) / (k * s2))
# rozbicie: suma pq = k * p_sr * q_sr - k * wariancja łatwości  ->  KR-21 zakłada zerową wariancję łatwości
p_sr <- mean(p); var_p <- mean((p - p_sr)^2)
round(c(suma_pq = sum(p * q), k_psr_qsr = k * p_sr * (1 - p_sr), k_var_p = k * var_p), 3)
alfa <- psych::alpha(X, warnings = FALSE)$total$raw_alpha    # alfa Cronbacha (1951) dla tych samych danych
round(c(KR20 = KR20, KR21 = KR21, alfa_psych = alfa), 4)

# 3. Analiza zadań: korelacja zadania z sumą pozostałych (skorygowana)
r_it <- sapply(1:k, function(j) cor(X[, j], rowSums(X[, -j])))
zadania <- data.frame(zadanie = 1:k, p = p, pq = p * q, r_it = r_it)
round(head(zadania[order(zadania$r_it), ], 4), 3)
# plik pomocy: analiza modelem nominalnym sugeruje, że w zadaniu 32 kluczem powinna być odpowiedź 3, nie 5
X32 <- X; X32[, 32] <- as.integer(SAT12[[32]] == 3)
p32 <- colMeans(X32); s2_32 <- mean((rowSums(X32) - mean(rowSums(X32)))^2)
KR20_32 <- k / (k - 1) * (1 - sum(p32 * (1 - p32)) / s2_32)
round(c(p_z32_klucz5 = unname(p[32]), p_z32_klucz3 = unname(p32[32]),
        r_it_z32_klucz3 = cor(X32[, 32], rowSums(X32[, -32])), KR20_klucz3 = KR20_32), 3)

# Rysunek: A – łatwość i moc różnicująca zadań; B – KR-20 i KR-21
zadania$typ <- ifelse(zadania$zadanie == 32, "zadanie 32 (podejrzany klucz)", "pozostałe zadania")
pA <- ggplot(zadania, aes(p, r_it)) +
  geom_hline(yintercept = 0.20, colour = kol[["tlo"]], linetype = "22") +
  geom_point(aes(colour = typ, shape = typ), size = 2.8) +
  geom_text(aes(label = zadanie), size = 2.8, vjust = -0.9, colour = "grey30") +
  annotate("text", x = 0.02, y = 0.215, hjust = 0, vjust = 0, size = 3.1, colour = "grey35", label = "r = .20") +
  scale_colour_manual(values = c(kol[["pozycja"]], kol[["problem"]]), name = NULL) +
  scale_shape_manual(values = c(16, 17), name = NULL) +
  scale_x_continuous(limits = c(0, 1), breaks = seq(0, 1, 0.2)) +
  labs(title = "A. Zadania testu SAT12", x = "Łatwość zadania p (odsetek dobrych odpowiedzi)",
       y = "Korelacja z sumą pozostałych zadań") +
  motyw
wspolczynniki <- data.frame(
  wzor = factor(c("KR-20", "KR-21", "KR-20\n(klucz 32 = 3)"), levels = c("KR-20", "KR-21", "KR-20\n(klucz 32 = 3)")),
  wartosc = c(KR20, KR21, KR20_32), rodzaj = c("KR-20", "KR-21", "KR-20"))
pB <- ggplot(wspolczynniki, aes(wzor, wartosc, fill = rodzaj)) +
  geom_col(width = 0.6) +
  geom_text(aes(label = sub("^0", "", sprintf("%.3f", wartosc))), vjust = -0.4, size = 3.8) +
  scale_fill_manual(values = c(`KR-20` = kol[["kr20"]], `KR-21` = kol[["kr21"]]), guide = "none") +
  scale_y_continuous(limits = c(0, 1), breaks = seq(0, 1, 0.2)) +
  labs(title = "B. Rzetelność całego testu", x = NULL, y = "Współczynnik") +
  motyw
p2 <- pA + pB + plot_layout(widths = c(1.6, 1))
p2
Wynik w R
           osoby          zadania braki_odpowiedzi 
             600               32               69 
  srednia wariancja   suma_pq     min_p     max_p 
   18.202    25.498     5.789     0.160     0.983 
  suma_pq k_psr_qsr   k_var_p 
    5.789     7.849     2.059 
      KR20       KR21 alfa_psych 
    0.7979     0.7145     0.7979 
    zadanie     p    pq  r_it
Z32      32 0.162 0.136 0.037
Z12      12 0.415 0.243 0.076
Z9        9 0.885 0.102 0.127
Z21      21 0.915 0.078 0.136
   p_z32_klucz5    p_z32_klucz3 r_it_z32_klucz3     KR20_klucz3 
          0.162           0.443           0.203           0.802 

2. Oś czasu: rysunek 1

Dane wejściowe: zdarzenia z latami według cytowanych źródeł, wpisane ręcznie.

Co odczytać: nic – kod tylko rysuje oś czasu.

Kod R rysunku 1
# Oś czasu: G. Frederic Kuder (1903–2000) i Marion W. Richardson (1896–1965) – lata według cytowanych źródeł
library(ggplot2)
zdarzenia <- data.frame(
  rok = c(1903, 1925, 1934, 1937, 1938, 2000,
          1896, 1923, 1931, 1932, 1936, 1939, 1944, 1965),
  osoba = c(rep("G. Frederic Kuder", 6), rep("Marion W. Richardson", 8)),
  opis = c("urodził się", "dyplom z anglistyki (Arizona);\nredakcja American Men of Science",
           "Procter & Gamble zamyka dział;\nstudia doktoranckie w Ohio State", "KR-20 i KR-21\n(z Richardsonem)",
           "Kuder Preference\nRecord", "zmarł",
           "urodził się", "psycholog\nszkolny", "badania doboru\nw Procter & Gamble", "1932–1940:\nUniwersytet Chicagowski",
           "pierwszy redaktor\nzarządzający Psychometriki", "1939–1942: główny egzaminator\nU.S. Civil Service Commission",
           "prezes Psychometric\nSociety", "zmarł"),
  rodzaj = c("życie", "praca", "praca", "publikacja", "publikacja", "życie",
             "życie", "praca", "praca", "praca", "praca", "praca", "wyróżnienie", "życie"),
  poziom = c(0.4, -0.5, 0.4, -1.2, 1.2, 0.4,
             0.4, -0.4, 0.4, -1.2, 1.2, -0.4, 0.4, 0.4),       # wysokość etykiety (+ nad osią, − pod)
  wyrownanie = c(0.5, 0.5, 1, 0.5, 0.5, 0.5,
                 0.5, 0.5, 1, 0.5, 0.5, 0, 0, 0.5))        # rozsunięcie bliskich etykiet
zdarzenia$etykieta <- ifelse(grepl("–", zdarzenia$opis), zdarzenia$opis, paste0(zdarzenia$rok, "\n", zdarzenia$opis))
zdarzenia$osoba <- factor(zdarzenia$osoba, levels = c("G. Frederic Kuder", "Marion W. Richardson"))
ksztalty <- c("życie" = 21, "praca" = 22, "publikacja" = 23, "wyróżnienie" = 24)
kolory <- c("życie" = "grey40", "praca" = "#0072B2", "publikacja" = "#D55E00", "wyróżnienie" = "#009E73")   # Okabe–Ito
p1 <- ggplot(zdarzenia, aes(rok, 0)) +
  geom_hline(yintercept = 0, colour = "grey60", linewidth = 0.8) +
  geom_segment(aes(xend = rok, y = 0, yend = poziom), colour = "grey70") +
  geom_point(aes(shape = rodzaj, fill = rodzaj), size = 3.8, colour = "black") +
  geom_text(aes(y = poziom + 0.06 * sign(poziom), label = etykieta, vjust = ifelse(poziom > 0, 0, 1), hjust = wyrownanie),
            size = 3.1, lineheight = 0.88) +
  facet_wrap(~ osoba, ncol = 1) +
  scale_shape_manual(values = ksztalty, name = NULL) +
  scale_fill_manual(values = kolory, name = NULL) +
  scale_x_continuous(limits = c(1888, 2008), breaks = seq(1890, 2000, by = 10)) +
  scale_y_continuous(limits = c(-2.2, 2.2)) +
  labs(x = NULL, y = NULL) +
  theme_minimal(base_size = 13) +
  theme(axis.text.y = element_blank(), panel.grid = element_blank(), axis.text.x = element_text(colour = "grey30"),
        strip.text = element_text(face = "bold", hjust = 0), legend.position = "bottom")
p1

Bibliografia oprogramowania

Wyniki pochodzą z uruchomienia pokazanego kodu w R 4.5.3 (dane – pakiet mirt; alfa – funkcja alpha() z pakietu psych; rysunki – pakiety ggplot2 i patchwork). W pracy podaj wersje faktycznie użytych pakietów (sessionInfo()).

  1. R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
  2. mirt (wersja 1.47): Chalmers, R. P. (2012). mirt: A multidimensional item response theory package for the R environment. Journal of Statistical Software, 48(6), 1–29. https://doi.org/10.18637/jss.v048.i06
  3. psych (wersja 2.6.5): Revelle, W. (2026). psych: Procedures for psychological, psychometric, and personality research [R package]. Northwestern University. https://CRAN.R-project.org/package=psych
  4. ggplot2 (wersja 4.0.2): Wickham, H. (2016). ggplot2: Elegant graphics for data analysis. Springer. https://ggplot2.tidyverse.org
  5. patchwork (wersja 1.3.2): Pedersen, T. L. (2025). patchwork: The composer of plots [R package]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.patchwork

Najczęstsze pytania

Kim byli G. Frederic Kuder i Marion W. Richardson?

Amerykańskimi psychometrami. Richardson (1896–1965) współzałożył czasopismo Psychometrika i Psychometric Society, pracował na Uniwersytecie Chicagowskim (1932–1940), potem kierował egzaminami federalnej służby cywilnej i badaniami kadrowymi armii. Kuder (1903–2000) zaczynał od anglistyki, a zasłynął inwentarzami zainteresowań zawodowych, m.in. Kuder Preference Record (1938).

Skąd się wzięły nazwy KR-20 i KR-21?

To numery wzorów w artykule Kudera i Richardsona z 1937 r., w którym autorzy wyprowadzili całą serię przybliżeń współczynnika rzetelności. Wzór 20 korzysta z łatwości każdego zadania, a najprostszy wzór 21 – tylko z liczby zadań, średniej i wariancji wyniku.

Dlaczego KR-20 i alfa Cronbacha dają ten sam wynik?

Bo dla zadań punktowanych 0/1 wariancja zadania to p(1 − p), a wzór alfa Cronbacha (1951) jest uogólnieniem KR-20 na pozycje o dowolnej punktacji. W przykładzie z testem SAT12 (32 zadania, 600 uczniów) oba współczynniki wynoszą .798.

Czym był Kuder Preference Record?

Inwentarzem zainteresowań zawodowych: badany szereguje zestawy czynności według tego, co woli robić. Pierwsza wersja z siedmioma skalami ukazała się w 1938 r.; kolejne inwentarze Kudera miały cztery odmiany w siedmiu wydaniach i według szacunków wypełniło je około 100 milionów osób.

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Wyceń analizęOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555 ● Otwarty dostęp
  2. Kuder, G. F., & Richardson, M. W. (1937). The theory of the estimation of test reliability. Psychometrika, 2(3), 151–160. https://doi.org/10.1007/BF02288391
  3. Lorr, M., & Heiser, R. B. (1965). Marion Webster Richardson (1896–1965). Psychometrika, 30(3), 235–237. https://doi.org/10.1007/bf02289489
  4. Tucker, L. R. (1949). A note on the estimation of test reliability by the Kuder-Richardson formula (20). Psychometrika, 14(2), 117–119. https://doi.org/10.1007/bf02289147
  5. Zytowski, D. (2019). Memories of Dr. Frederic Kuder. Kuder, Inc. (blog). https://www.kuder.com/blog/memories-of-dr-frederic-kuder/ ● Otwarty dostęp
  6. Zytowski, D. G., & Austin, J. T. (2001). Obituary: Frederic Kuder (1903–2000). American Psychologist, 56(12), 1170. https://doi.org/10.1037/0003-066x.56.12.1170

Cytowania BibTeX

@article{cronbach1951coefficient, author={Cronbach, Lee J.}, title={{Coefficient alpha and the internal structure of tests}}, journal={Psychometrika}, year={1951}, volume={16}, number={3}, pages={297--334}, doi={10.1007/bf02310555}}
@article{kuder1937theory, author={Kuder, G. F. and Richardson, M. W.}, title={{The theory of the estimation of test reliability}}, journal={Psychometrika}, year={1937}, volume={2}, number={3}, pages={151--160}, doi={10.1007/bf02288391}}
@article{lorr1965marion, author={Lorr, Maurice and Heiser, Ruth Bishop}, title={{Marion Webster Richardson (1896–1965)}}, journal={Psychometrika}, year={1965}, volume={30}, number={3}, pages={235--237}, doi={10.1007/bf02289489}}
@article{tucker1949note, author={Tucker, Ledyard R.}, title={{A note on the estimation of test reliability by the Kuder-Richardson formula (20)}}, journal={Psychometrika}, year={1949}, volume={14}, number={2}, pages={117--119}, doi={10.1007/bf02289147}}
@misc{zytowski2019memories, author={Zytowski, Donald}, title={{Memories of Dr. Frederic Kuder}}, howpublished={Kuder, Inc. (blog)}, year={2019}, url={https://www.kuder.com/blog/memories-of-dr-frederic-kuder/}}
@article{zytowski2001obituary, author={Zytowski, Donald G. and Austin, James T.}, title={{Obituary: Frederic Kuder (1903–2000)}}, journal={American Psychologist}, year={2001}, volume={56}, number={12}, pages={1170}, doi={10.1037/0003-066x.56.12.1170}}
R