Słownik metodologiczny · Wielkość efektu

Delta Glassa – kiedy standaryzować różnicę przez SD grupy kontrolnej?

Delta Glassa dzieli różnicę średnich przez odchylenie standardowe grupy kontrolnej. Pokazujemy wzór, kiedy jest lepsza od d Cohena, poprawkę Hedgesa, przykład w R i opis do pracy.

Strona główna / Słownik / Delta Glassa
W skrócie: Delta Glassa (Δ) to różnica średnich podzielona przez odchylenie standardowe grupy kontrolnej. Stosuje się ją, gdy interwencja zmienia rozrzut wyników i łączone SD z d Cohena byłoby mylące; w małych próbach warto użyć wersji z poprawką na obciążenie.

Co to jest delta Glassa?

Delta Glassa (Δ, ang. Glass's delta) to standaryzowana różnica średnich, w której mianownikiem jest odchylenie standardowe tylko grupy kontrolnej, a nie łączone SD obu grup:

Δ = (ME − MK) / SDK.

Nazwa pochodzi od Gene'a V. Glassa. Hedges (1981) wyprowadził dokładny rozkład estymatora Glassa, wykazał, że w małych próbach jest obciążony, i podał estymator nieobciążony – stąd poprawiona wersja, analogiczna do g Hedgesa.

Kiedy wybrać Δ zamiast d

d Cohena dzieli różnicę przez łączone SD, co zakłada równe wariancje. Grissom i Kim (2001) zwracają uwagę, że heterogeniczność wariancji jest w danych psychologicznych częsta, a interwencja może zmieniać nie tylko średnią, lecz także rozrzut. Wtedy SD grupy kontrolnej lepiej opisuje „naturalne” zróżnicowanie i nie zależy od działania interwencji. Δ ma sens, gdy istnieje wyraźna grupa odniesienia; przy porównaniu dwóch równorzędnych metod wybór mianownika byłby arbitralny. Zakres Δ jest nieograniczony, a 0 oznacza brak różnicy średnich. Ten wpis nie podaje progów.

Przykład

Dwie grupy po 40 osób (dane symulowane): kontrola M = 50.11, SD = 6.66; trening M = 57.30, SD = 13.93. Δ = 7.19/6.66 = 1.08, 95% CI [0.32, 1.83], a po poprawce na obciążenie 1.06 [0.31, 1.79]. d Cohena z łączonym SD wyniosło tylko 0.66 [0.21, 1.11], bo duży rozrzut w grupie treningowej powiększył mianownik. Przedział dla Δ jest szerszy, ponieważ mianownik opiera się na jednej grupie.

Jak opisać w pracy

Ponieważ trening zwiększył zróżnicowanie wyników (SD = 13.93 wobec 6.66 w grupie kontrolnej), wielkość efektu wyrażono deltą Glassa standaryzowaną odchyleniem standardowym grupy kontrolnej: Δ = 1.06, 95% CI [0.31, 1.79] (z poprawką na obciążenie w małych próbach).

Na co uważać

  • Nienazwany mianownik. Zawsze napisz, która grupa jest odniesieniem; zamiana grup daje inną liczbę.
  • Mała grupa kontrolna. SD z kilkunastu osób jest niestabilne, więc Δ też.
  • Mieszanie miar. W metaanalizie nie łącz Δ i d bez przeliczenia – użyj konwertera wielkości efektu.
  • Skośne rozkłady. Gdy różnią się kształtem, a nie tylko rozrzutem, rozważ deltę Cliffa.
Przykład reprodukowalny

Delta Glassa w R

Kod symuluje grupę kontrolną i grupę treningową o większym rozrzucie, liczy Δ ręcznie i w pakiecie effectsize (bez poprawki i z poprawką) i porównuje z d Cohena.

Delta Glassa przy nierównych odchyleniach standardowych

Dane wejściowe: wyniki dwóch grup po 40 osób; w grupie treningowej SD w populacji wynosi 14, w kontrolnej 8 (dane symulowane, set.seed(3463)).

Co odczytać: średnie i SD grup, Δ ręcznie, Δ z 95% CI bez poprawki i z poprawką oraz d Cohena z łączonym SD. W glass_delta() grupą odniesienia jest drugi argument.

R
suppressPackageStartupMessages(library(effectsize))
set.seed(3463)
kontrola <- rnorm(40, mean = 50, sd = 8)            # grupa kontrolna
trening  <- rnorm(40, mean = 56, sd = 14)           # trening zwiększa też zróżnicowanie
round(c(M_t = mean(trening), M_k = mean(kontrola),
        SD_t = sd(trening), SD_k = sd(kontrola)), 2)
round((mean(trening) - mean(kontrola)) / sd(kontrola), 3)   # Δ ręcznie (bez poprawki)
glass_delta(trening, kontrola, adjust = FALSE)      # SD tylko z grupy kontrolnej (drugi argument)
glass_delta(trening, kontrola)                      # z poprawką na obciążenie w małych próbach
cohens_d(trening, kontrola)                         # łączone SD – dla porównania
Wynik w R
  M_t   M_k  SD_t  SD_k 
57.30 50.11 13.93  6.66 
[1] 1.079
Glass' delta |       95% CI
---------------------------
1.08         | [0.32, 1.83]
Glass' delta (adj.) |       95% CI
----------------------------------
1.06                | [0.31, 1.79]
Cohen's d |       95% CI
------------------------
0.66      | [0.21, 1.11]

- Estimated using pooled SD.

Bibliografia oprogramowania

Wyniki pochodzą z uruchomienia pokazanego kodu w R 4.5.3 (pakiet effectsize). W pracy podaj wersje faktycznie użytych pakietów (sessionInfo()).

  1. R: R Core Team. (2026). R: A language and environment for statistical computing (Version 4.5.3) [Computer software]. R Foundation for Statistical Computing. https://www.R-project.org/
  2. effectsize (wersja 1.0.2): Ben-Shachar, M. S., Lüdecke, D., & Makowski, D. (2020). effectsize: Estimation of effect size indices and standardized parameters. Journal of Open Source Software, 5(56), 2815. https://doi.org/10.21105/joss.02815

Najczęstsze pytania

Kiedy użyć delty Glassa zamiast g Hedgesa?

Gdy jest jasna grupa odniesienia (kontrola, standardowe postępowanie), a odchylenia standardowe grup wyraźnie się różnią. Jeśli wariancje są podobne, g Hedgesa korzysta z obu grup i daje dokładniejsze oszacowanie.

Czy delta Glassa wymaga poprawki na małą próbę?

Tak, w małych próbach estymator Glassa jest obciążony w górę (Hedges, 1981). W effectsize glass_delta() domyślnie stosuje poprawkę; przy 40 osobach w grupie kontrolnej zmieniła wynik z 1.08 na 1.06.

Którą grupę wstawić do mianownika delty Glassa?

Grupę, której rozrzut ma być miarą odniesienia – zwykle kontrolną albo poddaną standardowemu postępowaniu. Wybór opisz w metodzie, bo zamiana grup zmienia wynik.

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Wyceń analizęOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Grissom, R. J., & Kim, J. J. (2001). Review of assumptions and problems in the appropriate conceptualization of effect size. Psychological Methods, 6(2), 135–146. https://doi.org/10.1037/1082-989x.6.2.135
  2. Hedges, L. V. (1981). Distribution theory for Glass’s estimator of effect size and related estimators. Journal of Educational Statistics, 6(2), 107–128. https://doi.org/10.3102/10769986006002107

Cytowania BibTeX

@article{grissom2001review, author={Grissom, Robert J. and Kim, John J.}, title={{Review of assumptions and problems in the appropriate conceptualization of effect size}}, journal={Psychological Methods}, year={2001}, volume={6}, number={2}, pages={135--146}, doi={10.1037/1082-989x.6.2.135}}
@article{hedges1981distribution, author={Hedges, Larry V.}, title={{Distribution theory for Glass’s estimator of effect size and related estimators}}, journal={Journal of Educational Statistics}, year={1981}, volume={6}, number={2}, pages={107--128}, doi={10.3102/10769986006002107}}
R