Słownik metodologiczny · Statystyka opisowa

Metoda największej wiarygodności

Pełne wyjaśnienie, zastosowanie naukowe i praktyczne, przykład, dobre praktyki oraz gotowy zapis wyniku w APA 7.

Strona główna / Słownik / Metoda największej wiarygodności

Co oznacza Metoda największej wiarygodności?

Metoda największej wiarygodności wybiera parametry maksymalizujące prawdopodobieństwo obserwowanych danych w modelu.

Zastosowanie, warunki i dobre praktyki

ML wybiera parametry maksymalizujące prawdopodobieństwo zaobserwowanych danych przy przyjętym modelu. Własności estymatora są dobre asymptotycznie, lecz zależą od poprawnej funkcji wiarygodności, identyfikacji i obsługi braków. Przy nienormalności można stosować odporne błędy i skalowaną statystykę, ale nie naprawia to błędnej specyfikacji modelu.

Najważniejsze zastosowanie: Wybieraj ML, gdy model probabilistyczny i jego założenia są jawne, a niepewność można ocenić z informacji lub bootstrapu.

Jak poprawnie stosować i interpretować hasło „Metoda największej wiarygodności”?

Wybór związany z „Metoda największej wiarygodności” powinien wynikać z modelu probabilistycznego, skali wskaźników, rozkładu danych i struktury zależności. W analizie dotyczącej hasła „Metoda największej wiarygodności” estymatory różnią się funkcją celu, własnościami w małej próbie oraz sposobem obliczania błędów standardowych. Dla interpretacji hasła „Metoda największej wiarygodności” nazwa metody nie gwarantuje odporności; trzeba ustalić, które założenia zostały złagodzone i jakie nowe wymagania pojawiają się w zamian.

W odniesieniu do pojęcia „Metoda największej wiarygodności” warto porównać zbieżność, rozwiązania brzegowe, rozmiar błędów standardowych i stabilność wyniku w sensownych wariantach analizy. W odniesieniu do hasła „Metoda największej wiarygodności” przy danych porządkowych, nienormalności lub brakach dobór estymatora może zmienić zarówno test dopasowania, jak i niepewność parametrów. Przy ocenie hasła „Metoda największej wiarygodności” różnic nie powinno się ukrywać przez raportowanie wyłącznie korzystniejszego wariantu.

Co trzeba opisać w raporcie?

Raport o „Metoda największej wiarygodności” powinien wymienić pełną nazwę estymatora, użyte korekty odporne, metodę obsługi braków i oprogramowanie. W analizie dotyczącej hasła „Metoda największej wiarygodności” dla modelu należy podać informację o zbieżności i rozwiązaniach niedopuszczalnych, a parametry prezentować z błędami standardowymi lub przedziałami ufności właściwymi dla wybranej procedury.

Zakres raportowania dla hasła „Metoda największej wiarygodności”: Podaj nazwę estymatora, korekty odporne i sposób obsługi braków.

Przykład praktyczny i gotowa interpretacja

Sytuacja: ML wybrało parametry, przy których obserwowane dane były najbardziej prawdopodobne w założonym modelu. Silna nienormalność skłoniła badacza do użycia odpornych błędów standardowych.

Jak ją zinterpretować: Parametry są tymi wartościami, przy których obserwowane dane są najbardziej zgodne z założonym modelem prawdopodobieństwa. Wniosek jest warunkowy względem tej funkcji, identyfikacji i poprawnej obsługi braków.

Najczęstsza pułapka i granica interpretacji

Klasyczny ML w SEM wymaga uzasadnienia skali i rozkładu; nienormalność wpływa na SE i test dopasowania.

Określenie „Metoda największej wiarygodności” nie oznacza metody „bez założeń”. W odniesieniu do hasła „Metoda największej wiarygodności” własności asymptotyczne mogą być słabym przybliżeniem w małej próbie, a błędna specyfikacja modelu pozostaje problemem niezależnie od estymatora.

Definicje, zalecenia interpretacyjne i sposób raportowania oparto na literaturze metodologicznej wskazanej w bibliografii (Appelbaum et al., 2018).

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Oferta dla badaczyOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Appelbaum, M., Cooper, H., Kline, R. B., Mayo-Wilson, E., Nezu, A. M., & Rao, S. M. (2018). Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report. American Psychologist, 73(1), 3–25. https://doi.org/10.1037/amp0000191
  2. Wilkinson, L., & Task Force on Statistical Inference. (1999). Statistical methods in psychology journals: Guidelines and explanations. American Psychologist, 54(8), 594–604. https://doi.org/10.1037/0003-066X.54.8.594
  3. Lang, T. A., & Altman, D. G. (2015). Basic statistical reporting for articles published in biomedical journals: The SAMPL guidelines. International Journal of Nursing Studies, 52(1), 5–9. https://doi.org/10.1016/j.ijnurstu.2014.09.006
  4. Altman, D. G. (2015). Making research articles fit for purpose: Structured reporting of key methods and findings. Trials, 16, 53. https://doi.org/10.1186/s13063-015-0575-7
  5. Wasserstein, R. L., & Lazar, N. A. (2016). The ASA statement on p-values: Context, process, and purpose. The American Statistician, 70(2), 129–133. https://doi.org/10.1080/00031305.2016.1154108
  6. Greenland, S., Senn, S. J., Rothman, K. J., Carlin, J. B., Poole, C., Goodman, S. N., & Altman, D. G. (2016). Statistical tests, P values, confidence intervals, and power: A guide to misinterpretations. European Journal of Epidemiology, 31(4), 337–350. https://doi.org/10.1007/s10654-016-0149-3

Cytowania BibTeX

@article{appelbaum2018jars, author={Appelbaum, Mark and Cooper, Harris and Kline, Rex B. and Mayo-Wilson, Evan and Nezu, Arthur M. and Rao, Stephen M.}, title={Journal article reporting standards for quantitative research in psychology}, journal={American Psychologist}, year={2018}, volume={73}, number={1}, pages={3--25}, doi={10.1037/amp0000191}}
@article{wilkinson1999statistical, author={Wilkinson, Leland and {Task Force on Statistical Inference}}, title={Statistical methods in psychology journals: Guidelines and explanations}, journal={American Psychologist}, year={1999}, volume={54}, number={8}, pages={594--604}, doi={10.1037/0003-066X.54.8.594}}
@article{lang2015sampl, author={Lang, Thomas A. and Altman, Douglas G.}, title={Basic statistical reporting for articles published in biomedical journals: the SAMPL guidelines}, journal={International Journal of Nursing Studies}, year={2015}, volume={52}, number={1}, pages={5--9}, doi={10.1016/j.ijnurstu.2014.09.006}}
@article{altman2015reporting, author={Altman, Douglas G.}, title={Making research articles fit for purpose: structured reporting of key methods and findings}, journal={Trials}, year={2015}, volume={16}, pages={53}, doi={10.1186/s13063-015-0575-7}}
@article{wasserstein2016pvalues, author={Wasserstein, Ronald L. and Lazar, Nicole A.}, title={The ASA Statement on p-Values: Context, Process, and Purpose}, journal={The American Statistician}, year={2016}, volume={70}, number={2}, pages={129--133}, doi={10.1080/00031305.2016.1154108}}
@article{greenland2016misinterpretations, author={Greenland, Sander and Senn, Stephen J. and Rothman, Kenneth J. and Carlin, John B. and Poole, Charles and Goodman, Steven N. and Altman, Douglas G.}, title={Statistical tests, P values, confidence intervals, and power: a guide to misinterpretations}, journal={European Journal of Epidemiology}, year={2016}, volume={31}, number={4}, pages={337--350}, doi={10.1007/s10654-016-0149-3}}
R