Słownik metodologiczny · Testy statystyczne

Test Manna-Whitneya

Pełne wyjaśnienie, zastosowanie naukowe i praktyczne, przykład, dobre praktyki oraz gotowy zapis wyniku w APA 7.

Strona główna / Słownik / Test Manna-Whitneya

Co oznacza Test Manna-Whitneya?

Test Manna–Whitneya porównuje rozkłady rang w dwóch niezależnych grupach i wiąże się z prawdopodobieństwem przewagi.

Zastosowanie, warunki i dobre praktyki

Mann–Whitney porównuje rangi dwóch niezależnych grup i może być interpretowany jako prawdopodobieństwo przewagi przy odpowiednich założeniach. Nie jest automatycznie testem różnicy median. Należy pokazać rozkłady, U, p i miarę efektu; przy wielu remisach, małych próbach lub różnych kształtach potrzebna jest szczególnie ostrożna interpretacja.

Najważniejsze zastosowanie: Stosuj dla danych porządkowych lub hipotezy o uporządkowaniu, z uwzględnieniem remisów.

Jak to się oblicza i co oznaczają symbole?

U₁ = n₁n₂ + n₁(n₁+1)/2 − R₁

n₁ i n₂ są liczebnościami grup, a R₁ sumą rang w pierwszej grupie. U opisuje porządek par wyników; interpretacja jako różnicy median wymaga podobnego kształtu rozkładów.

Jak poprawnie stosować i interpretować hasło „Test Manna-Whitneya”?

Przy ocenie pojęcia „Test Manna-Whitneya” trzeba ustalić, czy procedura odpowiada na pytanie o położenie, cały rozkład, rangi czy prawdopodobieństwo przewagi. W analizie dotyczącej hasła „Test Manna-Whitneya” określenie „nieparametryczny” nie oznacza braku założeń. Dla interpretacji hasła „Test Manna-Whitneya” ważne są niezależność albo poprawne parowanie obserwacji, skala co najmniej porządkowa, sposób traktowania remisów oraz podobieństwo kształtu rozkładów, jeśli wynik ma być interpretowany jako różnica median.

Ocena pojęcia „Test Manna-Whitneya” powinna pokazać rozkłady i liczebności, ponieważ ta sama statystyka rangowa może wynikać z przesunięcia, różnicy rozproszenia albo obu zjawisk. W odniesieniu do hasła „Test Manna-Whitneya” przy wielu remisach lub małej próbie trzeba użyć właściwego wariantu dokładnego albo korekty. Przy ocenie hasła „Test Manna-Whitneya” wielkość efektu i jej przedział ufności są potrzebne do oceny znaczenia wyniku.

Co trzeba opisać w raporcie?

Raport dotyczący „Test Manna-Whitneya” powinien podać wariant testu, liczebności, statystykę, sposób obsługi remisów, wartość p oraz miarę efektu z przedziałem ufności. W analizie dotyczącej hasła „Test Manna-Whitneya” obok warto przedstawić mediany i kwartyle, lecz nie należy automatycznie nazywać testu rangowego testem różnicy median bez sprawdzenia kształtu rozkładów.

Zakres raportowania dla hasła „Test Manna-Whitneya”: U = …, z = …, p = …; podaj miarę efektu/probability of superiority z CI.

Przykład praktyczny i gotowa interpretacja

Sytuacja: Losowa osoba z A częściej ma wyższy wynik niż losowa osoba z B.

Jak ją zinterpretować: U wskazuje różnicę w rozkładach rang dwóch niezależnych grup. Bez podobnego kształtu nie wolno sprowadzać wyniku do różnicy median; potrzebne są rozkłady, miara efektu i informacja o remisach.

Najczęstsza pułapka i granica interpretacji

Nie jest automatycznie testem median przy różnych kształtach rozkładów.

Wynik dotyczący „Test Manna-Whitneya” nie jest uniwersalnym zamiennikiem testu parametrycznego po istotnym teście normalności. W odniesieniu do hasła „Test Manna-Whitneya” wybór powinien wynikać z pytania, skali i struktury danych, a nie z samej etykiety rozkładu.

Definicje, zalecenia interpretacyjne i sposób raportowania oparto na literaturze metodologicznej wskazanej w bibliografii (Wasserstein i Lazar, 2016).

Powiązane hasła

Poradniki, w których użyjesz tego pojęcia

Potrzebujesz wsparcia w analizie danych?

Wybierz ofertę dopasowaną do pracy dyplomowej albo profesjonalnego projektu naukowego.

Oferta dla badaczyOferta dla studentów

Bibliografia i dalsza literatura naukowa (APA 7)

  1. Wasserstein, R. L., & Lazar, N. A. (2016). The ASA statement on p-values: Context, process, and purpose. The American Statistician, 70(2), 129–133. https://doi.org/10.1080/00031305.2016.1154108
  2. Greenland, S., Senn, S. J., Rothman, K. J., Carlin, J. B., Poole, C., Goodman, S. N., & Altman, D. G. (2016). Statistical tests, P values, confidence intervals, and power: A guide to misinterpretations. European Journal of Epidemiology, 31(4), 337–350. https://doi.org/10.1007/s10654-016-0149-3
  3. Wilkinson, L., & Task Force on Statistical Inference. (1999). Statistical methods in psychology journals: Guidelines and explanations. American Psychologist, 54(8), 594–604. https://doi.org/10.1037/0003-066X.54.8.594
  4. Sullivan, G. M., & Feinn, R. (2012). Using effect size—or why the P value is not enough. Journal of Graduate Medical Education, 4(3), 279–282. https://doi.org/10.4300/JGME-D-12-00156.1
  5. Lakens, D. (2013). Calculating and reporting effect sizes to facilitate cumulative science: A practical primer for t-tests and ANOVAs. Frontiers in Psychology, 4, 863. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2013.00863
  6. Appelbaum, M., Cooper, H., Kline, R. B., Mayo-Wilson, E., Nezu, A. M., & Rao, S. M. (2018). Journal article reporting standards for quantitative research in psychology: The APA Publications and Communications Board task force report. American Psychologist, 73(1), 3–25. https://doi.org/10.1037/amp0000191

Cytowania BibTeX

@article{wasserstein2016pvalues, author={Wasserstein, Ronald L. and Lazar, Nicole A.}, title={The ASA Statement on p-Values: Context, Process, and Purpose}, journal={The American Statistician}, year={2016}, volume={70}, number={2}, pages={129--133}, doi={10.1080/00031305.2016.1154108}}
@article{greenland2016misinterpretations, author={Greenland, Sander and Senn, Stephen J. and Rothman, Kenneth J. and Carlin, John B. and Poole, Charles and Goodman, Steven N. and Altman, Douglas G.}, title={Statistical tests, P values, confidence intervals, and power: a guide to misinterpretations}, journal={European Journal of Epidemiology}, year={2016}, volume={31}, number={4}, pages={337--350}, doi={10.1007/s10654-016-0149-3}}
@article{wilkinson1999statistical, author={Wilkinson, Leland and {Task Force on Statistical Inference}}, title={Statistical methods in psychology journals: Guidelines and explanations}, journal={American Psychologist}, year={1999}, volume={54}, number={8}, pages={594--604}, doi={10.1037/0003-066X.54.8.594}}
@article{sullivan2012effectsize, author={Sullivan, Gail M. and Feinn, Richard}, title={Using effect size—or why the P value is not enough}, journal={Journal of Graduate Medical Education}, year={2012}, volume={4}, number={3}, pages={279--282}, doi={10.4300/JGME-D-12-00156.1}}
@article{lakens2013effect, author={Lakens, Daniël}, title={Calculating and reporting effect sizes to facilitate cumulative science}, journal={Frontiers in Psychology}, year={2013}, volume={4}, pages={863}, doi={10.3389/fpsyg.2013.00863}}
@article{appelbaum2018jars, author={Appelbaum, Mark and Cooper, Harris and Kline, Rex B. and Mayo-Wilson, Evan and Nezu, Arthur M. and Rao, Stephen M.}, title={Journal article reporting standards for quantitative research in psychology}, journal={American Psychologist}, year={2018}, volume={73}, number={1}, pages={3--25}, doi={10.1037/amp0000191}}
R